Kerk in Nood (ACN) rouwt om het overlijden van bisschop Silvano Herminio Pedroso Montalvo. De bisschop van Guantánamo-Baracoa in Cuba stond bekend om zijn eenvoud, warmte en liefde voor het gebed.
Bisschop Silvano overleed op 13 juni op 73-jarige leeftijd aan een ernstige ziekte. Zijn dood betekent een groot verlies voor de katholieke Kerk in Cuba. Vorige maand nog legde de voorzitter van de bisschoppenconferentie van Cuba uit dat zijn land door een trieste tijd gaat.
Bisschop Silvano Pedroso Cuba: eerste bisschop van Afrikaanse afkomst
Bisschop Silvano schreef geschiedenis in de Cubaanse Kerk. Hij werd de eerste bisschop van Afrikaanse afkomst in meer dan vijf eeuwen katholieke geschiedenis op Cuba.
Paus Franciscus benoemde hem in 2018 tot bisschop van Guantánamo-Baracoa. Dit is een van de armste en meest uitdagende bisdommen van het eiland. Het bisdom kampt met een gebrek aan middelen, isolement en toenemende moeilijkheden.
Kerk in Nood werkte de afgelopen jaren nauw samen met het bisdom Guantánamo-Baracoa. Daarbij ging het om pastorale en humanitaire hulp. Alleen al in de afgelopen vijf jaar steunde de stichting dertien projecten in het bisdom.
Die steun bestond onder meer uit misintenties voor priesters, hulp voor vervoer en onderhoud van voertuigen. Ook ondersteunde Kerk in Nood pastorale mobiliteit en noodhulp voor gemeenschappen na natuurrampen.
Een eenvoudige herder dicht bij de mensen
Iedereen die bisschop Silvano ontmoette, herinnert zich zijn eenvoud, warmte en blijvende zorg voor anderen. Tijdens haar laatste bezoek aan Guantánamo-Baracoa trok Verónica Katz meerdere dagen met hem op.
Katz is al vijf jaar projectcoördinator voor Cuba bij Kerk in Nood. Zij bezocht samen met de bisschop gemeenschappen verspreid over het hele bisdom.
“Hij was een heel eenvoudige man, blijmoedig en met een groot gevoel voor humor”, herinnert Katz zich. “Zelfs in de moeilijkste omstandigheden had hij altijd een glimlach en een grap.”
“Wat mij het meest bijblijft, is hoe dicht hij bij de mensen stond. Ook dacht hij vanzelfsprekend eerst aan de noden van anderen, vóór die van zichzelf.”
Eén gebeurtenis staat haar bijzonder helder voor de geest. De bisschop ontving een doos met medicijnen, schoolmateriaal en andere hulp van Kerk in Nood. Die hulp was bestemd voor kwetsbare gemeenschappen.
Hij opende de doos onmiddellijk. “Nog voordat hij alles had uitgepakt, zei hij al: ‘dit is voor deze gemeenschap, dit is voor die parochie, en dit voor deze gezinnen.’”
“Zijn innerlijke vreugde kwam voort uit de wetenschap dat anderen er baat bij zouden hebben”, legt Katz uit. “Alles wat hij ontving, veranderde meteen in een manier om zijn mensen te helpen.”
Bisschop Silvano Pedroso Cuba leefde vanuit gebed
Katz herinnert zich ook de diepe band van de bisschop met het gebed. Volgens haar stond die band in het hart van zijn leven.
“Hij vertelde mij dat hij altijd heel vroeg opstond om te bidden, voordat hij aan zijn dag begon”, zegt Katz. “Hij legde uit dat de uitdagingen en verantwoordelijkheden van de dag hem anders zouden opslokken.”
“Dan bleef er geen tijd meer over voor de Heer. Dat maakte diepe indruk op mij, omdat het liet zien wat werkelijk centraal stond in zijn leven.”
Maria Lozano, directeur Pers en Public Relations bij Kerk in Nood, reisde de afgelopen twintig jaar vaak naar Cuba. Ook volgt zij het leven en de missie van de lokale Kerk op de voet. Zij benadrukt de grote impact van dit verlies.
“Wij zijn diep bedroefd door het overlijden van bisschop Silvano”, zegt Lozano. “Het is extra pijnlijk op een moment waarop Cuba herders nodig heeft die hoop kunnen geven te midden van zoveel moeilijkheden.”
“De Kerk in Cuba heeft een dierbare herder verloren. Hij was een man die zich sterk met zijn volk verbonden voelde. Bovendien stond hij bijzonder dicht bij wie lijden.”
Een mijlpaal voor Kerk en eiland
Volgens Lozano had zijn benoeming grote betekenis voor de Kerk en voor Cuba. Toch herinneren mensen zich vooral zijn menselijkheid.
“Zijn benoeming tot eerste bisschop van Afrikaanse afkomst in Cuba was een mijlpaal voor de Kerk en voor het eiland”, zegt Lozano. “Toch herinneren vooral degenen die hem kenden zich zijn menselijkheid.”
“Hij was nederig, vreugdevol en stond heel dicht bij gewone mensen.”
Als bisschop van Guantánamo-Baracoa kreeg Silvano Pedroso te maken met veel uitdagingen. Die vloeiden vooral voort uit de economische situatie in Oost-Cuba.
Brandstoftekorten, gebrek aan vervoer en beperkte middelen maakten het pastorale werk vaak moeilijker. Toch bleef hij gericht op de voortgang van de missie. Hij wilde dat priesters, religieuzen en leken de gemeenschappen konden blijven dienen.
Die gemeenschappen liggen verspreid over het hele bisdom. Daardoor vraagt pastorale nabijheid veel inzet, creativiteit en volharding.
Bisschop Silvano Pedroso Cuba laat een erfenis van trouw na
Lozano ziet in het leven van bisschop Silvano een weerspiegeling van de Cubaanse Kerk. Vooral zijn nabijheid, volharding en vertrouwen in God blijven volgens haar spreken.
“Bisschop Silvano belichaamde het beste van de Cubaanse Kerk”, zegt Lozano. “Nabijheid tot de mensen, volharding te midden van moeilijkheden en een diep vertrouwen in God.”
“Zijn leven weerspiegelt de stille trouw van zoveel bisschoppen, religieuzen, priesters en leken. Zij blijven de Kerk dienen in moeilijke omstandigheden.”
Cuba gaat momenteel door een diepe economische en sociale crisis en heeft grote behoefte aan pastorale en materiële steun. Uw liefde, gebed en trouw aan de Wereldkerk waren voor de bisschop en zijn veel kerkelijk werkers een lichtpuntje in deze droevige tijden.
