Twee maanden nadat een aardbeving hun kerk onbruikbaar maakte, ontvingen 62 jongeren uit een kleine berggemeenschap in Venezuela het vormsel. De viering vond plaats in de open lucht.

Vormsel na aardbeving in La Guaira

Bisschop Pablo Modesto González Pérez van La Guaira ging de Mis voor. De viering vond plaats voor de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Candelaria in het dorp Tarmas. Het altaar stond vlak bij het beschadigde kerkgebouw. Gelovigen vulden het plein en de zijstraat om familieleden te begeleiden die het vormsel ontvingen. Anderen stonden voor hun huisdeur en namen zo deel aan de Mis.

Tarmas kampt nog steeds met de gevolgen van de dubbele aardbeving van 24 juni. De historische kerk dateert uit de 18e eeuw. Het hele dak stortte in. Daardoor kan de gemeenschap het gebouw niet gebruiken. Pater Daniel Acosta, de parochiepriester, vertelde Kerk in Nood (Aid to the Church in Need) over de viering. Hij zei dat “ondanks de moeilijke omstandigheden en de intense hitte de jongeren en hun families samenkwamen. In een sfeer van gebed, vreugde en hoop”.

Daarnaast voegde hij eraan toe dat “tijdens de meest emotionele momenten van de viering de sterke spirituele verbondenheid en de hernieuwde toewijding voelbaar waren. Van degenen die in hun geloof werden bevestigd. Als pastoor ben ik dankbaar dat ik dit belangrijke sacrament heb mogen vieren. En ik vertrouw erop dat, ondanks de uitdagingen, het geloof van onze gemeenschap zal blijven groeien. En sterker zal worden in Jezus Christus”, verklaarde hij.

Een teken van eenheid en doorzettingsvermogen

De priester ziet de openluchtviering als meer dan een praktische oplossing. De eigen kerk is onbruikbaar, maar samen vieren kreeg ook een bredere betekenis. “Ondanks de tegenslag werd de viering een ervaring van eenheid en doorzettingsvermogen, die de gemeenschapszin en de onderlinge steun versterkte.” De vormselviering werd zo een concreet teken van continuïteit. De parochie verloor haar kerk, maar blijft getroffen gezinnen begeleiden. Zij ondersteunt families die dierbaren, huizen en banen verloren.

Twee weken na de aardbeving bezocht een delegatie van Kerk in Nood het dorp Tarmas. Daar spraken de bezoekers met twee misdienaars, Luis en Alejandro. Na de Mis hadden zij de gemeenschap weggezonden en waren zij de deuren aan het sluiten. Toen sloegen de aardbevingen toe. Het dak van de kerk stortte vervolgens in.

De pastorie en parochiezaal bleven intact. Kerk in Nood had de bouw van beide gebouwen gesteund. Sindsdien ontvangt pater Acosta daar zijn parochianen. Volgens hem dwong de begeleiding van de bevolking hem ook zijn eigen pijn te verwerken.

“’s Ochtends worden we vervuld van de kracht van de Heer, de Geest van God. Om onze gemeenschappen zo goed mogelijk te dienen. Maar als de nacht valt, krimpt het hart ineen. En, aangezien we slechts mensen zijn, stromen de tranen.”

Kerk blijft nabij na aardbeving in La Guaira

In zijn toespraak verzekerde bisschop Modesto de gemeenschap van blijvende steun. De Kerk laat mensen met de gevolgen van de ramp niet in de steek. “Ik wil tegen elke persoon, elk gezin dat momenteel moeilijkheden en momenten van onzekerheid doormaakt. Vanuit het diepst van mijn hart zeggen. Jullie zijn niet alleen”, zei hij.

De viering in Tarmas maakte die continuïteit zichtbaar. Het kerkgebouw blijft gesloten, maar de gemeenschap blijft samenkomen om de sacramenten te vieren. “Ons bisdom blijft standvastig, actief en dicht bij zijn mensen. Niets zal onze missie in de weg staan”, concludeerde de bisschop.

Kerk helpt slachtoffers van de aardbeving

De aardbeving trof Venezuela terwijl het land al jarenlang in een diepe economische en sociale crisis verkeert. In La Guaira verloren veel kwetsbare gezinnen hun huizen en bestaansmiddelen. De verwoesting trof ook kerken en parochie-infrastructuur. Daardoor raakten plekken beschadigd waar de Kerk geestelijke en materiële steun bood.

Vanaf de eerste dagen gingen priesters, religieuzen, seminaristen en vrijwilligers de straat op. Zij hielpen slachtoffers en bleven dicht bij de bevolking. Ook liturgische vieringen moesten buiten plaatsvinden. Kerk in Nood stuurde noodhulp naar priesters, religieuzen en leken in de bisdommen La Guaira en Caracas. Zij stonden slachtoffers van de aardbeving bij.

Een delegatie van de stichting is zojuist teruggekeerd van een tweede reis. Tijdens die reis evalueerde zij een nieuw steunpakket. Dat pakket is bedoeld voor het herstel van beschadigde kerkelijke infrastructuur.

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]

Terwijl Haïti in crisis wegzakt, blijft de Kerk standhouden. Te midden van gewapend geweld blijft zij hoop zaaien.

Verkiezingen blijven een verre droom

De parlements- en presidentsverkiezingen in Haïti zouden op 30 augustus plaatsvinden. Het zouden de eerste verkiezingen zijn sinds de moord op president Jovenel Moïse in 2021. De autoriteiten hebben de verkiezingen echter uitgesteld tot december. Toch blijft zelfs die datum onzeker. Het idee van verkiezingen lijkt een verre droom. Gewapende bendes hebben grote delen van het land in hun greep.

Eind 2025 waarschuwde de voorzitter van de Voorlopige Kiesraad al voor de situatie. “Het herstel van de veiligheid is een voorwaarde voor het houden van de eerste ronde.” Sindsdien is de zogenaamde 'Parel van de Antillen' elke dag dieper in chaos weggezakt. Daarom blijft onzeker of de verkiezingen daadwerkelijk plaatsvinden.

Gewapende bendes breiden hun macht uit

Gewapende bendes controleren nu tussen de 70% en 90% van de hoofdstad, Port-au-Prince. Ook hebben zij grote invloed in de strategische departementen Artibonite en Centre. Bovendien blijven ze hun macht uitbreiden. De bendes heffen illegale tol op belangrijke wegen. Daardoor zijn zij feitelijk de heersers van grote delen van het land. Tegelijkertijd zaaien ze terreur onder de bevolking.

Gewapende bendes zijn niet nieuw in Haïti. Hun aanwezigheid gaat al enkele decennia terug. In de jaren negentig werden ze echter bijzonder machtig. President Aristide vreesde toen een staatsgreep. Daarom ontmantelde hij het leger en richtte hij een parallelle militie op. Die militie moest de bevolking intimideren.

Een belangrijk keerpunt volgde in 2018. De regering deed toen een beroep op de bendes om een grote volksopstand neer te slaan. Daarmee opende de regering de doos van Pandora. Sindsdien breidden de bendes hun invloed vrijwel straffeloos uit. Ze gebruiken daarvoor moorden, ontvoeringen en allerlei illegale activiteiten. Bovendien profiteren ze van de politieke en economische crisis. Zo versterken zij hun macht steeds verder.

Kerk in Haïti crisis: laatste steunpilaar

In deze sfeer van angst blijven de instellingen verder instorten. Toch blijft de Kerk het lijdende volk bijstaan. De bendes hebben tegelijkertijd een verwoestende invloed op de tien bisdommen van het land.

In Port-au-Prince hebben veertig parochies hun deuren moeten sluiten. Op het centrale plateau zijn ongeveer vijftien parochies gesloten. In Artibonite gaat het om nog eens tien parochies. De andere bisdommen blijven voorlopig relatief onaangetast. Toch leven ook zij voortdurend met de angst dat het geweld zich uitbreidt.

De Kerk stelt als enige instelling openlijk de controle van de bendes aan de kaak. Daardoor is zij een belangrijk doelwit geworden. “Wij zijn de laatste resterende steunpilaar: moreel, ethisch, spiritueel en profetisch... Daarom willen ze ons uit de weg ruimen.” Dat zegt bisschop Joseph Gontrand Décoste van het bisdom Jérémie. Hij sprak hierover met Kerk in Nood (Aid to the Church in Need).

Priesters en religieuzen doelwit van geweld

Op 31 maart 2025 sloeg het geweld opnieuw hard toe in Mirebalais, in het centrum van Haïti. Gewapende bendes vermoordden daar de zusters Evanette en Jeanne tijdens hun missiewerk. Beiden behoorden tot de Kleine Zusters van Sint-Thérèse van het Kind Jezus. De herinnering aan hun dood is nog altijd vers. Ook in de eerste zeven maanden van 2026 ging het geweld door. Een seminarist werd vermoord en twee priesters werden ontvoerd. Maar 2024 was misschien een van de moeilijkste jaren. Toen ontvoerden bendes negen religieuze zusters, vijf broeders en vier priesters.

Ook talrijke religieuze instellingen zijn aangevallen en gedwongen te sluiten. Bendes bestormden gebouwen en staken die vervolgens in brand. Soms maakten ze van de gebouwen hun eigen uitvalsbasis. Veel katholieke scholen ondergingen hetzelfde lot. Sommige van die scholen hadden een geschiedenis van meer dan een eeuw. Niemand weet of de Kerk deze gebouwen ooit terugkrijgt. Evenmin weet iemand in welke staat ze dan zullen verkeren.

Kerk blijft zich aanpassen

Te midden van deze dramatische situatie zet de Kerk haar werk voort. Ze past zich voortdurend aan en houdt vast aan haar vertrouwen.

Bisschop Décoste vertelt daarover aan Kerk in Nood. “In het Creools zeggen we: Pitit Manman Marie pa janm pèdi batay.” Hij vervolgt: “Dat betekent: De kinderen van de Maagd Maria verliezen nooit een strijd! Daarom gaan we door.”

De Kerk heeft inmiddels online onderwijsprogramma’s opgezet. Ook vangt zij duizenden ontheemden op in de zuidelijke en westelijke bisdommen. Daarnaast zenden diocesane radiostations missen en religieuze programma’s uit. Waar mogelijk houdt de Kerk bedevaarten en processies in stand. Vaak trotseren gelovigen de onveiligheid om deel te nemen aan belangrijke vieringen. Dat gebeurt bijvoorbeeld tijdens de kruisweg of tijdens de grote Mariafeesten.

Kleine wonderen tussen het geweld

Af en toe gebeuren er zelfs kleine wonderen. In Port-au-Prince ligt een gebied dat bekendstaat als 'Village de Dieu'. Gewapende bendes controleren dit gebied. Daar moest de parochie van Sint-Bernadette haar deuren sluiten. Rond het patroonsfeest gebeurde echter iets onverwachts. De bendes eisten zelf dat de parochie weer zou opengaan. Ook wilden zij dat de feestelijkheden zouden plaatsvinden.

Seminaristen studeren onder levensgevaar

Bijna 200 diocesane seminaristen zetten hun studie zo goed mogelijk voort. Tegelijkertijd lopen zij iedere dag gevaar. Het Interdiocesane Groot-Seminarie van Onze-Lieve-Vrouw van de Altijddurende Bijstand staat namelijk in Port-au-Prince. Soms moeten de seminaristen zich op de grond werpen. Daarna zoeken zij bescherming onder hun bed. Zo proberen zij te voorkomen dat een verdwaalde kogel hen raakt. Ook de reizen tussen het seminarie en de parochies zijn uiterst gevaarlijk. Soms zijn die reizen zelfs volledig onmogelijk.

Toch weigert de Kerk de hoop op te geven. “We blijven bidden, zingen en dansen. In Haïti zeggen we: Zolang ze ons hoofd nog niet hebben afgehakt, hebben we nog hoop om een hoed te dragen. Daarom verliezen we nooit de hoop”, besluit bisschop Décoste met een glimlach.

Vervolgens benadrukt hij het belang van internationale steun. “Dit vermogen tot veerkracht is mogelijk dankzij de grote steun die we voelen. Van organisaties als Kerk in Nood. Jullie gebeden geven ons enorm veel kracht. Zonder die gebeden zouden we niet door kunnen gaan. Hartelijk dank, uit de grond van mijn hart!”

Kerk in Nood ondersteunt de Kerk in Haïti via verschillende projecten. Daaronder vallen diocesane radiostations en initiatieven op het gebied van zonne-energie. Ook helpt Kerk in Nood bij de opleiding en het levensonderhoud van priesters, religieuze zusters en catechisten.

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]

Op maandag 10 augustus trof een zware aardbeving grote delen van West- en Centraal-Colombia. De beving had een kracht van 7,4 op de schaal van Richter. Het epicentrum lag in de gemeente San José del Palmar, in het departement Chocó. De hulp na de aardbeving in Colombia komt nu op gang.

Volgens het meest recente officiële rapport zijn 281 mensen omgekomen. Daarnaast raakten 3.971 mensen gewond en gelden 379 mensen als vermist. De aardbeving trof meer dan 53.000 mensen en verwoestte minstens 257 gebouwen. Cali, Pereira, Quibdó, Manizales en Armenia blijven daarom in staat van hoge paraatheid.

Daarom zal een team van Kerk in Nood Colombia (Aid to the Church in Need) naar drie getroffen bisdommen reizen. Directeur María Inés Espinosa Calle leidt het team. Het team bezoekt de bisdommen Quibdó, Istmina-Tadó en Buenaventura.

Tijdens het bezoek brengt het team schade aan de kerkelijke infrastructuur in kaart. Daarnaast helpt het lokale gemeenschappen en verzamelt het getuigenissen van pastorale werkers. Deze werkers zijn bij de getroffen bevolking gebleven.

Bisschoppen melden grote verwoestingen

Het nationale kantoor van Kerk in Nood in Colombia houdt voortdurend contact met de bisschoppen in de getroffen gebieden. Zij melden grote verwoestingen.

Bisschop Mario de Jesús Álvarez Gómez van Istmina-Tadó doorkruiste de afgelopen dagen zijn bisdom. De toestand van de wegen beperkte echter zijn mogelijkheden. Voor zover de wegen het toelieten, reisde hij door het gebied.

Daarbij uitte hij tegenover Kerk in Nood zijn bezorgdheid: “De situatie is verschrikkelijk. Er is veel meer schade dan men zich kan voorstellen.”

Ook bisschop Winston Mosquera van Quibdó schetst een zorgelijk beeld. Volgens hem zijn “de ziekenhuizen overbelast”.

In een gesprek met Kerk in Nood legde Mosquera de situatie verder uit. De aardbeving viel samen met een periode van parochieoverdrachten in zijn bisdom. In die periode dragen vertrekkende pastoors hun gemeenschappen over aan hun opvolgers.

Veel priesters zagen hoe hun moeizaam opgebouwde investeringen in één klap verloren gingen. Zij hadden veel moeite gedaan om kerken, pastorieën en andere kerkelijke gebouwen te renoveren. Nu betekent die tegenslag dat men “bijna helemaal opnieuw moet beginnen”.

Kerk biedt onderdak en geestelijke steun

Zoals gebruikelijk bij rampen vormde de katholieke kerk vanaf de eerste uren een van de eerste toevluchtsoorden. Daar vonden gezinnen onderdak, troost en geestelijke steun.

De internationale hulp en aanwezigheid van de stichting ondersteunen de bisdommen bij hun humanitaire en pastorale werk. Lokale geestelijken verwelkomden het bezoek van Kerk in Nood.

Pater Harold Romaña, econoom van het bisdom Buenaventura, verwoordde die waardering in enkele woorden: “Dank u wel dat u zoveel van ons houdt.”

Klik hier voor meer nieuws over Colombia

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]

"Godsdienstvrijheid in Mexico bedreigd", aldus de katholieke bisschoppen van Mexico bij de herdenking van de honderdste verjaardag van de 'Wet-Calles'. Deze wet beperkte het leven van de Kerk. Ook plaatste zij het priesterambt in Mexico onder staatscontrole.
De bisschoppen publiceerden daarbij de boodschap 'De kerkklokken zwegen; hun bloed sprak'. De ondertitel luidt 'Ter nagedachtenis aan onze martelaren, godsdienstvrijheid en vredesopbouw'.

Honderd jaar na de Wet-Calles

De wet trad op 31 juli 1926 in werking. De Mexicaanse bisschoppen herinneren aan de gevolgen voor de Kerk. Hun voorgangers werden "geconfronteerd met de onmogelijkheid om hun ambt vrij uit te oefenen“. Daarom schortten zij de openbare eredienst in alle kerken op. Nu is nog steeds de godsdienstvrijheid in Mexico bedreigd.

De bisschoppen leggen uit: "Bij zonsopgang op 1 augustus 1926 ontwaakte Mexico zonder openbare missen." Vervolgens bleven "de kerken open en stil, bewaakt door de gelovigen zelf“. Zij vervolgen: "Zo begon een van de meest pijnlijke hoofdstukken in onze geschiedenis“.

De tekst brengt vervolgens hulde aan de martelaren. Zij stierven terwijl zij hun beulen vergaven. Volgens de bisschoppen leerden zij dit "tegen een zeer hoge prijs“. Zij leerden "dat godsdienstvrijheid geen voorrecht is van de geestelijkheid, maar een recht van ieder mens“. Bovendien leerden zij "dat het ontzeggen ervan altijd uiteindelijk bloed kost“.

Godsdienstvrijheid in Mexico bedreigd door beperkingen

De bisschoppen erkennen de wetshervormingen en positieve stappen die sindsdien zijn gezet. Toch kent Mexico volgens hen vandaag nog geen volledige godsdienstvrijheid.

Volgens de bisschoppen "blijven er beperkingen bestaan die een volwassen democratie onwaardig zijn“. Zo noemen zij "beperkingen op de gewone godsdienstbeoefening buiten gebedshuizen“. Ook wijzen zij op "het onvermogen van religieuze verenigingen om radio- en televisievergunningen te verkrijgen“.

Daarnaast noemen zij "beperkingen op de vrijheid van ouders om de godsdienstige opvoeding van hun kinderen te kiezen". De bisschoppen stellen dat dit gebeurt, "terwijl hen onderwijsmodellen worden opgelegd waarvoor zij geen toestemming hebben gegeven“.

Verder hekelen zij "een houding van de politieke klasse die de nieuwe constitutionele cultuur van godsdienstvrijheid niet heeft omarmd". Volgens hen ontstaat zo een situatie "waardoor een klimaat van wantrouwen blijft bestaan". Bovendien stellen zij dat "gelovigen worden belet hun geloof in de openbare ruimte te verdedigen en na te leven".

Georganiseerde misdaad vergroot de druk

Volgens hen is het "nog ernstiger wanneer de staat toestaat". Zij waarschuwen "dat de georganiseerde misdaad uitgroeit tot een parallelle regering die gebieden controleert". Daar "worden alle mensenrechten geschonden".

Over de georganiseerde misdaad schrijven zij: "zij ontvoert, perst geld af, vermoordt en vervormt het geweten van jongeren". "Dit klimaat van wijdverbreid geweld treft de hele samenleving", schrijven de bisschoppen. Het klimaat "belemmert ook sommige gemeenschappen om hun geloof vrijelijk te belijden".

De bisschoppen verwijzen naar priesters die tijdens de uitoefening van hun ambt zijn vermoord. Zij noemen "onze jezuïetenbroeders uit Cerocahui, pater Marcelo Pérez in San Cristóbal de las Casas en anderen". Hun bloed toont volgens hen aan "dat de lijst van martelaren niet in 1929 is geëindigd".

Rapport signaleert religieuze discriminatie

Deze bezorgdheid komt ook terug in het Rapport over godsdienstvrijheid uit 2025, gepubliceerd door Kerk in Nood (Aid to the Church in Need).

Het rapport wijst specifiek op een toename van religieuze discriminatie in Mexico door georganiseerde misdaad. "Priesters zijn vermoord omdat ze zich uitspraken tegen geweld of weigerden samen te werken met gewapende groeperingen", aldus het rapport.

Alleen al tussen 2023 en 2024 werden drie priesters vermoord. Daarnaast waren er vijf gevallen van zware mishandeling.

Tijdens de ambtstermijn van president Andrés Manuel López Obrador werden tien priesters vermoord. Deze ambtstermijn liep van december 2018 tot september 2024. Nog eens tien priesters werden in die periode slachtoffer van geweld.

In dezelfde periode registreerden instanties bijna 900 gevallen van afpersing tegen leden van de katholieke kerk. Daaronder vielen ontvoeringen, berovingen en intimidatie. Bovendien vonden gemiddeld 26 aanvallen en schendingen van heiligdommen per week plaats.

Religieuze leiders worden doelwit

Het rapport beschrijft de situatie "bij gebrek aan overheidsoptreden". Het gaat om "gebieden die worden gedomineerd door de georganiseerde misdaad".

Het rapport stelt dat "religieuze leiders zich uitspreken tegen het geweld". Ook beschrijft het hoe zij "de rol van beschermers van hun gemeenschappen op zich nemen". Het rapport stelt: "Dit maakt hen tot doelwitten".

Het doel is "angst aan te jagen en de inwoners van deze plaatsen het zwijgen op te leggen". Zo ontstaat een situatie "waardoor criminele groeperingen op hun beurt kunnen doorgaan met de handel in wapens en drugs".

Kerk in Nood steunt oproep voor godsdienstvrijheid

Het bevorderen en verdedigen van godsdienstvrijheid is een van de hoekstenen van het werk van Kerk in Nood. Daarom staat de stichting achter de oproep van de Mexicaanse bisschoppen aan de regering.

Kerk in Nood heeft momenteel een lopende petitie met de titel "Bescherm het recht om te geloven: een wereldwijde oproep voor godsdienstvrijheid". Deze petitie is gericht aan wereldleiders, want niet alleen de godsdienstvrijheid in Mexico is bedreigd.

Daarin roept Kerk in Nood op tot betere bescherming en bevordering van dit fundamentele mensenrecht. De petitie kan hier worden ondertekend.

Foto: Society of Jesus (Jesuits) Mexico

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]

Een zware aardbeving treft Colombia in de ochtend van 10 augustus. De beving had een kracht van 7,4 op de schaal van Richter. Het epicentrum lag in San José del Palmar, in de provincie Chocó. Dit is een van de armste en meest kwetsbare gebieden van Colombia. Kerk in Nood (Aid to the Church in Need) steunt de regio al jarenlang.

Zware aardbeving treft Colombia en parochies

De eerste berichten uit de getroffen gebieden zijn zorgwekkend. Uit contacten met lokale bisdommen blijkt dat veel parochies zware schade hebben opgelopen. Ook verschillende omliggende regio’s en steden zijn hard geraakt. Daaronder bevinden zich Cali, Pereira en Manizales.

Voor veel gezinnen en geloofsgemeenschappen is de schrik groot. Bovendien blijft de volledige omvang van de schade voorlopig onzeker.

Kerk in Nood keurt noodfinanciering goed

Juist nu wil Kerk in Nood de Kerk en de bevolking na de zware aardbeving in Colombia laten weten dat zij niet alleen staan. Kerk in Nood leeft intens met hen mee. Daarom heeft de organisatie inmiddels noodfinanciering goedgekeurd. Daarmee kunnen lokale partners voorzien in de meest dringende behoeften.

Steun voor getroffen gemeenschappen

De komende dagen blijven we nauw in contact met onze lokale partners. Daarnaast volgen we de schade-evaluatie op de voet. Zodra de behoeften duidelijker zijn, bekijken we welke verdere hulp nodig is. Zo willen we de getroffen gemeenschappen ook op langere termijn blijven ondersteunen.

Onze gedachten en gebeden zijn bij allen die door deze aardbeving zijn getroffen. We bidden voor de slachtoffers van de zware aardbeving in Colombia en hun families. Ook bidden we voor iedereen die nu in angst en onzekerheid leeft. Moge de bevolking van Colombia in deze moeilijke uren kracht, troost en hoop vinden.

Klik hier om te doneren (vermeld daarbij "Colombia")

Klik hier voor de seismologische dienst van Colombia

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]

Tussen ingestorte gebouwen, tentenkampen en onvoorstelbaar verdriet blijft de Kerk in Venezuela dicht bij de slachtoffers. Dankzij haar sterke netwerk kan zij snel hulp bieden. Kerk in Nood ondersteunt priesters, religieuzen en leken die dag en nacht klaarstaan. Tegelijk bereidt de organisatie langdurige hulp voor.

De situatie in La Guaira, Venezuela, kan alleen als “apocalyptisch” worden omschreven. Dat zegt Regina Lynch, uitvoerend president van Kerk in Nood (ACN). “Ik had deze omvang van de verwoesting niet verwacht”, vertelt zij. “Overal in de stad liggen enorme bergen puin.”

Mannen en bulldozers graven tussen de resten van gebouwen. Zij zoeken niet langer naar overlevenden, omdat daarvoor te veel tijd verstreken is. “Daarnaast zie je grote, scheefgezakte flatgebouwen waarin niemand meer kan wonen. Het is apocalyptisch.”

Kerk biedt hoop in Venezuela

Het officiële dodental ligt rond de 4.500. Het werkelijke aantal slachtoffers wordt echter op tienduizenden geschat. Daarnaast raakten duizenden mensen zwaargewond. Mogelijk verloren tot 500.000 Venezolanen hun baan door de aardbeving.

Kort na een bezoek aan de zwaarst getroffen gebieden gaven Regina Lynch en María Lozano een toelichting. Lozano leidt de afdeling publieke communicatie van Kerk in Nood. Ook de Kerk werd zwaar getroffen. Toch reageert zij snel op de directe noden van de bevolking. “Je kon zien hoe goed de Kerk in Venezuela georganiseerd is”, zegt Lynch. “Er is een enorme hulpoperatie opgezet.”

In een distributiecentrum in Caracas zag zij vrijwilligers van alle leeftijden. Zij sorteerden goederen die Venezolanen vanuit het hele land hadden geschonken. “Het leek wel een bijenkorf.”

Hulp vanuit een levend geloof

De Kerk kan snel en professioneel handelen dankzij sterke lokale netwerken. Vooral de diocesane en parochiële Caritasorganisaties spelen daarbij een belangrijke rol. Hun inzet is diep geworteld in het Evangelie. Bovendien maakt hun werk nadrukkelijk deel uit van het leven van de Kerk.

“Vrijwilligers zeiden steeds opnieuw: ‘Wij zijn geen ngo’”, vertelt María Lozano. “‘Wij zijn hier en handelen vanuit ons geloof.’” Caritas wordt daarom niet gezien als een zelfstandige organisatie. Zij is een uitdrukking van de moederlijke zorg van de Kerk. Daarnaast vormt Caritas een concrete voortzetting van haar zending.

Deze identiteit komt ook terug in de vorming van vrijwilligers. In veel bisdommen ontvangen zij eerst geestelijke en Bijbelse begeleiding. Zij bestuderen de Heilige Schrift en beoefenen lectio divina. Zo wortelt hun hulpverlening in een christelijk begrip van naastenliefde. “Godzijdank is de Kerk aanwezig in Venezuela”, zegt Lynch.

Kerk in Nood werkt sinds 2011 samen met de bisdommen Caracas en La Guaira. Die samenwerking begon tijdens de financiële en sociale crisis. Daardoor bestaat inmiddels vijftien jaar ervaring, vertrouwen en goede samenwerking. Bijna alle gebouwen die met steun van Kerk in Nood werden gebouwd, doorstonden de aardbeving. Tegelijk stortten complete woonblokken in.

Eerste noodhulp van 100.000 euro

Zodra de omvang van de ramp duidelijk werd, stelde Kerk in Nood 100.000 euro beschikbaar. Inmiddels onderzoekt de organisatie verdere hulp voor de lange termijn. “Het geld ondersteunt nu priesters, zusters en leken die met de slachtoffers werken”, legt Lynch uit. Tienduizenden mensen leven momenteel in tenten op straat. De Kerk helpt hen met voedsel, zorg en pastorale nabijheid. Ook viert zij met hen de sacramenten.

Er bestaan echter zorgen over de komende maanden. Mensen kunnen onrustig worden wanneer hun situatie niet verbetert. Tegelijk dreigt de aandacht van de internationale gemeenschap langzaam te verdwijnen. Kerk in Nood wil de Venezolaanse bevolking juist langdurig blijven ondersteunen. Dat gebeurt via de plaatselijke Kerk. Waarschijnlijk is steun nodig voor de herbouw van kerkelijke gebouwen. Ook traumaverwerking zal een belangrijk onderdeel van de hulp worden.

Zorgverleners dragen zelf diepe wonden

De delegatie bezocht een kliniek van de Kerk in La Guaira. Deze kliniek blijft 24 uur per dag geopend. Sommige medewerkers verloren hun familie en hun woning. Ook kwamen twee artsen van de kliniek om het leven.

Die ochtend was een deskundige uit Caracas gearriveerd. Hij gaf het personeel training in traumaverwerking. “Eerst hielp hij de medewerkers met hun eigen trauma’s”, vertelt Lynch. “Daarna leerde hij hen andere slachtoffers te begeleiden.” Kerk in Nood heeft de bisschoppen verzekerd dat verdere ondersteuning beschikbaar blijft. “Wanneer zij meer hulp nodig hebben, weten zij dat wij er zijn.”

‘Mijn leven is meer dan mijn been’

Voorbeelden van ernstig trauma zijn overal zichtbaar. In een ziekenhuis ontmoette de delegatie de 31-jarige Gismely. Zij viel tijdens de aardbeving van de twaalfde verdieping. Gismely overleefde de val en werd gered. Wel verloor zij een been. Dankzij de steun en het diepe geloof van een Caritasvrijwilliger kon zij weer glimlachen. “Ik weet dat het zonder mijn been niet gemakkelijk wordt”, zei zij. “Maar mijn leven is meer dan dat.”

De delegatie verzekerde Gismely dat Kerk in Nood haar in gebed blijft begeleiden. Ook ontmoette zij een vader met zijn drie kinderen. Zij vonden onderdak bij de karmelietessen. Het gezin verloor veertig familieleden, onder wie de moeder van de kinderen.

Ook priesters en bisschoppen getroffen

Veel kerkelijke medewerkers dragen zelf eveneens een enorm verlies. Zo verloor pater Alfredo tachtig procent van zijn parochianen. Bisschop Pablo Modesto van La Guaira opende na de aardbeving zijn slaapkamerdeur. Zijn kantoor en een deel van het seminarie waren verdwenen. Ook waren meerdere gebouwen naast het seminarie volledig ingestort.

De bisschop en zijn seminaristen bleven echter ongedeerd. Sindsdien vragen zij zich af waarom juist zij werden gespaard. “Wij zijn hier om dit land opnieuw op te bouwen”, zei de bisschop tegen Kerk in Nood. Volgens hem is dit nu een van de belangrijkste opdrachten van de Kerk. Daarbij vertrouwt hij op de blijvende steun van de weldoeners van Kerk in Nood.

Wilt u geven voor de slachtoffers van de aardbeving in Venezuela? Geef via onze speciale actiepagina, zodat de lokale Kerk de mensen juist op dit moment kan bijstaan.

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]