De Kerk in Cuba blijft dicht bij een bevolking die leeft met angst, armoede en onzekerheid. Volgens bisschop Arturo González Amador, voorzitter van de Cubaanse bisschoppenconferentie, bevindt het land zich in een dramatische crisis. Dankzij uw steun brengt de Kerk hoop waar mogelijk.

“Cuba lijdt”, zegt de bisschop van Santa Clara in gesprek met Kerk in Nood (ACN). “Dit is de meest trieste en moeilijkste tijd die ik me kan herinneren in de geschiedenis van mijn volk. Alles is een strijd om te overleven. Het heden is onzeker en de toekomst is volkomen onbekend.”

Kerk in Cuba lijdt met de armen

De crisis raakt elk deel van het dagelijks leven. Vooral armen, ouderen, gepensioneerden en alleenstaande moeders voelen de gevolgen. “Met elke dag die voorbijgaat, merken we dat het moeilijker wordt om te leven”, zegt bisschop González. Parochies zien die wanhoop van dichtbij. “Er zijn mensen die naar ons toekomen en ons vertellen dat ze al dagen niet hebben gegeten. Ze weten niet bij wie ze terechtkunnen voor hulp.”

Ook voedsel bewaren lukt vaak niet. Door het gebrek aan elektriciteit bederft eten snel. “We hebben onlangs mensen zien instorten tijdens vieringen omdat ze niets hadden gegeten”, vertelt de bisschop.

Ziekenhuizen zonder water

De gezondheidssituatie baart de Kerk grote zorgen. Volgens bisschop González hebben sommige belangrijke ziekenhuizen operaties stopgezet. Zij beschikken niet eens over water, laat staan over chirurgische apparatuur.

Veel families zoeken daarom zelf naar medische basisbenodigdheden. Soms moeten zij hulp vragen aan familie of vrienden in het buitenland. “Ik ken meer dan één geval waarin iemand alles zelf moest regelen voor een ingreep. Zelfs de hechtdraad moest uit het buitenland komen”, zegt hij.

Angst voor oorlog en groeiende wanhoop

Naast armoede en tekorten leeft de bevolking in sociale en psychologische onrust. “In gesprekken met mensen merk je verdriet, wanhoop en onzekerheid”, zegt de bisschop. Veel Cubanen vrezen een militair conflict met de Verenigde Staten. “Het dagelijks leven van de mensen wordt gekenmerkt door grote angst. Ze hebben het er voortdurend over. Vooral kinderen en ouderen worden hierdoor bang.”

Op straat hoort de bisschop mensen zeggen dat zij deze pijn niet langer kunnen verdragen. “Ze zeggen dat er niemand is om hen te helpen.” De bisschop wil niet speculeren. Toch wijst hij erop dat de moderne wereld veel middelen kent om angst te zaaien. Ook waarschuwt hij voor depressies, verslaving en de gevolgen van massale migratie. “Iedereen die kan vertrekken, doet dat. We blijven achter met een land vol ouderen zonder middelen en met kleine pensioenen.”

Onveiligheid raakt ook geloofsleven

De onveiligheid neemt ondertussen toe. “Er is in veel huizen ingebroken en gestolen. Dat draagt bij aan een gevoel van grote kwetsbaarheid”, zegt bisschop González.

Daar komt de zware energiecrisis bij. In veel regio’s hebben mensen nog maar drie uur elektriciteit per dag. Ook het religieuze leven lijdt daaronder. “We hebben nauwelijks nog nachtelijke aanbidding”, zegt de bisschop. Op sommige plaatsen vierde de Kerk de paaswake overdag. Door stroomuitval, criminaliteit en geweld werd het ’s nachts te gevaarlijk.

Kerk blijft hoop brengen

Te midden van deze pijnlijke situatie blijven religieuzen, priesters en leken zich inzetten. Zij helpen vooral de mensen die het zwaarst lijden. “Het is de taak van de Kerk om de geest levend te houden”, zegt bisschop González. “Wij willen hoop brengen waar die ontbreekt, luisteren en begeleiden.”

Veel gelovigen zetten kleine initiatieven op. Zo ontstaan gaarkeukens en maaltijddiensten voor mensen met een handicap of bedlegerige ouderen. Volgens de bisschop slagen zij erin “uit het niets voedsel en middelen tevoorschijn te toveren”.

Hij noemt het voorbeeld van een gaarkeuken die maaltijden verzorgt voor meer dan 300 mensen. Onlangs moesten de zusters improviseren omdat er te weinig eten was. “De zusters zeiden dat ze alles zouden gebruiken wat ze nog over hadden. Ze mengden enkele blikken zwarte en witte bonen om meer porties te kunnen serveren. De mensen merken dit op. Zij zien dat de Kerk deelt wat zij heeft.”

“Wat Gods voorzienigheid kan bereiken”

Voor bisschop González toont deze stille naastenliefde de kracht van het geloof. “Dit toont alleen maar aan wat Gods voorzienigheid en christelijke naastenliefde kunnen bereiken.” Volgens hem heeft deze eenvoudige hulp ook grote waarde voor de evangelisatie. De Kerk preekt niet alleen met woorden, maar ook met daden.

“Op de dag dat een religieuze zuster of een priester sterft van de honger of door gebrek aan medicijnen, weet je dat er niemand meer in leven is. Want iedereen deelt het weinige dat hij heeft.” De bisschop ziet daarin een krachtig getuigenis. “Het is prachtig om te zien dat deze hulp wordt verleend zonder enige manipulatie. Mensen helpen simpelweg omdat zij willen helpen. En wij zien ook de dankbaarheid van degenen die deze hulp ontvangen.”

Pastorale overlevingsmodus

Toch kent ook de Kerk enorme beperkingen. Door prijsstijgingen en brandstoftekorten kan zij haar pastorale werk moeilijk uitvoeren. “We bevinden ons in een pastorale overlevingsmodus”, zegt bisschop González. “De prijzen zijn vervijfvoudigd. Vaak kunnen we niet eens meer naar landelijke gebieden reizen om daar de mis te vieren.” De bisschop noemt de begrafenis van bisschop Enrique Serpa Pérez als voorbeeld. Door het gebrek aan brandstof konden slechts vier andere bisschoppen aanwezig zijn.

In sommige regio’s is het isolement bijzonder groot. Daardoor worden mensen nog kwetsbaarder. Ook religieuze gemeenschappen komen in gevaar. “Er zijn congregaties die erg kwetsbaar zijn. Zij beschikken niet over voldoende middelen om hun aanwezigheid op het eiland in stand te houden”, zegt de bisschop. Toch benadrukt hij de trouw van de Kerk. “Hoewel velen het eiland verlaten, blijft de Kerk. De mensen erkennen dit en zijn dankbaar.”

Vraag om gebed en steun

Bisschop Arturo González Amador vraagt de vrienden en weldoeners van Kerk in Nood om Cuba niet te vergeten. “Ik geloof heilig in de kracht van het gebed”, zegt hij. Hij vraagt om steun voor het geestelijke leven van religieuzen en priesters. Ook vraagt hij hulp voor liefdadigheidswerken, pastoraal werk, evangelisatie, drukwerk en vervoer. “We kunnen niet alles oplossen, maar elke hulp telt. Het Cubaanse volk lijdt, en de Kerk maakt deel uit van dat volk.”

Wilt u de Kerk in Cuba helpen? Geef dan via onze speciale actiepagina voor Cuba:

• € 27 – een voedselpakket voor een gezin (rijst, bonen, olie en melk)
• € 54 – pastorale bezoeken + hygiëneproducten voor ouderen en zieken
• € 108 – levensonderhoud van een zuster voor een maand

Namens bisschop González Amador en de zusters veel dank voor uw steun!

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]

De bisschoppen van Venezuela roepen het land op om samen te werken aan nationale verzoening. Zij vragen om de vrijlating van politieke gevangenen, eerbiediging van de nationale soevereiniteit en inzet van olie-inkomsten voor armoedebestrijding.

De katholieke hulporganisatie Kerk in Nood (ACN) sluit zich aan bij deze oproep. De bisschoppen benadrukken dat alle sectoren verantwoordelijkheid moeten nemen. Alleen samen kan het land vooruit.

Oproep tot nationale verzoening

De bisschoppen werkten hun visie uit in een pastorale exhortatie. Zij beoordeelden daarin de huidige en toekomstige situatie van het land na de arrestatie van Nicolás Maduro. “Als christenen en herders willen wij een boodschap van hoop brengen,” schrijven zij. Zij verwijzen daarbij naar de sociale, politieke en economische spanningen. Bovendien noemen zij de gebeurtenissen van 3 januari als keerpunt. en hopen met het document richting te geven aan het landelijke debat.

Solidariteit met de meest kwetsbaren

Allereerst spreken de bisschoppen hun nabijheid en solidariteit uit met de zwaarst getroffen groepen, zoals politieke gevangenen en hun families. Ook noemen zij de miljoenen Venezolanen die zijn geëmigreerd. Hierdoor zijn talloze gezinnen uiteengerukt. Ook slachtoffers van misbruik en mensenhandel krijgen bijzondere aandacht.

Verder wijzen zij op mensen die hun basisbehoeften niet kunnen betalen. "Ouderen lijden onder eenzaamheid en verwaarlozing. Zieken krijgen vaak geen medicijnen of noodzakelijke zorg. Jongeren zien hun studie- en carrièrekansen verdwijnen. En professionals in onderwijs en gezondheidszorg ontvangen zeer lage salarissen. En ook inheemse gemeenschappen blijven sterk gemarginaliseerd. Bovendien verloren veel burgers hun eigendommen door willekeurige inbeslagnames. Velen lijden om onrechtvaardige redenen."

Gemeenschappelijk welzijn boven eigen belang

De Kerk bevestigt daarom haar inzet voor het algemeen welzijn en roept alle sectoren op om dit doel voorrang te geven. Persoonlijke, ideologische of economische belangen mogen niet domineren. De bisschoppen vragen om processen van hereniging en wederzijdse erkenning. Ook vergeving en verzoening zijn noodzakelijk. Tegelijkertijd benadrukken zij waarheid en gerechtigheid.

Vredesopbouw vereist geweldloosheid. Toch betekent dit niet dat men moet vergeten. Integendeel, men moet zich herinneren, herstel bieden en broederlijke banden opnieuw opbouwen.

Democratisering en vrijlating politieke gevangenen

Met het oog op democratisering vragen de bisschoppen garanties voor nationale soevereiniteit. Jarenlange buitenlandse inmenging heeft deze ernstig belemmerd. Daarnaast vragen zij om intrekking van wetten die fundamentele vrijheden beperken. Het gaat om vrijheid van meningsuiting, stemrecht en ruimte voor maatschappelijke organisaties.

Zij eisen volledige vrijlating van politieke gevangenen. Ook mensen die onrechtvaardig vastzitten moeten vrijkomen. Een mogelijke amnestiewet kan volgens hen bijdragen aan verzoening. Deze wet moet voortkomen uit brede consultatie. Zo kan zij een belangrijke stap vormen naar democratisch samenleven.

Olie-inkomsten inzetten tegen armoede

De armoede drukt zwaar op de meerderheid van de bevolking. Daarom vragen de bisschoppen om heractivering van de olie-industrie.

De opbrengsten moeten salarissen verbeteren en sociale programma’s ondersteunen. Deze programma’s moeten waardig werk en rechtvaardige beloning garanderen. Zo kan structurele armoede effectief worden bestreden.

Kerk als plaats van ontmoeting en gebed

Tot slot beloven de bisschoppen dat kerkelijke instellingen plaatsen van ontmoeting blijven. Zij willen luisteren, begeleiden en concrete tekenen van verzoening geven. Zij roepen katholieken op tot dagelijks gebed. In gebed zoeken zij licht en kracht om de huidige situatie moedig te dragen.

De bisschoppen vertrouwen zich toe aan de voorspraak van de Maagd Maria van Coromoto. Zij vragen ieder om verantwoordelijkheid te nemen. Alleen zo kan Venezuela groeien in vrijheid, gerechtigheid en vrede.

Steun van Kerk in Nood aan Venezuela

De weldoeners van Kerk in Nood ondersteunen de Kerk in Venezuela al meer dan tien jaar en helpen priesters, religieuzen en pastorale werkers. Ondanks beperkte middelen blijven zij hun missie vervullen. Dankzij geestelijke en materiële steun kan de Kerk aanwezig blijven bij wie lijdt.

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]

Paus Leo XIV heeft zich aangesloten bij de dringende waarschuwing van de Cubaanse bisschoppen. Die stellen dat een aangekondigde brandstofblokkade kan leiden tot “sociale chaos en geweld” op het eiland. Tijdens het Angelusgebed op zondag 1 februari riep de paus op tot dialoog, vrede en het voorkomen van verder lijden onder de bevolking.

Verontrustende spanningen rond Cuba

Tijdens zijn toespraak verwees Paus Leo XIV naar “het verontrustende nieuws over de toenemende spanningen tussen Cuba en de Verenigde Staten”. Hij sloot zich expliciet aan bij de boodschap van de Cubaanse bisschoppen. Die waarschuwen voor de ernstige gevolgen van een brandstofblokkade voor het dagelijks leven van miljoenen mensen.

De bisschoppen benadrukken dat Cuba hervormingen nodig heeft. Extra angst, pijn of rouw willen ze voorkomen: “Geen verlies van mensenlevens of rouw binnen Cubaanse families meer.”

Oproep van de bisschoppen: geen geweld, maar dialoog

Afgelopen weekend werd in alle Cubaanse parochies een verklaring van de bisschoppen voorgelezen. Die waarschuwt zonder omwegen voor het “reële risico van sociale chaos en geweld”, vooral onder de armsten, ouderen, zieken en kinderen.

Zij verwijzen daarbij naar de woorden van Johannes Paulus II. Hij veroordeelde tijdens zijn bezoek aan Cuba in 1998 economische sancties als “ethisch onrechtvaardig en onaanvaardbaar” en als een bron van materiële en morele armoede.

Paus Leo XIV: “Voorkom meer lijden”

De paus riep alle verantwoordelijke partijen op tot een “oprechte en effectieve dialoog” om geweld en verdere verergering van het lijden te voorkomen. Hij vertrouwde het Cubaanse volk toe aan de voorspraak van Onze-Lieve-Vrouw van Liefde van El Cobre. “Moge de Virgen de la Caridad del Cobre alle kinderen van dat geliefde land bijstaan en beschermen.”

Kerk in Nood roept op tot gebed en solidariteit

In deze gespannen situatie roept Kerk in Nood (ACN) haar weldoeners en vrienden wereldwijd op om zich in gebed te verenigen met de paus en de Cubaanse bisschoppen.

Kerk in Nood onderhoudt al decennialang een nauwe band met de Kerk in Cuba. Pastorale, opleidings- en noodhulpprojecten stellen de Kerk in staat om kwetsbaren nabij te blijven.

Tijdens een hulpactie in 2024 benadrukte bisschop Emilio Aranguren van Holguín de betekenis van deze steun. Over de weldoeners stelde hij: “Kerk in Nood is een trouwe steunpilaar geweest voor de Kerk in Cuba. Niet alleen materieel, maar ook door nabijheid, gebed en hoop.”

Hoop op vrede en rechtvaardige oplossingen

De bisschoppen spreken de hoop uit dat conflicten tussen landen worden opgelost via diplomatie en dialoog, niet door dwang of sancties. De Kerk heeft zich bereid verklaard om, waar mogelijk, bij te dragen aan verzoening en samenwerking voor het algemeen welzijn.

Bid mee voor Cuba. Voor vrede. Voor vrijlating van gevangenen. Voor verlichting bij armoede. En voor pastorale zorg voor mensen die zware lasten dragen. Of draag bij aan het werk van Kerk in Nood en vermeld 'Cuba' in uw omschrijving. Laat de Kerk een bron van hoop blijven voor hen die het meest lijden.

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]

In Guatemala laat het kleine dorp Villa Graciela de nederigheid en veerkracht van de Kerk zien. De stille inzet van leken als Mirna Sucely Ramírez en José Flavio Silvestre bracht het pastorale leven tot bloei. Dankzij de steun van weldoeners van Kerk in Nood groeide hun missie uit tot een krachtig symbool van hoop voor dit arme land.

Ook in Villa Graciela zijn de tekenen van sociale en economische kwetsbaarheid overal zichtbaar. Veel mensen leven in extreme armoede. Bovendien zorgen hoge migratie en een gebrek aan basisvoorzieningen voor een versnipperde gemeenschap. Toch blijft de hoop leven, dankzij de volgehouden inzet van toegewijde leken.

Volksmissies

Mirna Sucely Ramírez en José Flavio Silvestre werken als catechisten en buitengewone bedienaars van de Heilige Communie. Ze zijn twintig jaar getrouwd en hebben drie kinderen. Hun dienst begon in 2006, toen de Kerk hen vroeg bij te dragen aan de pastorale zorg voor gezinnen. Hun ‘missie onder het volk’ bestaat uit huisbezoeken. Daar luisteren zij naar mensen, delen zij het Woord en brengen zij hoop.

“We dienen een gemeenschap die spiritueel, materieel en sociaal arm is. We willen bouwen aan een solidaire gemeenschap die het geloof met vreugde beleeft,” legt Mirna uit. José vult aan: “We worden geconfronteerd met grote problemen. Veel jongeren missen levensdoelen en de zelfmoordcijfers zijn hoog. Wij willen hun opnieuw hoop en zin geven.” Dat doen zij door kinderen, jongeren en volwassenen te begeleiden naar het evangelie, de Eucharistie en het gebed.

Evangelisatie nodig

De bisschop van Santa Rosa de Lima, José Cayetano Parra Novo, onderstreept het belang van leken zoals Mirna en José. “Onze Kerk kan niet alleen op traditie steunen. Ze heeft een uitgaande evangelisatie nodig. Ze moet bezoeken, verkondigen en levende gemeenschappen vormen. Infrastructuur is nodig, maar open harten om te dienen zijn minstens zo belangrijk.”

Mirna en José belichamen deze visie. “Deze evangelisatie blijft niet beperkt tot kerken of kerkelijke ruimtes. Ze gaat de diepte in en gaat op bezoek,” zegt de bisschop. “Deze pastorale projecten brengen mensen ertoe van huis tot huis te gaan. Zij verkondigen het evangelie, het goede nieuws van Jezus Christus, ook aan wie aan de rand leeft en vaak wordt vergeten.”

Kerk van martelaren

“De Kerk in Guatemala heeft martelaarschap, lijden en vervolging gekend,” zegt bisschop Parra. “Toch is zij geen verslagen Kerk geworden. Het bloed van de martelaren heeft haar een bijzondere kracht gegeven, net zoals in de eerste eeuwen.”

De afgelopen jaren richtte het bisdom zes nieuwe parochies op. Veel daarvan beschikken nog niet over kerkgebouwen of pastorieën. Bovendien kampen bestaande structuren met een groot tekort aan middelen.

Herbouw kerk

De kerk die Mirna en José bezoeken, is gewijd aan Christus van Esquipulas. Dertig jaar geleden bouwden pionierende leken het gebouw met grote inzet. Inmiddels hebben tijd, klimaat en economische tegenslagen diepe sporen nagelaten. De vloer is verzakt, het dak verkeert in slechte staat en de elektriciteit functioneert gebrekkig. Toiletten ontbreken en de ruimte is te klein voor een gemeenschap van bijna tweeduizend mensen.

Toch geven de inwoners van Villa Graciela niet op. Via loterijen en garageverkopen verzamelden zij geld voor kleine herstellingen. Dat getuigt van hun toewijding en van een levend, actief geloof.

Dankbaar voor weldoeners

Hier begint de solidariteit van de weldoeners van Kerk in Nood de realiteit te veranderen. Dankzij hun steun kan een nieuwe en beslissende fase van het project starten. Het kerkgebouw wordt volledig gerenoveerd. Pastoor José Alejandro García spreekt zijn dankbaarheid openlijk uit: “Misschien ontmoet ik u nooit, maar God weet wie u bent. Hij zal u zegenen. Dank u wel voor uw gulheid, zodat wij Gods volk beter kunnen dienen.”

Het werk van deze gemeenschap is niet het enige dat weldoeners van Kerk in Nood (ACN) steunen in Guatemala. Ook het werk van missionarissen onder verwaarloosde Mayagemeenschappen hielpen zij met gebed en giften. Tot dankbaarheid van de lokale zusters.

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="10px"]

[spacer height="0px"]

[spacer height="20px"]