In een van de armste en dichtstbevolkte wijken van Caracas zorgt de Kerk voor gewonden uit La Guaira. Kerk in Nood (ACN) heeft 100.000 euro noodhulp toegezegd. Daarmee ondersteunt de stichting de kerkelijke hulp na deze ramp.
Toen Venezuela onlangs door dodelijke aardbevingen werd getroffen, was bisschop Juan Carlos Bravo Salazar van Petare in Mérida. Dat ligt meer dan 600 kilometer verderop. Omdat alle vluchten waren geannuleerd, begon hij aan een reis van 16 uur over land naar zijn bisdom. Daar trof hij een onverwacht beeld aan.
“Petare is een van de armste en dichtstbevolkte gebieden van Caracas”, zegt de bisschop tegen Kerk in Nood (ACN). “Ze noemen het de grootste sloppenwijk van Latijns-Amerika. Je zou denken dat de armere wijken als eerste zouden instorten bij een aardbeving. Maar Petare bleef intact.”
Bisschop Venezuela geeft alles door hulp aan gewonden
Het bisdom Petare ligt ten oosten van Caracas. Het beslaat 177 vierkante kilometer en telt ongeveer twee miljoen inwoners. Zij wonen verspreid over 2.000 wijken.
“We hadden geen doden of gewonden als direct gevolg van de aardbeving”, zegt bisschop Bravo. “Dat komt doordat wij op massief gesteente wonen. Wel leden kerken, kapellen, pastorieën en enkele huizen structurele schade.”
Volgens de bisschop leeft ongeveer 90 procent van zijn bisdom in armoede. Toch werd juist Petare in deze noodsituatie een belangrijk vertrekpunt voor hulp aan gewonden uit La Guaira. Die regio werd het zwaarst getroffen. De Kerk heeft er de deuren voor slachtoffers van de aardbeving, maar is zelf ook zwaar geraakt door de aardbeving en het lijden.
Opvang aan gewonden
Petare huisvest ook vier van de belangrijkste ziekenhuizen van Venezuela. Daardoor ontvangt de wijk het grootste deel van de gewonden. Daarom richt de lokale Kerk zich vooral op hulp aan de ziekenhuizen. Daar verergert een tekort aan medische middelen de toch al kwetsbare situatie.
Via de diocesane afdeling van Caritas heeft de Kerk in Petare vier inzamelpunten geopend. Ook mobiliseerde zij meer dan 250 vrijwilligers. “Wij geven medicijnen, chirurgisch materiaal, schoonmaakmiddelen en voedsel”, zegt de bisschop. “Maar ook kleding, omdat veel mensen zonder iets aankomen.”
De bisschop noemt de vrijgevigheid van de mensen enorm. “Het is een ware zegen van God. Hun bereidheid om te helpen, samen te werken en aanwezig te zijn, is bewonderenswaardig. Dat geldt ook voor het sorteren van kleding en medicijnen. Of gewoon voor het vervoeren en dragen van de hulpgoederen. Wij zien Gods voetsporen en zijn aanwezigheid in alles wat wij doen.”
Bisschop Venezuela geeft alles: liefde breekt angst af
Bisschop Bravo herinnert zich een vrouw die uit La Guaira aankwam. Zij had familieleden in het ziekenhuis, maar was verward en verdwaald. Ook wist zij niet waar zij medicijnen, medische onderzoeken of kleding kon krijgen.
Vrijwilligers begeleidden haar en regelden alles wat zij nodig had. Daarna bleven zij bij haar. Op een gegeven moment stortte zij in. “Wij dachten dat zij was overleden”, zegt bisschop Bravo. Artsen, verpleegkundigen en enkele jongeren schoten haar te hulp.
“Maar toen begrepen wij tussen tranen, gelach en opluchting wat er was gebeurd. Het was niet alleen opgehoopte uitputting of angst. Zij vertelde ons dat zij overweldigd was door dankbaarheid. Zij was ontvangen en geholpen op een plek die zij niet kende. En dat door mensen die niets terugverwachtten. Angst kan een mens breken, maar liefde breekt die angst af.”
De armen blijven ons verrassen
“De armen blijven ons verrassen. Zij zijn de grootste schat van de Venezolaanse Kerk”, zegt bisschop Bravo. “Twee mannen kwamen naar ons toe. Zij zijn schoenmakers. Zij verzamelen oude schoenen, herstellen die en verkopen ze om in hun levensonderhoud te voorzien. Zij brachten ons 50 paar schoenen die zij hadden hersteld om te verkopen. Maar in plaats daarvan besloten zij die te schenken aan mensen die alles hadden verloren. Zelfs wie niets heeft, geeft alles.”
Volgens bisschop Bravo laat dit gebaar een diepere waarheid zien. Ook God werkt uit het niets. Er zijn misschien nauwelijks middelen. Toch ontbreekt het niet aan menselijke en geestelijke rijkdom.
Jongeren helpen met vreugde en discipline
Een ander teken van hoop ziet de bisschop bij de jongeren. “Velen van hen hebben met ons samengewerkt. Zij laadden vrachtwagens uit, sorteerden kleding, bereidden voedsel en vervoerden hulpgoederen.”
Op een avond arriveerde een grote vrachtwagen bij een van de inzamelpunten. Die was geladen met water, matrassen, voedsel en medicijnen. Het was laat en de jongeren moesten worden opgeroepen om te helpen.
“Zij aarzelden niet”, zegt de bisschop. “Binnen 15 minuten hadden wij de vrachtwagen volledig uitgeladen. Zij helpen met vreugde en discipline, zonder aandacht te zoeken. Het belangrijkste voor hen is om daar als broeders te zijn. Zij willen begeleiden en helpen.”
Geestelijke nabijheid nodig
Naast materiële hulp biedt het bisdom ook geestelijke en menselijke nabijheid. Die steun is bedoeld voor mensen die door de aardbeving zijn getroffen. Ook vrijwilligers en zorgverleners krijgen begeleiding.
“Wij kunnen ons niet alleen richten op psychologische hulp”, zegt bisschop Bravo. “Wij moeten ook geestelijke hulp bieden. Maar dat betekent niet dat wij de ervaring vergeestelijken. Het betekent dat wij haar vermenselijken, vanuit het perspectief van Jezus.”
De bisschop van Petare reikt zijn gemeenschap drie woorden aan voor deze noodsituatie: voorzichtigheid, kalmte en geduld.
“In tijden als deze moeten wij voorzichtig zijn”, legt hij uit. “Zo zorgen wij voor onszelf en voor anderen. Wij hebben kalmte nodig, omdat men in tijden van pijn niet overhaast moet handelen. En wij hebben geduld nodig om een proces te beginnen dat meer dan enkele dagen vraagt. Zelfs als je dingen wilt versnellen, moet je soms weten wanneer en hoe je verdergaat.”
Bisschop Venezuela geeft alles met gebed en broederschap
Kerk in Nood (ACN) heeft 100.000 euro noodhulp toegezegd. Daarmee ondersteunt de stichting de plaatselijke Kerk na deze ramp. De doelstelling is een flexibeler antwoord op de dringendste noden in de getroffen bisdommen. Het omvat directe zorg aan getroffenen, maar ook pastorale, menselijke en geestelijke steun aan gemeenschappen die door de aardbeving zijn geraakt.
Bovenal vraagt bisschop Bravo de vrienden en weldoeners van Kerk in Nood om gebed en nabijheid. “Voor ons betekent Kerk in Nood dat wij kunnen rekenen op broeders die altijd bereid zijn ons de hand te reiken”, zegt hij. “Meer dan om materiële zaken te vragen, zou ik willen dat Kerk in Nood trouw blijft aan haar charisma. Zij moet voorkomen dat zij nog een bureaucratische of sociale hulpinstelling wordt. Zij moet een gemeenschap blijven die broederschap voortbrengt.”
Wilt u geven voor de slachtoffers van de aardbeving in Venezuela? Geef via onze speciale actiepagina, zodat de lokale Kerk de mensen juist op dit moment kan bijstaan.
