Wat doet u als de aarde beeft, huizen instorten en gezinnen op straat slapen? Zuster Bernardita Meraz zou terugkeren naar Rome, maar besloot te blijven. Samen met andere religieuze zusters trekt zij door getroffen wijken in Venezuela. Ze brengt voedsel, kleding, gebed en een zegen. Tussen puin, tenten en reddingswerkers ontmoet zij mensen die alles verloren hebben, maar hun geloof niet. Hun woorden raken diep: “Iedereen is mijn familie. Venezuela is mijn familie.” Lees hoe de Kerk nabij blijft wanneer mensen alles kwijt zijn.
Religieuze zusters blijven in Venezuela uit solidariteit met de slachtoffers van de aardbeving. De algemeen overste van de Zusters Godvruchtige Leerlingen van de Goddelijke Meester zou terugkeren naar Rome. Toch bleef zij in het land. Zij spreekt ontroerd over het geloof dat mensen tonen te midden van de tragedie.
Kerk in beweging voor slachtoffers
Bij de dubbele aardbeving in Venezuela van 24 juni zijn al meer dan 3.000 mensen om het leven gekomen. Tienduizenden worden nog vermist. Ook raakten duizenden gezinnen getroffen. Daardoor kwam de Kerk in het hele land in beweging. Caritas-centra en veel parochies werden centra voor hulpverlening. Talrijke vrijwilligers ondersteunen deze inspanningen.
De algemeen overste en een algemeen raadslid van de Zusters Godvruchtige Leerlingen van de Goddelijke Meester hadden net een bezoek aan hun gemeenschap in Venezuela afgerond. Toen trof de aardbeving het land. Zij zouden op 25 juni terugkeren naar Rome. Toch besloten zij te blijven. Zo wilden zij de zusters en het Venezolaanse volk nabij zijn.
“Wij bidden hier als Paulijnse Familie, als Kerk”, zei algemeen overste zuster Bernardita Meraz over haar groep van katholieke ordes en lekenorganisatiestegen Kerk in Nood (ACN). Volgens haar spreken priesters midden in de tragedie “werkelijk vanuit het hart”. Zij smeken voor het Venezolaanse volk. Ook ziet zij hoe “gezinnen op straat bidden, waar gebouwen zijn ingestort”.
Volgens zuster Bernardita klagen de getroffen mensen “niet tegen God”. Integendeel, zij zeggen: “Met God gaan wij vooruit. God helpt ons, Onze-Lieve-Vrouw helpt ons. Ook de solidariteit van de Kerk helpt ons.”
Zusters blijven bij slachtoffers om te luisteren en te bidden
Op het moment van de aardbeving waren de zusters in Barquisimeto. Dat ligt ongeveer 95 kilometer van het epicentrum. Ook daar beleefden mensen angstige momenten in huizen en op straat. Kort daarna reisden de zusters naar zwaarder getroffen gebieden, zoals San Bernardino, ten westen van Caracas.
Daar voelden zij hun missie heel duidelijk. Zij wilden beschikbaar zijn om naar mensen te luisteren. Ook wilden zij met hen bidden, hen omarmen en hoop bieden.
Samen met algemeen raadslid zuster Lucía Filosa en de Venezolaanse zuster Soraya Herrera brachten zij voedsel en kleding. Ook deelden zij medailles uit van de Divina Pastora. Deze Mariadevotie heeft haar heiligdom in Barquisimeto. De zusters raakten diep bewogen door het geloof en de solidariteit van de mensen.
Zusters begeleiden reddingswerkers
“Wij vroegen: ‘Wilt u een medaille van de Divina Pastora?’ Dan antwoordden mensen: ‘O, de Divina Pastora is naar mij gekomen!’ Daarna namen zij de medaille in hun handen en kusten die. Zij wilden dat wij die meteen om hun nek of pols deden”, herinnert zuster Bernardita zich.
In San Bernardino begeleidden de zusters reddingswerkers bij het acht verdiepingen tellende Rita-gebouw. Daar hadden reddingswerkers al verschillende lichamen geborgen. Op dat moment zochten zij nog naar kinderen. Volgens berichten waren die aan het douchen toen de aardbeving toesloeg. De reddingswerkers hoopten dat zij nog in leven waren.
“Sommige reddingswerkers zijn mensen die zelf alles hebben verloren. Toch tonen zij solidariteit met mensen die nog onder het puin vastzitten”, legt zuster Bernardita uit. “Ik ontmoette een jonge man en vroeg hem: ‘Is uw familie hier?’ Hij antwoordde: ‘Iedereen is mijn familie. Venezuela is mijn familie.’”
Geloof en hoop tussen puin en tenten
De zusters bezochten ook gezinnen die in geïmproviseerde tenten leven. Tussen rijen matrassen proberen zij de dagen door te komen. Veel mensen kamperen op trottoirs. Zij moesten hun gebouwen verlaten en kunnen daar niet veilig terugkeren.
“Wij stopten om met mensen te spreken, hun een troostende aanraking te geven en hen te zegenen”, zegt de zuster.
“Venezolanen hebben een bijzondere schoonheid. Zij vragen: ‘Wilt u mij zegenen? Geef mij alstublieft een zegen.’ Als ik reddingswerkers ontmoette, nam ik hun handen en zegende ik hen. Dan zei ik: ‘Uw hand is de hand van God. God helpt door u heen.’ Sommigen huilden. Anderen bogen hun hoofd in een stilte die gebed werd. Het werd luisteren en de liefdevolle aanwezigheid van God”, zegt zij geëmotioneerd.
Zij voegt eraan toe dat mensen op straat hen bedanken voor hun aanwezigheid. Ook vragen zij om gebed voor het land. “Het Venezolaanse volk heeft veel geleden. Toch is het een volk van hoop en een volk van geloof”, zegt zij.
Getuigenis van nabijheid
Het getuigenis van de Godvruchtige Leerlingen laat zien welke rol de Kerk nu speelt. Zij biedt materiële hulp, onderdak, gebed en pastorale nabijheid. Om deze inzet te steunen, heeft Kerk in Nood (ACN) een noodhulppakket van 100.000 euro goedgekeurd. Daarmee ondersteunt de organisatie de meest dringende noden van de bisdommen La Guaira en Caracas.
De hulp moet priesters en religieuze zusters in de getroffen bisdommen ondersteunen. Zij hebben zelf zware materiële verliezen geleden. Toch blijven zij slachtoffers begeleiden. Ook vangen zij ontheemde gezinnen op en bieden zij geestelijke troost aan hun gemeenschappen.
Daarnaast zal een delegatie van Kerk in Nood (ACN) de komende dagen de getroffen gebieden bezoeken. Dat gebeurt als teken van solidariteit en verbondenheid. Ook wil de delegatie bekijken welke verdere steun ter plaatse nodig is.
Kerk in Nood (ACN) heeft een eerste hulppakket van 100.000 euro goedgekeurd. Daarmee helpen weldoeners de Kerk in Venezuela om op de tragedie te reageren. De eerste hulp gaat naar priesters, religieuze gemeenschappen en andere pastorale medewerkers. Zij blijven families opvangen, slachtoffers begeleiden en geestelijke steun bieden na de ramp - ondanks dat zij vaak ook zelf zwaar zijn getroffen. Samen met de lokale Kerk onderzoekt Kerk in Nood (ACN) de noden ter plaatse. Ook is reeds steun voor de wederopbouw op langere termijn toegezegd.
Wilt u geven voor de slachtoffers van de aardbeving in Venezuela? Geef via onze speciale actiepagina, zodat de lokale Kerk de mensen juist op dit moment kan bijstaan.
