Kerk in Nood (ACN) uit grote bezorgdheid over de verslechterende veiligheidssituatie in Tyrus, in Zuid-Libanon. Aanleiding is een dringende oproep van aartsbisschop Georges Iskandar, Melkitisch Grieks-katholiek aartsbisschop van Tyrus.

Vooral de situatie in de historische Oude Stad vraagt volgens Kerk in Nood om aandacht. Daar wonen nog altijd christelijke families in een wijk die nauw verbonden is met de vroegste geschiedenis van het christendom.

Lunchtaanvallen en evacuatiebevel

Volgens recente berichtgeving heeft Israël luchtaanvallen uitgevoerd op Tyrus en omgeving. Daarbij vielen op 9 juni 2026 acht doden en minstens 32 gewonden. Voor het eerst gaf Israël ook een evacuatiebevel voor de historische christelijke wijk van Tyrus, die eerder relatief gespaard bleef. Israël stelt dat Hezbollah in of rond die wijk actief is. Lokale christelijke leiders waarschuwen juist dat een aanval op deze wijk burgers, kerken en werelderfgoed bedreigt.

De wijk is extra gevoelig omdat zij deel uitmaakt van de oude stad van Tyrus, een historisch en religieus belangrijk gebied. Tyrus behoort tot het UNESCO-werelderfgoed en heeft een christelijke aanwezigheid die teruggaat tot de vroegste eeuwen van het christendom. Daarom vrezen Kerk in Nood en de lokale Kerk niet alleen voor mensenlevens, maar ook voor kerken, oude woonwijken en cultureel erfgoed.

Kerk in Nood bezorgd om families in Tyrus

“Op dit kritieke moment spreekt Kerk in Nood haar solidariteit uit met de lokale Kerk”, zegt Regina Lynch, president van Kerk in Nood (ACN) internationaal. “Onze gedachten gaan uit naar alle burgers die in de stad blijven, vooral gezinnen, kinderen, ouderen en de meest kwetsbaren.”

Volgens Lynch maakt Kerk in Nood zich in het bijzonder zorgen over de bewoners van de historische christelijke wijk. Ook wijst zij op het belang van de christelijke aanwezigheid in Tyrus. Die gaat terug tot de apostolische tijd.

“Tyrus neemt een unieke plaats in binnen de geschiedenis van het christendom”, zegt Lynch. “De kerken, gemeenschappen en historische wijken van de stad getuigen van eeuwen geloof, samenleven en volharding.”

Daarom noemt zij elke bedreiging van burgers, kerken en erfgoed “een oorzaak van diepe zorg”.

Kerk in Nood kent de gemeenschap persoonlijk

Kerk in Nood steunt al jarenlang families in de Oude Stad van Tyrus. Daardoor kent de organisatie de lokale gemeenschap van dichtbij. “Wij kennen deze gemeenschappen persoonlijk”, zegt Lynch. “Wij hebben hun huizen bezocht, in hun kerken gebeden en hun vastberadenheid gezien.”

Volgens de president van Kerk in Nood internationaal willen de families de christelijke aanwezigheid in deze historische stad behouden. Dat doen zij ondanks de vele uitdagingen waarmee zij al jaren leven.

“Juist daarom raken de huidige dreigingen ons bijzonder diep”, zegt Lynch. “Vandaag zijn onze gedachten en gebeden vooral bij deze families. Ook bidden wij voor allen die opnieuw leven met onzekerheid en angst.”

Oproep tot bescherming van burgers en kerken

Kerk in Nood sluit zich aan bij de oproep van de lokale Kerk. De organisatie vraagt iedereen met verantwoordelijkheid en invloed om verdere ellende te voorkomen.

“Wij roepen op om alles te doen wat mogelijk is om nieuw lijden, ontheemding en verwoesting te voorkomen”, zegt Lynch. “Alle partijen moeten de menselijke waardigheid respecteren, niet-strijders beschermen en religieuze plaatsen veiligstellen.”

Ook historische gemeenschappen verdienen volgens haar bescherming. Dat geldt in het bijzonder voor de christelijke wijk van Tyrus, waar geloof, geschiedenis en erfgoed nauw met elkaar verbonden zijn.

Gebed om vrede voor Libanon

In deze moeilijke dagen vertrouwt Kerk in Nood de mensen van Tyrus toe aan Gods barmhartigheid. Ook bidt de organisatie voor heel Libanon. Recent is Kerk in Nood in Nederland - onder meer samen met de Katholieke Studenten Nijmegen - een actie gestart om studenten in het land te helpen een licht te blijven voor Libanon.

“Wij bidden om vrede, veiligheid en stabiliteit”, zegt Lynch. “Tegelijk bevestigen wij opnieuw onze inzet om naast de lokale Kerk te blijven staan.”

Die Kerk blijft volgens Kerk in Nood mensen dienen die getroffen worden door angst, onzekerheid en conflict. “Moge God de mensen van Tyrus beschermen”, besluit Lynch. “Moge Hij Libanon bewaren en vrede schenken aan de regio.”

De thermometer schommelt rond de 40°C op een decembermiddag in Bissinghin, een buitenwijk van Ouagadougou. Dan klinkt het fluitsignaal voor de aftrap.

De bal suist tussen de benen van jonge en oudere spelers door. Bij elke balstoot stijgt een wolk laterietstof op. Meer dan duizend toeschouwers hebben zich verzameld voor de derde editie van een bijzondere wedstrijd. Aan de ene kant staat een team van katholieken en protestanten. Aan de andere kant spelen moslims en aanhangers van de traditionele religie.

De keepers zijn niemand minder dan de pastoor en de sjeik van de naburige moskee. En de scheidsrechter? Dat is de leider van de traditionele religie. De wedstrijd eindigt met de ideale score: 1-1. Daarna klinkt applaus en stijgen vreugdekreten op.

Voetbal als oproep tot vrede in Bissinghin

“Het was prachtig, een echt krachtig moment,” zegt pater André Kabre, pastoor van de St. Augustinekerk.

Voor deze priester zijn initiatieven voor interreligieuze dialoog essentieel. Zijn broer werd twee jaar geleden door jihadisten gedood. Burkina Faso betekent ‘land van de rechtschapen mensen’. Toch teistert terrorisme het land sinds 2015.

Dagelijks lijdt Burkina Faso onder aanslagen. Die bereiken inmiddels elk deel van het land. Niet alle terroristen zijn jihadisten. Toch hebben veel bloedbaden onder het motto Allahu akbar moslims onvermijdelijk gekoppeld aan jihadisten.

“Er waren spanningen,” erkent pater André. “Maar met deze wedstrijd en alle andere initiatieven die we hebben genomen, is de situatie duidelijk gekalmeerd.”

Religieuze leiders geven samen het voorbeeld

Sjeik Chaman deelt die mening. “Het is één ding voor leiders om eenheid en sociale cohesie te prediken in hun respectieve gebedshuizen.”

“Maar als onze gelovigen ons samen zien spelen op hetzelfde veld, wordt het een nog sterkere oproep. Zo kunnen vrede en harmonie terugkeren in Burkina Faso.”

Ook de Federatie van Islamitische Verenigingen (FAIB) deelt dit engagement. De organisatie leidt honderden imams op. Zij leren haatzaaiende taal en verheerlijking van geweld tegen te gaan.

Toch geven de leiders toe dat zo’n niveau van dialoog niet altijd mogelijk is. De sjeik van een andere nabijgelegen, meer hardline soennitische moskee stemde bijvoorbeeld nooit in met deelname aan dit soort activiteiten.

Traditie van samenleven helpt tegen radicalisme

Burkina Faso put veel kracht uit zijn traditie van religieus samenleven. Die traditie helpt het land om radicalisme te weerstaan.

Bijna elke Burkinabé heeft wel een familielid met een ander geloof. Meestal vormt dat geen groot probleem. Familiebanden gaan namelijk boven alles.

De laatste jaren draagt echter bijna iedereen zwaar leed met zich mee. Net als pater André heeft bijna iedereen een broer, vader of ander familielid verloren. Vaak werden zij op brute wijze vermoord.

Juist daarom zijn onderwijs en concrete voorbeelden van interreligieuze dialoog onmisbaar. Anders kan verdriet omslaan in haat. Een eenvoudige voetbalwedstrijd kan dan veel betekenen. In Bissinghin werd voetbal zo een zichtbare oproep tot vrede.

Dit artikel betreft een case study uit de bevindingen van het rapport over godsdienstvrijheid van Kerk in Nood (ACN).

Door Amélie Berthelin, Kerk in Nood (ACN)