fbpx

Familie vecht tegen gedwongen bekering dochter Arzoo

dinsdag, 19 januari 2021
Nieuws
Een van de meest tragische verhalen uit Pakistan in 2020 was dat van Arzoo Raja, een 13-jarig katholiek meisje uit de stad Karachi. Ze werd ontvoerd en gedwongen zich tot de Islam te bekeren en met haar 44-jarige moslimbuurman Syed Ali Azhar te trouwen. De ouders van Arzoo zeggen dat ze afgelopen oktober werd ontvoerd terwijl ze buiten haar huis speelde. Ze hebben Sindh High Court benaderd, dat het huwelijk ongeldig verklaarde en haar overplaatsing naar een opvanghuis beval. Ali Azhar werd gearresteerd maar kreeg later borgtocht. Kerk in Nood (ACN) sprak met Raja Lal Masih, de vader van Arzoo, over zijn strijd om haar weer thuis te krijgen.
Yet another Pakistani Catholic minor kidnapped and forced into marriage on October 13th 20202

“Al mijn drie dochters hebben gediend als misdienaars. Arzoo was de jongste. Ze zat net in klas zeven. Ik heb nog steeds de aanvraag voor haar gratis briefpapier en boeken bij de kerk. We zijn werkende ouders die probeerden onze kinderen een betere toekomst te geven. Op 13 oktober, nadat ik mijn vrouw had afgezet bij de school waar ze als kindermeisje werkte, kreeg ik een telefoontje van een naast familielid dat Arzoo vermist was. Na een zoektocht deden we een eerste melding op het politiebureau, waar het personeel ons urenlang liet wachten. Bij thuiskomst beweerde onze buurman eerst dat zijn zoon Azhar op een of andere manier met onze dochter was getrouwd, maar dat was ‘per ongeluk.’

We hebben meteen de politie gebeld, die eerst een lekker kopje thee heeft gedronken bij de buurman voordat ze ons vroeg om de geboorteakte en de bijbehorende documenten van Arzoo te overhandigen. Nu dreigt Azhar’s familie openlijk om Arzoo voorgoed bij haar eigen familie weg te halen. Diezelfde nacht vertelde de agent die onderzoek deed me dat ze de Islam had geaccepteerd. Ik werd tot op het bot door elkaar geschud.

Sindsdien cirkelen we terug en voor tussen de rechtbank en het opvanghuis. We zijn onze baan kwijt. We hebben ons huis verlaten om vragen van vrienden en buren te vermijden. Een dominee biedt ons onderdak en rechtshulp. De rechters luisteren alleen naar onze advocaat en onze dochter. Het is alsof de ouders niet bestaan. Op een gegeven moment dacht ik eraan om van de tweede verdieping van het Sindh Hooggerechtshof af te springen.

Sommigen adviseren ons om onze moslimadvocaat te laten vallen. Maar we kunnen het niet riskeren. Noch een vrouwelijke, noch een christelijke advocaat kan een geval van gedwongen bekering bestrijden, hoe intelligent of invloedrijk ze ook zijn. Belangrijke politici en figuren hebben ons bezocht en we krijgen telefoontjes van activisten in het buitenland. Dit alles heeft echter geen enkel gewicht in de schaal gelegd in de rechtszaal. Onze moslimadvocaat heeft te maken met ongeveer 50 advocaten van de oppositie. Geestelijken, die grote boeken bij zich dragen, citeren hadiths [profetische gezegden] en voorbeelden van de huwelijken van profeten met minderjarige meisjes.

Elke zaterdag bezoeken we onze dochter in het opvanghuis. Ze is in de war. Voor de politie zegt ze dat ze Kalma (de islamitische geloofsbelijdenis) heeft gelezen en nu een Moslim is. In de rechtbank staat ze erop dat ze uit eigen vrije wil met Ali Azhar is getrouwd en dat ze 18 jaar oud is. Als we haar echter bezoeken, stemt ze toe om naar huis te komen. Maar na ons vertrek vraagt ze ons telefonisch om een ontmoeting met haar Moslim zwager te regelen. Ze wordt gehersenspoeld door oudere vrouwen in het centrum. Het is geen plaats voor een kind. Steeds meer gezinnen waar kinderen zijn gedwongen zich te bekeren, vertellen nu hun verhaal en delen dat met de media. Maar we zijn niet rijk of machtig zoals de Moslims.

Deze Kerst leefden we in doodsangst. We woonden de Mis bij, maar er was geen geluk, er werd niet gewinkeld en er was geen bezoek aan de familie. Een familie gaf nieuwe kleren aan onze kinderen. Een onbekende beller bedreigde ons later voor het indienen van een rechtszaak tegen Azhar. Nu bedekken we onze gezichten voordat we naar buiten gaan. Mijn vrouw is diabeet geworden en lijdt aan hoge bloeddruk en nierstenen sinds de tragedie. Ze huilt alleen nog maar bij het opvanghuis. Ik ben wanhopig. Bid alsjeblieft voor ons en onze familie en voor mijn dochter. Moge God naar onze gebeden luisteren.”

Kerk in Nood (ACN) steunt in Pakistan het werk van de Nationale Commissie voor Rechtvaardigheid en Vrede (NCJP) van de katholieke bisschoppen en de rehabilitatie en reïntegratie van Christenen die uit de gevangenis zijn vrijgelaten.