Christenen in Nigeria worden geconfronteerd met terreur van groepen zoals Boko Haram en andere extremisten. Ook is er veel criminaliteit en zijn er etnische spanningen die alle gelovigen raken. We spreken daarom niet van genocide. Wel zijn christenen en kerken vaak specifiek doelwit van aanslagen met soms wel honderden doden tot gevolg. De katholieke Kerk in Nigeria staat deze slachtoffers van geweld en vervolging bij met traumazorg en noodhulp. Met uw hulp kunnen priesters, religieuzen en leken vanuit hun parochies hulp blijven bieden.

De nieuwe moslim president, Bola Tinubu, beloofde dat de overheid hard zou treden tegen terreur. Toch zuchten Christenen in gebieden waar zij een minderheid vormen onder meer aanvallen op kerken en ontvoeringen dan ooit. Waar eerder Boko Haram de grootste bedreiging vormde, zijn het nu aanvallen door Fulani's die zorgen voor duizenden doden en gewonden per jaar en voor miljoenen vluchtelingen. De vraag rijst: is hier sprake van genocide?






In Nigeria leven miljoenen Christenen en Moslims die op dit moment sterven, gewond raken of een veilig heenkomen zoeken in troosteloze vluchtelingenkampen vanwege aanslagen door Boko Haram en spanningen tussen christelijke landbouwers en merendeels islamitische herders. De weg naar vrede is niet eenvoudig, zoals deze documentaire toont. In Nederland alleen op deze website te zien!
De katholieke Kerk in Nigeria staat de slachtoffers van geweld en vervolging bij met traumazorg en noodhulp. Met uw hulp kunnen priesters, religieuzen en leken vanuit hun parochies hulp blijven bieden. Het leven met trauma's en de voortdurende dreiging van extremistische terreur is zenuwslopend. De Kerk heeft een sleutelrol in het genezen van de wonden van de vele slachtoffers. Helpt u mee, zodat priesters, religieuzen en leken opgeleid kunnen worden in het helpen van deze mensen?

In het noordoosten van Nigeria keren duizenden katholieken terug naar de Kerk – ondanks meer dan 15 jaar van geweld, terreur en vervolging. Wat begon als een periode van angst en massale vlucht, groeit nu uit tot een krachtig getuigenis van hoop en geloof. Volgens bisschoppen uit het zwaar getroffen bisdom Maiduguri komen gelovigen terug “met duizenden, niet met honderden”.
Het bisdom Maiduguri, gelegen in de deelstaat Borno, is de bakermat van de jihadistische groepering Boko Haram. Sinds 2009 voerde deze extremistische beweging een bloedige opstand uit. Naar schatting werden 20.000 mensen gedood en meer dan twee miljoen mensen verdreven.
Meer dan 90.000 katholieken sloegen op de vlucht. Meer dan 1.000 gelovigen kwamen om het leven. Kerken, parochies, woningen en klinieken werden verwoest. Toch is het beeld vandaag opmerkelijk anders. Volgens bisschop Oliver Doeme is het aantal katholieken in het bisdom nu zelfs hoger dan vóór de Boko Haram-crisis: “Het aantal huwelijken neemt toe. Het aantal kinderen dat de Eerste Heilige Communie ontvangt is sterk gestegen. Het aantal dopen loopt op tot 1.000. Het verschil zit in duizenden, niet in honderden.”
Het Whuabazhi Pelgrimsoord – mede mogelijk gemaakt door hulp van Kerk in Nood – ziet recordaantallen bezoekers. Bisschop John Bakeni: “Mensen keren genezen terug… Het is een krachtig centrum van geestelijke en sociale versterking, vooral voor jongeren.” Juist op een plaats waar terreur heerste, groeit nu nieuw kerkelijk leven.
Hoewel de situatie in Maiduguri iets is verbeterd, blijft christenvervolging in Nigeria een ernstig probleem. Dagelijks vinden ontvoeringen, moorden en aanvallen plaats in andere regio’s van het land. Bisschop Bakeni spreekt over “een wolk van angst en onzekerheid die boven ons land hangt.” Vorige maand kwam naar buiten dat Nigeriaanse priesters het afgelopen decennium het meest leden onder ontvoeringen en geweld van alle priesters wereldwijd.
Toch is het opmerkelijk: waar geweld toeneemt, groeit ook het geloof. “Wanneer de Kerk vervolgd wordt, wordt het geloof van de mensen levendiger. Ondanks schoten en bomaanslagen blijven zij naar de Mis gaan.” Dit is het mysterie van een geloof dat beproefd wordt – en sterker tevoorschijn komt.
Weldoeners van Kerk in Nood ondersteunen het bisdom Maiduguri al jarenlang met de wederopbouw van kerken en parochies, pastorale zorg voor ontheemden, hulp aan priesters en religieuzen en jeugd- en geloofsvormingsprojecten. Bisschop Bakeni is duidelijk: “Zonder Kerk in Nood zou het verhaal van Maiduguri er heel anders uitzien.” Dankzij de steun van weldoeners kunnen families hun leven weer opbouwen – en blijft de Kerk aanwezig waar zij het hardst nodig is.
Het geweld in Nigeria neemt opnieuw dramatisch toe. De katholieke Kerk in het noorden van het land heeft de afgelopen dagen de publieke druk op de regering opgevoerd na een nieuwe golf van aanslagen in het noorden en midden van Nigeria. Daarbij zijn honderden mensen om het leven gekomen en zijn nog veel meer burgers ontvoerd. Kerkelijke leiders spreken van een nationaal falen om burgers te beschermen.
Op 3 februari werden meer dan 160 mensen afgeslacht in Woro, in de staat Kwara, in de zogenoemde Middle Belt van Nigeria. Volgens berichten in de media waren de slachtoffers overwegend moslims. Zij werden door jihadistische militanten vermoord omdat zij weigerden hun extremistische versie van de islam te omarmen. Deze aanval volgt op meerdere gewelddadige incidenten in de eerste weken van 2026, onder meer in de staten Niger, Katsina, Kaduna en Borno.
In afzonderlijke verklaringen hebben het Katholiek Secretariaat van Nigeria, verschillende kerkelijke provincies in het noorden en het bisdom Kontagora de regering opgeroepen om de veiligheidstroepen onmiddellijk te versterken en nieuwe militaire bases op te richten in de zwaarst getroffen gebieden.
Het Katholiek Secretariaat van Nigeria (CSN), de administratieve en uitvoerende tak van de Nigeriaanse Katholieke Bisschoppenconferentie, publiceerde op 7 februari een verklaring waarin het de “aanhoudende golf van moorden en ontvoeringen die onze natie blijft teisteren” krachtig veroordeelde.
“Het terugkerende bloedbad is een smet op het geweten van onze natie geworden. Hoe kan het gerechtvaardigd worden dat, buiten een oorlogssituatie, meer dan 160 onschuldige burgers zijn afgeslacht in één gecoördineerde aanval in Woro, in de staat Kwara?”, vragen de bisschoppen zich af.
“Hoe kunnen we de herhaalde moorden en ontvoeringen in Agwara en Tungan Gero in de staat Niger verklaren, de uitroeiing van hele boerengemeenschappen in Katsina en Kaduna, en het aanhoudende geweld in Borno? Dit is geen ‘instabiliteit’, maar een bloedbad dat mogelijk wordt gemaakt door stilzwijgen en een verraad aan het recht van elke Nigeriaan om in vrede te leven”, aldus het document dat naar Kerk in Nood (ACN) is gestuurd.
De CSN roept de regering op de inspanningen te intensiveren om veiligheidstroepen in te zetten aan de frontlinies waar burgers worden belegerd. Ook vraagt zij om de sponsors en facilitators van terreur te identificeren en te vervolgen, ongeacht hun politieke, religieuze of sociale status. Daarnaast dringt het secretariaat aan op arrestatie en bestraffing van alle daders van geweld en op dringende hulp, psychosociale zorg en compensatie voor slachtoffers en hun families. Verwoeste gemeenschappen moeten worden bewaakt en herbouwd om hoop en waardigheid te herstellen. Ten slotte roept de CSN alle Nigerianen op om haat en geweld te verwerpen en standvastig in solidariteit met elkaar te blijven.
De kerkelijke provincies Kaduna, Abuja en Jos, die samen meer dan twintig bisdommen in het noorden van Nigeria omvatten, hebben eveneens een gezamenlijke oproep gedaan.
Zij wijzen erop dat ontvoeringen voor losgeld, moorden op onschuldige burgers, invasies van boerengemeenschappen en wijdverbreide ontheemding diepe angst en trauma veroorzaken. Landbouwgrond, bedoeld om in het levensonderhoud te voorzien, is in toenemende mate een gevaarlijke plek geworden. Veel boeren worden gedwongen hun middelen van bestaan op te geven, wat honger en armoede verder verergert.
“Een samenleving kan niet floreren als het menselijk leven voortdurend wordt bedreigd. Wij roepen daarom alle overheidsinstanties en veiligheidsdiensten op om hun inspanningen ter bescherming van levens en eigendommen te intensiveren, want vrede kan alleen bestaan als gerechtigheid wordt gehandhaafd.”
In 2026 vonden daarnaast andere ernstige veiligheidsincidenten plaats, waaronder een aanval in het dorp Kasuwan-Daji in de staat Niger. Daarbij kwamen ongeveer 30 mensen om en vele anderen werden ontvoerd. Gewapende bandieten hebben bovendien een nabijgelegen katholiek complex ontheiligd.
Bisschop Bulus Yohanna van Kontagora, wiens bisdom een aanzienlijk deel van de staat Niger beslaat, heeft in een eigen verklaring gevraagd om de oprichting van een volledig uitgeruste militaire basis in de regio. In november 2025 werden in zijn bisdom 320 mensen ontvoerd uit een katholieke school in Papiri. Hij roept de regering op voldoende veiligheidspersoneel en middelen beschikbaar te stellen en samen te werken met lokale belanghebbenden om de vrede te herstellen.
In dezelfde verklaring bedankt de bisschop de regering voor de samenwerking die heeft geleid tot de veilige terugkeer van alle kinderen en medewerkers die uit de St. Mary’s School in Papiri waren ontvoerd. Ook meldde de gouverneur van de staat Kaduna dat 183 christenen die bij drie verschillende incidenten waren ontvoerd, inmiddels zijn vrijgelaten of gered.
De ernst van het geweld in Nigeria was voor Paus Leo XIV aanleiding om tijdens het Angelusgebed in Rome het geweld te veroordelen. Hij sprak zijn gebedsvolle verbondenheid uit met alle slachtoffers van geweld en terrorisme en hoopte dat de autoriteiten vastberaden zullen blijven werken aan de bescherming van het leven van iedere burger.
Kerk in Nood (ACN) beschouwt Nigeria al lange tijd als een prioritair land en ondersteunt verschillende projecten om de lokale Kerk te versterken, vooral in het noorden van het land. De organisatie roept haar weldoeners en vrienden op om te blijven bidden voor Nigeria, opdat vrede en gerechtigheid mogen terugkeren.
Gewapende mannen hebben zondag bij diensten in drie kerken in het noorden van Nigeria zeker 160 christenen ontvoerd. Kerkgangers sloegen in paniek op de vlucht. Wie er niet in slaagde weg te komen, werd door de aanvallers meegenomen. De gebeurtenissen zorgen voor grote angst onder christenen in de regio.
De aanvallen waren in kerken in de plaats Kurmin Wali, een gemeenschap in bosrijk gebied. Het zou gaan om twee protestantse en een katholiek kerk. De politie onderzoekt om hoeveel slachtoffers het gaat. Media en kerkleiders melden het om meer dan 160 mensen gaat. Zeker 11 mensen zouden zijn ontsnapt.
Nigeria kampt al lange tijd met een golf van ontvoeringen uit kerken en scholen. Eind november werden meer dan tweehonderd leerlingen en leerlingen van een katholieke school ontvoerd. Het duurde een maand voordat zij werden bevrijd. Het is niet bekend hoe de Nigeriaanse autoriteiten hen vrij kregen.
De Nigeriaanse overheid denkt dat de daders om jihadistische groeperingen of criminele bendes die uit zijn op losgeld. De Nigeriaanse regering ontkent met klem dat er bij de geweldsgolf sprake zou zijn van doelgerichte vervolging van christenen. Lokale kerkleiders erkennen dat de achtergronden complex zijn, maar stellen dat religie wel degelijk meespeelt.
Uit dezelfde regio, Kaduna, kwam gisteren het bericht dat priester Bobbo Paschal na twee maanden is vrijgelaten. De pastoor van de Sint-Stefansparochie in Kushe Gudgu Kagarko werd in de vroege ochtenduren van 17 november uit zijn pastorie ontvoerd. Daarbij vermoordden de aanvallers zijn broer. Volgens kanselier Christian Okewu Emmanuel van het aartsbisdom Kaduna is Paschal op 17 januari vrijgelaten en is hij lichamelijk ongedeerd.
Hoewel ontvoeringen een groot probleem zijn, komt de grootste dreiging in het noorden van het land volgens het rapport Vrijheid van Godsdienst 2025 van Kerk in Nood (ACN) van jihadistisch terrorisme. Groeperingen als Boko Haram en Islamitische Staat – West-Afrikaanse Provincie (ISWAP) hebben zich ten doel gesteld een radicale islamitische ideologie op te leggen. In centraal Nigeria, met name in de Middle Belt, wordt het geweld grotendeels aangewakkerd door systematische aanvallen van Fulani-milities. Zij zijn verantwoordelijk voor massamoorden, gedwongen verhuizing, de vernietiging van overwegend christelijke dorpen en de bezetting van landbouwgrond.
De katholieke hulporganisatie herhaalt haar toezegging om getroffen gemeenschappen zowel geestelijk als materieel te ondersteunen. Kerk in Nood (ACN) dringt er bij de internationale gemeenschap op aan om niet onverschillig te blijven tegenover het lijden van duizenden onschuldige mensen in dit deel van Nigeria. Afgelopen week nog publiceerde de organisatie een artikel over de vele ontvoeringen van priesters in het land.
Volgens het Nigeriaanse bisdom Kontagora hebben zwaarbewapende bandieten tussen 28 december en 3 januari zeker 50 mensen gedood. Dieptepunt was een bloedbad in het dorp Kasuwan Daji, niet ver van Papiri. Daar werden in november meer dan 200 schoolkinderen ontvoerd.
Het nieuwe jaar is niet vreedzaam begonnen in het katholieke bisdom Kontagora in Nigeria. De laatste dagen van 2025 werden gekenmerkt door geweld en angst. Begin januari 2026 heeft echter opnieuw bloedvergieten gebracht. Kerk in Nood (ACN) ontving een rapport van het bisdom. Daaruit is op te maken dat het geweld is gepleegd door een bende zwaarbewapende bandieten. Ongeveer 30 motorfietsen met elk twee mannen konden dagenlang hun gang gaan in het gebied.
De bende verliet op 28 december 2025 hun schuilplaats in het Borgu Game Reserve en is door verschillende dorpen getrokken. Vervolgens zijn ze naar Kaiwa gegaan. Daar hebben ze vijf mensen vermoord en huizen en graanopslagplaatsen in brand gestoken, voordat ze verder trokken. In Gebehebben ze nog eens twee mensen vermoord. In zijn bericht aan Kerk in Nood legt bisschop Bulus Dauwa Yohanna uit dat de bandieten op de avond van 1 januari 2026 opnieuw door Shafaci zijn getrokken. Daar verbrandden zij documenten in het politiebureau en hebben vervolgens de nacht in de bush doorbrachten.
Op de ochtend van 2 januari 2026, rond 10.00 uur, drongen de aanvallers het terrein van de katholieke kerk in Sokonbora binnen. Ze vernielden er een kruisbeeld, afbeeldingen van de kruiswegstaties en muziekinstrumenten. Ook stalen ze twee motorfietsen, mobiele telefoons en contant geld, voordat ze een nabijgelegen nederzetting van de Kambari-etnische groep bezetten. Daar bleven ze tot de volgende dag en aten ze pluimvee en de geiten van de mensen.
Tegen de avond van 3 januari 2026 trokken ze door naar het dorp Kasuwan Daji, zo’n acht kilometer verderop, waar het dieptepunt van de geweldsgolf plaatsvond. Volgens het verslag staken de aanvallers de markt en de omliggende huizen in brand. De brand was zo hevig dat de rook 15 kilometer verderop, in Papiri, te zien was. Vervolgens slachtten zij 42 mannen af nadat ze hun armen op hun rug hadden vastgebonden. De slachtoffers waren allemaal mannen, zowel christenen als moslims. De aanvallers ontvoerden ook een onbekend aantal vrouwen en kinderen.
Het rapport vermeldt dat de groep bandieten vrij rondzwierf, zowel in het noordelijke deel van het gebied Borgu in de staat Niger als het zuidelijke deel van Shanga in de staat Kebbi in Nigeria, zonder te worden tegengehouden door veiligheidstroepen. Als gevolg daarvan is er onder de bevolking grote angst ontstaan, wat heeft geleid tot massale ontheemding. Duizenden gezinnen hebben hun huizen en middelen van bestaan moeten verlaten.
Bijzonder alarmerend is de situatie van de schoolkinderen uit Papiri, die onlangs uit gevangenschap zijn vrijgelaten en nog meer getraumatiseerd. “Zij worden gedwongen zich met hun families in het bos te verstoppen wanneer er berichten zijn dat bandieten in de buurt zijn, zowel overdag als 's nachts”, aldus de bisschop.
De aanvallen hebben geleid tot talrijke geruchten onder de bevolking. Zo zouden sommige van de ontvoerde kinderen overlevenden zijn van de massale ontvoering in Papiri. Andere geruchten beweren dat christenen de meerderheid van de slachtoffers vormden. Bronnen van Kerk in Nood (ACN) stellen dat beide beweringen momenteel niet bevestigd kunnen worden.
In een afzonderlijke condoleanceboodschap, die ook door Kerk in Nood (ACN) is ontvangen, spreekt bisschop Bulus Dauwa Yohanna zijn “diepe droefheid” uit over het verlies van 42 onschuldige levens – “zowel christenen als moslims.” Ook betuigt hij namens het bisdom zijn oprechte deelnemen en gebed voor de eeuwige rust van de overledenen, de genezing van de gewonden en troost voor allen die rouwen. De bisschop doet een beroep op alle lokale gemeenschappen – Kambari, Bussawa (Borgawa), Fulani en Hausa – om elkaar niet als vijanden te zien, “maar verenigd te blijven in het afwijzen van alle vormen van geweld en samen op te treden tegen onze gemeenschappelijke vijand, de bandieten.”
Kerk in Nood sluit zich aan bij de dringende oproep van de lokale Kerk en roept de Nigeriaanse autoriteiten op om onmiddellijk doeltreffende maatregelen te nemen om de burgerbevolking te beschermen, een einde te maken aan de straffeloosheid van gewapende groeperingen en hun bases in de bossen en reservaten in de regio te ontmantelen.
Volgens het rapport Vrijheid van Godsdienst 2025 van Kerk in Nood (ACN) komt de grootste dreiging in het noorden van het land van jihadistisch terrorisme. Groeperingen als Boko Haram en Islamitische Staat – West-Afrikaanse Provincie (ISWAP) hebben zich ten doel gesteld een radicale islamitische ideologie op te leggen. In centraal Nigeria, met name in de Middle Belt, wordt het geweld grotendeels aangewakkerd door systematische aanvallen van Fulani-milities. Zij zijn verantwoordelijk voor massamoorden, gedwongen verhuizing, de vernietiging van overwegend christelijke dorpen en de bezetting van landbouwgrond.
De katholieke hulporganisatie herhaalt haar toezegging om getroffen gemeenschappen zowel geestelijk als materieel te ondersteunen. Kerk in Nood (ACN) dringt er bij de internationale gemeenschap op aan om niet onverschillig te blijven tegenover het lijden van duizenden onschuldige mensen in dit deel van Nigeria. Afgelopen week nog publiceerde de organisatie een artikel over de vele ontvoeringen van priesters in het land.
Nieuwe gegevens benadrukken de omvang van ontvoeringen van priesters te midden van de veiligheidscrisis in Nigeria. Tussen 2015 en 2025 zijn ten minste 212 katholieke priesters ontvoerd in Nigeria, in een golf van geweld die het hele land treft. Op dit moment worden nog 4 priesters ontvoerd.
Dit blijkt uit een lopend onderzoek van de Katholieke Bisschoppenconferentie van Nigeria, dat is gedeeld met de pauselijke stichting Kerk in Nood (ACN). Het onderzoek documenteert ontvoeringen in ten minste 41 van de 59 katholieke bisdommen en aartsbisdommen van het land. De gegevens komen overeen met de bevindingen van het Rapport Vrijheid van Godsdienst 2025 van Kerk in Nood (ACN). Daarin wordt Nigeria aangemerkt als een van de gevaarlijkste landen ter wereld voor geestelijken en religieuze leiders.
Volgens het document dat aan Kerk in Nood is toegezonden, zijn van de 212 ontvoerde personen er 183 vrijgelaten of ontsnapt, 12 vermoord en 3 later overleden als gevolg van trauma's en verwondingen die zij tijdens hun gevangenschap hebben opgelopen.
Momenteel worden nog minstens vier ontvoerde priesters gevangen gehouden: pater John Bako Shekwolo, pater Pascal Bobbo, pater Emmanuel Ezema en pater Joseph Igweagu. Het rapport bevestigt ook dat ten minste zes priesters meer dan eens zijn ontvoerd, wat de aanhoudende kwetsbaarheid van katholieke geestelijken onderstreept.
Het werkelijke aantal gevallen ligt echter zeker hoger. De gegevens van 18 bisdommen zijn nog niet ingediend en Kerk in Nood (ACN) heeft de afgelopen jaren onafhankelijk geïsoleerde ontvoeringen geregistreerd in ten minste vijf bisdommen die nog niet in het onderzoek zijn meegenomen. Bovendien betreft het alleen diocesane priesters. Incidenten waarbij religieuze ordes en congregaties betrokken zijn, werden niet in het rapport opgenomen.
Het bisdom met het hoogste aantal ontvoeringen in het rapport is Okigwe, met 47 gevallen, gevolgd door Port Harcourt (14) en Nsukka (13). Verschillende andere bisdommen melden ook bijzonder hoge cijfers, waaronder Kaduna, Kafanchan en Nnewi, met elk negen ontvoeringen.
Wat het aantal dodelijke slachtoffers betreft, heeft het aartsbisdom Kaduna het hoogste aantal vermoorde priesters in het afgelopen decennium te betreuren (vier), gevolgd door Kafanchan (twee), Minna (twee) en Abeokuta, Nnewi, Owerri en Sokoto (elk één).
De gevolgen van dit geweld zijn verwoestend voor lokale christelijke gemeenschappen. Hele dorpen zijn ontheemd, parochies verlaten en het pastorale leven is in grote delen van het land ernstig verstoord. Alleen al in het bisdom Minna zijn meer dan 90 kerken gedwongen te sluiten als gevolg van aanhoudende terroristische activiteiten en chronische onveiligheid. Veel priesters zijn rechtstreeks uit hun pastorieën ontvoerd, terwijl ze op weg waren voor pastoraal werk of om de heilige Mis te vieren.
Het geweld dat Nigeria teistert, treft niet alleen christenen. Terrorisme, gewapende banditisme en ontvoeringen eisen ook het leven van veel moslims. In grote delen van het land worden christenen echter vanwege hun geloof doelbewust vervolgd, met name in regio's die worden gedomineerd door jihadistische groeperingen en etnisch-religieuze milities.
Volgens het rapport Vrijheid van Godsdienst 2025 van Kerk in Nood (ACN) komt de grootste dreiging in het noorden van het land van jihadistisch terrorisme. Groeperingen als Boko Haram en Islamitische Staat – West-Afrikaanse Provincie (ISWAP) hebben zich ten doel gesteld een radicale islamitische ideologie op te leggen. In centraal Nigeria, met name in de Middle Belt, wordt het geweld grotendeels aangewakkerd door systematische aanvallen van Fulani-milities. Zij zijn verantwoordelijk voor massamoorden, gedwongen verhuizing, de vernietiging van overwegend christelijke dorpen en de bezetting van landbouwgrond.
Hoewel deze conflicten soms worden voorgesteld als etnisch of economisch van aard, hebben ze in de praktijk vooral gevolgen voor christelijke gemeenschappen en hebben ze een religieuze dimensie. Daar komt nog eens aanhoudende structurele en institutionele discriminatie bij, waardoor veel christelijke gemeenschappen in het noorden geen effectieve bescherming van de staat genieten.
Tegelijkertijd wordt een aanzienlijk deel van de ontvoeringen in Nigeria voornamelijk ingegeven door economische motieven. Ontvoering is een zeer winstgevende criminele industrie geworden, die zowel wordt gebruikt om terroristische activiteiten te financieren als om netwerken van gewapende bandieten in stand te houden. Geestelijken zijn vaak het doelwit omdat ze gemakkelijk te herkennen zijn, over het algemeen onbeschermd zijn en omdat hun gemeenschappen buitengewone inspanningen leveren om hun vrijlating te bewerkstelligen.
In bisdommen zoals Okigwe – het zwaarst getroffen bisdom van het land – komen strategische transportroutes, zwakke veiligheidsaanwezigheid, de proliferatie van georganiseerde ontvoeringsbendes en intense pastorale activiteiten op het platteland samen. Als gevolg daarvan zijn priesters zeer kwetsbare doelwitten geworden binnen een wrede “ontvoeringseconomie” die wordt aangedreven door losgeldbetalingen.
Het totale aantal ontvoerde personen in Nigeria is natuurlijk veel hoger en treft veel verschillende sectoren van de samenleving. De ontvoering van priesters is slechts een zichtbaar onderdeel van een veel bredere nationale ontvoeringscrisis.
Een landelijke noodsituatie op het gebied van veiligheid
De afgelopen weken heeft Nigeria ook een sterke toename gezien van massale ontvoeringen van schoolkinderen uit onderwijsinstellingen, met name in de noordelijke regio's. Als reactie op de escalerende golf van ontvoeringen op scholen, terroristische aanslagen en gewapend geweld heeft de president van Nigeria in november 2025 een nationale noodtoestand afgekondigd. Daarbij heeft hij toestemming gegeven voor de werving van 20.000 extra politieagenten en de inzet van buitengewone veiligheidsmaatregelen in meerdere staten.
Voor veel lokale gemeenschappen reiken de gevolgen van elke ontvoering echter veel verder dan de statistieken: wanneer een priester verdwijnt, blijft een hele parochie achter zonder bescherming, leiderschap of hoop.
In een regio waar christenen een kleine minderheid vormen en hun geloof openlijk belijden risico’s met zich meebrengt, koos catechist Tobias Yahaya voor de weg van standvastigheid en vergeving. Nadat hij ternauwernood een moordaanslag overleefde, verraste hij vriend en vijand: eerst door in het ziekenhuis met zijn aanvaller te praten, daarna door hem voor de rechter te vergeven.
Ondanks verschillende aanvallen en één poging tot moord besloten Yahaya en zijn familie in Sokoto te blijven om zijn ambt in dienst van de Kerk uit te oefenen. Rond 3 uur 's nachts op 19 april 2023 werd het veiligheidshek rond het huis van Tobias Yahaya, vlakbij de Kathedraal van de Heilige Familie in Sokoto doorbroken door drie gewapende mannen. Yahaya, een 26-jarige catechist, werd wakker door de inbraak.
"Op dat moment denk je aan veel dingen, want als ze binnen waren gekomen en mij met mijn vrouw en vier kinderen hadden aangetroffen, weet alleen God wat er had kunnen gebeuren", zegt hij in een interview met Kerk in Nood (ACN). "Ik besloot naar buiten te gaan."
De leider van de indringers, die Ibrahim bleek te heten, nam een mes en stak de catechist in de borst. “Ik viel bloedend op de grond”, herinnert Yahaya zich. “De twee anderen vluchtten, denkend dat hun missie was volbracht.”
Ibrahim bleef echter achter en probeerde hem opnieuw te steken toen hij probeerde op te staan. “Maar deze keer hield ik het mes in mijn handen”, legt Yahaya uit, “dus draaide hij het om, waardoor mijn handpalmen ernstig gewond raakten. Ik moest het loslaten, maar ik slaagde erin hem dicht bij me te houden, zodat hij het niet nog een keer tegen mij kon gebruiken."
Tegen die tijd was Yahaya's vrouw begonnen te schreeuwen, waardoor de buren werden gealarmeerd. Zij slaagden erin Ibrahim aan te houden. Yahaya verloor zoveel bloed dat hij bewusteloos raakte. Toen hij ongeveer 24 uur later wakker werd, lag hij in een ziekenhuisbed naast Ibrahim, die ook werd behandeld voor verwondingen.
"Ik vroeg hem: 'Waarom wil je me vermoorden?'", herinnert Yahaya zich. "Ibrahim kon niet antwoorden. Hij was in tranen. De mensen om me heen vroegen: 'Waarom praat je met deze persoon? Concentreer je op je gezondheid.' Ik zei dat ik wilde weten waarom hij me van het leven wilde beroven."
Uiteindelijk kwam hij erachter dat Ibrahim en zijn metgezellen, die niet zijn opgepakt, bang waren voor de invloed van de catechist op de jongeren in het gebied, dat voor 90% uit moslims bestaat. Het was niet de eerste keer dat Yahaya werd uitgedaagd vanwege zijn christelijke bediening.
In Nigeria is het ambt van catechist veel meer dan lesgeven of zondag. Catechisten volgen een lange opleiding en worden officieel aangesteld. Yahaya werd negen jaar geleden aangesteld door de toenmalige emeritus bisschop van Sokoto, Kevin Aje. Catechisten regelen doopsel, delen de heilige communie uit en leiden de eredienst wanneer er geen priesters beschikbaar zijn. Ook Yahaya's werk droeg bij aan de groei van de Kerk in Sokoto. “Afgelopen Pasen hebben we 100 kinderen in onze parochie gevormd”, vertelt hij aan Kerk in Nood bij het ontvangen van de Courage to be Christian Award van Kerk in Nood (ACN) in het Verenigd Koninkrijk.
Maar misschien is de belangrijkste les die hij zijn kudde tijdens deze beproeving heeft bijgebracht, wel wat er tijdens het proces gebeurde. Toen de rechter Ibrahim een gevangenisstraf van een jaar oplegde, nam Yahaya het woord. “Ik vroeg de moslimrechter: ‘Mag ik Ibrahim omhelzen?’, en iedereen in de rechtszaal keek me vol ongeloof en verbazing aan. Toen de rechter zei dat het goed was, omhelsde ik hem, schudde hem de hand en zei: ‘Ik heb je vergeven’. Hij kon niet met me praten, maar ik zag tranen over zijn wangen rollen. Ik zei nogmaals: ‘Ik heb je vergeven’.”
Yahaya en zijn gezin gingen naar huis. Ze zaten vol vragen over wat ze nu moesten doen. "Wat wil God ons met dit soort situaties duidelijk maken? Want dit was niet de eerste aanslag", zei hij tegen Kerk in Nood over zijn twijfels. "Ik wilde mijn werk als catechist nog steeds voortzetten. Mijn vrouw steunde me. Mijn moeder steunde me. Er werd gebeden, er was begeleiding van mijn bisschop, priesters en andere mensen”, herinnert hij zich. “Toen zei mijn moeder, die nooit naar school is geweest, iets dat me bijbleef: ‘Waar God ons wil hebben, is misschien niet comfortabel of naar onze smaak, maar daar vinden we echt geluk.’ En ik denk dat ze gelijk heeft.”
En dus gaat Yahaya door, gesteund door de woorden van de heilige Paulus in zijn tweede brief aan de Korinthiërs: "Wij worden in alles verdrukt, maar niet in het nauw gedreven. Wij zijn verward, maar niet wanhopig. Wij worden vervolgd, maar niet verlaten. Wij worden neergeslagen, maar niet vernietigd. Wij dragen altijd het sterven van Jezus in ons lichaam mee, opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam zichtbaar wordt. Want wij die leven, worden voortdurend aan de dood overgeleverd omwille van Jezus, opdat het leven van Jezus ook in ons sterfelijke vlees zichtbaar wordt. Zo werkt de dood in ons, maar het leven in u.”
"Ik vraag dat God het werk van Kerk in Nood wil zegenen."
Kerk in Nood
Peperstraat 11-13
5211 KM 's Hertogenbosch
info@kerkinnood.nl
(073) 613 08 20
Telefoonnummer call centre (073) 220 40 94
NL27 ABNA 0503 0402 31
RSIN/ANBI 2865841; KVK 41080169
Contactformulier
Projectaanvragen
Privacybeleid
Stichting Kerk in Nood/Voorheen Oostpriesterhulp Nederland

COPYRIGHT © 2026 ACN NEDERLAND - KERK IN NOOD