fbpx

Getrouwde Rita en Rami: “Terug in Karamlesh”

dinsdag, 24 augustus 2021
Nieuws
Zeven jaar na de invasie door de groep Islamitische Staat (IS) grijpen jonge Irakezen hun kans en trekken terug naar hun vaderland.
Renovation of partially destroyed marriages and conferences center of St Yonan and St Joseph

De nacht van 6 augustus 2014 zullen Iraakse Christenen niet uit hun geheugen kunnen wissen. Op deze noodlottige nacht raasde de Islamitische Staat over de Nineveh-vlakte en werden duizenden gezinnen gedwongen te vluchten om hun leven te redden. Met weinig meer dan de kleren op hun rug bereikten ze Erbil, de hoofdstad van Koerdistan. Ze lieten alles achter. Het leven van veel jonge christelijke Irakezen veranderde die dag, waaronder dat van Rita en Rami.

Alles in deze Iraakse regio, gelegen ten noorden en oosten van Mosul, valt in de categorieën ‘Voor IS’ of ‘Na IS.’ Dit is het geval voor Karamlesh, een christelijk dorp dat belangrijk is voor de Chaldeeuwse katholieken omdat het de thuisbasis was van drie vorige Chaldeeuwse patriarchen.  ‘Voor IS’ had het ongeveer vierduizend inwoners. Bijna allemaal zijn ze gevlucht voordat de jihadisten arriveerden. De pastoor was een van de laatsten die vertrok. Slechts enkele ouderen bleven achter.

Islamitische Staat oefende terreur uit in Karamlesh en gebruikte het dorp als een belangrijke basis in de strijd tegen Koerdische strijders, de Peshmerga, en Iraakse troepen. In het dorp werden tunnels gegraven zodat IS-strijders zich konden verplaatsen, onder meer onder de kerk van Sint-Jozef en het heiligdom van Sint-Barbara. De kerk van St. Adday werd in brand gestoken, de sacristie vernield en de begraafplaats vernield. IS-strijders werden ondergebracht in de huizen in de stad, die met elkaar verbonden waren door gaten die in muren en door tunnels waren geslagen. De kleuterschool werd gebruikt als wapenfabriek.

Rami en Rita behoorden tot de duizenden Christenen die Karamlesh ontvluchtten en hun heil zochten in Erbil. De twee jongeren kenden elkaar op dat moment nauwelijks. Rami was 22 jaar oud en vond een plaats in een van de vele kampen die de Kerk had opgezet voor ontheemde gezinnen. Rita , pas 16 jaar oud, vond met haar gezin onderdak in een huurhuis. Op een dag bezocht Rita het kamp waar Rami verbleef en ontmoette de jongeman. De twee werden vrienden tijdens deze moeilijke periode.

Op 24 oktober 2016 bevrijdde het Iraakse leger Karamlesh. Voordat ze vluchtten, lieten IS-militanten overal haatberichten achter op deuren en muren. Ze plunderden of vernielden alles; luchtaanvallen van de bevrijdingstroepen voegden nog meer vernielingen toe.

Rami keerde als eerste met zijn gezin terug naar Karamlesh. Al snel kwam er nieuw leven in het dorp en stonden er weer kruisen op de koepels van enkele van de belangrijkste kerken. Wegen, scholen en kerken werden herbouwd. Niet veel later keerde ook Rita terug. Zo kwam het leven in het dorp beetje bij beetje terug; onder de winkels die weer opengingen waren twee kapperszaken en een bakkerij. “De plaatselijke bevolking is erg vriendelijk en vredelievend,” legt Rami uit. “Daarom hebben we nooit vermoed dat ons zoiets vreselijks kon overkomen. Islamitische Staat veranderde onze huizen in militaire installaties. De kerk van Sint Barbara werd hun hoofdkwartier. “

In totaal is bijna de helft van de families teruggekeerd. Andere familieleden bleven in de hoofdstad of verlieten het land. Op dit moment is slechts een derde van de bewoners terug in Karamlesh. In veel huizen staan nog lege stoelen rond de familietafel. Rami en Rita besloten echter de stap te zetten en durfden te doen wat zeven jaar eerder onmogelijk leek. Nadat ze eerder alles moesten opgeven en moesten vluchten, als ontheemden moesten leven en daarna helemaal opnieuw moesten beginnen: besloten ze te blijven en een nieuw gezin te stichten. “Ons leven is niet zonder risico’s, maar het leven zal niet ophouden, risico’s of geen risico. We moeten doorgaan,” vertelt Rami aan Kerk in Nood (ACN).

Nu zijn ze het eerste stel dat hun bruiloft viert in het St Jozef Chaldeeuwse Centrum. Voor de komst van de jihadisten werd het gebouw voor uiteenlopende doeleinden gebruikt: bruiloften, wakes, conferenties, films, debatten, tentoonstellingen, jeugdactiviteiten en nog veel meer. Het werd ook gebruikt voor vieringen door families uit vele omliggende dorpen en door de Shabak, een etnische en religieuze minderheid die in Karamlesh woont. Islamitische Staat liet het gebouw zwaar beschadigd achter: het dak was beschadigd, het ventilatiesysteem, de sanitaire voorzieningen, de elektrische stroom, het sanitair, de keuken en het telefoonsysteem … alles was onbruikbaar. Zelfs de muren op de bovenste verdiepingen waren kapot, omdat jihadisten ze gebruikten om de uitgestrekte vlakte vanaf het dak te bestoken.

Met hulp van de weldoeners van Kerk in Nood behoort dit alles tot het verleden. Rami en Rita konden hun bruiloft vieren op de plek waar ze geboren waren, de plek die ze verloren hadden en die ze vervolgens weer terugkregen. Jong en oud proosten op het jonge paar te midden van traditionele Iraakse dansen. Zeven jaar nadat angst en dood Karamlesh overspoelden, schieten nieuw leven en hoop uit de grond. Rami:  “Op de muur van de kerk schreven ze [de jihadisten]: ‘Er zal geen christendom meer zijn in Irak.’ Ze zijn er niet in geslaagd. Godzijdank zijn wij, Iraakse katholieken, terug.”