Na een periode van strijd, is in Aleppo de rust enigszins teruggekeerd. Dat betekent echter niet dat het land in vrede verkeert. Mariëlle Boutros van Kerk in Nood (ACN) vertelt over de blijvende spanningen, trauma’s en de moeizame wederopbouw in de op één na belangrijkste stad van Syrië.
Dagenlang vocht een door Koerden geleide coalitie - die twee wijken bezet hield - tegen troepen van de Syrische regering. Hoewel geen van beide partijen in het conflict iets tegen de christelijke gemeenschap had, verloren veel christenen bezittingen.
Veel huizen beschadigd
“Veel christelijke huizen zijn verbrand of anderszins beschadigd. We zijn bezig met het verzamelen van cijfers, maar uit mijn hoofd kan ik zeggen dat we ongeveer 25 volledig verwoeste huizen hebben en ongeveer 350 die lichte, middelbare of zware schade hebben opgelopen”, aldus Mariëlle Boutros. Voor Kerk in Nood (ACN) begeleidt de Libanese projecten in Beiroet en in Syrië.
“De Kerk inventariseert momenteel de schade. Ook bekijken we hoe we de christenen kunnen helpen terug te keren naar hun huizen en deze weer op te bouwen”, legt Boutros uit.
Trauma’s door herinneringen oorlog
Helaas heeft het geweld ook slachtoffers geëist, met zowel doden als gewonden die in het kruisvuur terecht zijn gekomen. “Op dit moment is alles weer normaal. Maar wat echt is aangetast, is de psychologie van de mensen. Er is een nieuw trauma als gevolg van deze minioorlog in Aleppo. Het bracht herinneringen aan de burgeroorlog terug, trauma's die waarschijnlijk lange tijd verborgen waren gebleven. De winkels zijn open en de lessen op school zijn begonnen. Maar de emotionele toestand van de mensen is nog niet normaal.”
Dit is volgens haar vooral tragisch omdat ze de laatste keer dat ze in Syrië was, voor een conferentie in december van christelijke liefdadigheidsinstellingen die in het land werkzaam zijn, een ontluikend optimisme in de lokale gemeenschap constateerde.
Eerder positief gevoel
“Ik kwam eigenlijk met een positief gevoel vanwege de mensen. Omdat de christenen vrijer beginnen te denken, zijn ze meer in staat om te dromen en weer in zichzelf te investeren, om weer van hun land te houden, ook al blijven er ernstige problemen bestaan”, legt ze uit. Ze benadrukt dat hetzelfde misschien niet geldt voor andere religieuze of etnische minderheden, zoals de druzen of de alawieten. Zij hebben het afgelopen jaar met ernstigere vervolging te maken gehad.
De terugkeer van de rust in Aleppo betekent echter niet dat het land in vrede verkeert. De door Koerden geleide Syrische Democratische Strijdkrachten blijven een groot deel van het noordoosten van het land controleren. Nu de onderhandelingen tussen hen en de nieuwe regering vastlopen, rukken de troepen van Damascus op naar grote steden als Al-Hassakeh en Qamishli. Beide hebben belangrijke christelijke gemeenschappen.
Oproep voor gebed
“We hebben contact opgenomen met de lokale bisschoppen. Zij zijn voorzichtig en roepen op tot gebed. Ik hoop dat er een wapenstilstand wordt gesloten en dat er geen bloed meer wordt vergoten”, zegt Marielle Boutros, die waarschuwt voor mogelijke instabiliteit die zich uitbreidt naar de Iraakse regio's aan de andere kant van de grens, waar ook christelijke gemeenschappen wonen.
Weldoeners van Kerk in Nood (ACN) steunen verschillende projecten in het noordoosten van Syrië. Zo worden zomerkampen voor kinderen gesteund, krijgen lokale geestelijken misintenties en is er financiële steun voor christelijke scholen. “Het is tijd dat Syrië een punt zet achter jaren van conflict. Het Syrische volk wil gewoon in vrede leven”, besluit Mariëlle Boutros.
