Nieuwe gegevens benadrukken de omvang van ontvoeringen van priesters te midden van de veiligheidscrisis in Nigeria. Tussen 2015 en 2025 zijn ten minste 212 katholieke priesters ontvoerd in Nigeria, in een golf van geweld die het hele land treft. Op dit moment worden nog 4 priesters ontvoerd.

Dit blijkt uit een lopend onderzoek van de Katholieke Bisschoppenconferentie van Nigeria, dat is gedeeld met de pauselijke stichting Kerk in Nood (ACN). Het onderzoek documenteert ontvoeringen in ten minste 41 van de 59 katholieke bisdommen en aartsbisdommen van het land. De gegevens komen overeen met de bevindingen van het Rapport Vrijheid van Godsdienst 2025 van Kerk in Nood (ACN). Daarin wordt Nigeria aangemerkt als een van de gevaarlijkste landen ter wereld voor geestelijken en religieuze leiders.

12 vermoord en 3 later overleden

Volgens het document dat aan Kerk in Nood is toegezonden, zijn van de 212 ontvoerde personen er 183 vrijgelaten of ontsnapt, 12 vermoord en 3 later overleden als gevolg van trauma's en verwondingen die zij tijdens hun gevangenschap hebben opgelopen.

Momenteel worden nog minstens vier ontvoerde priesters gevangen gehouden: pater John Bako Shekwolo, pater Pascal Bobbo, pater Emmanuel Ezema en pater Joseph Igweagu. Het rapport bevestigt ook dat ten minste zes priesters meer dan eens zijn ontvoerd, wat de aanhoudende kwetsbaarheid van katholieke geestelijken onderstreept.

Werkelijke aantal ontvoeringen hoger

Het werkelijke aantal gevallen ligt echter zeker hoger. De gegevens van 18 bisdommen zijn nog niet ingediend en Kerk in Nood (ACN) heeft de afgelopen jaren onafhankelijk geïsoleerde ontvoeringen geregistreerd in ten minste vijf bisdommen die nog niet in het onderzoek zijn meegenomen. Bovendien betreft het alleen diocesane priesters. Incidenten waarbij religieuze ordes en congregaties betrokken zijn, werden niet in het rapport opgenomen.

Het bisdom met het hoogste aantal ontvoeringen in het rapport is Okigwe, met 47 gevallen, gevolgd door Port Harcourt (14) en Nsukka (13). Verschillende andere bisdommen melden ook bijzonder hoge cijfers, waaronder Kaduna, Kafanchan en Nnewi, met elk negen ontvoeringen.

Hoogste aantal vermoord priesters

Wat het aantal dodelijke slachtoffers betreft, heeft het aartsbisdom Kaduna het hoogste aantal vermoorde priesters in het afgelopen decennium te betreuren (vier), gevolgd door Kafanchan (twee), Minna (twee) en Abeokuta, Nnewi, Owerri en Sokoto (elk één).

De gevolgen van dit geweld zijn verwoestend voor lokale christelijke gemeenschappen. Hele dorpen zijn ontheemd, parochies verlaten en het pastorale leven is in grote delen van het land ernstig verstoord. Alleen al in het bisdom Minna zijn meer dan 90 kerken gedwongen te sluiten als gevolg van aanhoudende terroristische activiteiten en chronische onveiligheid. Veel priesters zijn rechtstreeks uit hun pastorieën ontvoerd, terwijl ze op weg waren voor pastoraal werk of om de heilige Mis te vieren.

Wie zit er achter het geweld?

Het geweld dat Nigeria teistert, treft niet alleen christenen. Terrorisme, gewapende banditisme en ontvoeringen eisen ook het leven van veel moslims. In grote delen van het land worden christenen echter vanwege hun geloof doelbewust vervolgd, met name in regio's die worden gedomineerd door jihadistische groeperingen en etnisch-religieuze milities.

Volgens het rapport Vrijheid van Godsdienst 2025 van Kerk in Nood (ACN) komt de grootste dreiging in het noorden van het land van jihadistisch terrorisme. Groeperingen als Boko Haram en Islamitische Staat – West-Afrikaanse Provincie (ISWAP) hebben zich ten doel gesteld een radicale islamitische ideologie op te leggen. In centraal Nigeria, met name in de Middle Belt, wordt het geweld grotendeels aangewakkerd door systematische aanvallen van Fulani-milities. Zij zijn verantwoordelijk voor massamoorden, gedwongen verhuizing, de vernietiging van overwegend christelijke dorpen en de bezetting van landbouwgrond.

Structurele discriminatie

Hoewel deze conflicten soms worden voorgesteld als etnisch of economisch van aard, hebben ze in de praktijk vooral gevolgen voor christelijke gemeenschappen en hebben ze een religieuze dimensie. Daar komt nog eens aanhoudende structurele en institutionele discriminatie bij, waardoor veel christelijke gemeenschappen in het noorden geen effectieve bescherming van de staat genieten.

Tegelijkertijd wordt een aanzienlijk deel van de ontvoeringen in Nigeria voornamelijk ingegeven door economische motieven. Ontvoering is een zeer winstgevende criminele industrie geworden, die zowel wordt gebruikt om terroristische activiteiten te financieren als om netwerken van gewapende bandieten in stand te houden. Geestelijken zijn vaak het doelwit omdat ze gemakkelijk te herkennen zijn, over het algemeen onbeschermd zijn en omdat hun gemeenschappen buitengewone inspanningen leveren om hun vrijlating te bewerkstelligen.

“Ontvoeringseconomie”

In bisdommen zoals Okigwe – het zwaarst getroffen bisdom van het land – komen strategische transportroutes, zwakke veiligheidsaanwezigheid, de proliferatie van georganiseerde ontvoeringsbendes en intense pastorale activiteiten op het platteland samen. Als gevolg daarvan zijn priesters zeer kwetsbare doelwitten geworden binnen een wrede “ontvoeringseconomie” die wordt aangedreven door losgeldbetalingen.

Het totale aantal ontvoerde personen in Nigeria is natuurlijk veel hoger en treft veel verschillende sectoren van de samenleving. De ontvoering van priesters is slechts een zichtbaar onderdeel van een veel bredere nationale ontvoeringscrisis.

Een landelijke noodsituatie op het gebied van veiligheid

De afgelopen weken heeft Nigeria ook een sterke toename gezien van massale ontvoeringen van schoolkinderen uit onderwijsinstellingen, met name in de noordelijke regio's. Als reactie op de escalerende golf van ontvoeringen op scholen, terroristische aanslagen en gewapend geweld heeft de president van Nigeria in november 2025 een nationale noodtoestand afgekondigd. Daarbij heeft hij toestemming gegeven voor de werving van 20.000 extra politieagenten en de inzet van buitengewone veiligheidsmaatregelen in meerdere staten.

Voor veel lokale gemeenschappen reiken de gevolgen van elke ontvoering echter veel verder dan de statistieken: wanneer een priester verdwijnt, blijft een hele parochie achter zonder bescherming, leiderschap of hoop.

Voor het tiende jaar op rij zal Kerstmis in het noorden van Burkina Faso zonder nachtmis worden gevierd. Door aanhoudende terroristische dreiging vinden de kerstvieringen noodgedwongen overdag plaats. Toch blijft het geloof onder de christelijke gemeenschappen opmerkelijk levend. In een gesprek met bisschop Théophile Naré (Kaya en Ouahigouya) en bisschop Justin Kientega (Dori) vertellen zij over angst en hoop, geweld en veerkracht – en over de cruciale rol van Kerk in Nood (ACN).

“In de avond en nacht verplaatsen is te gevaarlijk,” legt bisschop Théophile Naré uit. Daarom beginnen de kerstvieringen al vroeg op de dag. In zowel het bisdom Kaya als Ouahigouya geldt maximale voorzichtigheid. Sinds een kerkelijk veiligheidsforum in 2021 werken gelovigen, scouts, lokale vrijwilligers en veiligheidstroepen samen om grote religieuze feesten zo veilig mogelijk te laten verlopen. Deze maatregelen onderstrepen hoe diep de terreurdreiging ingrijpt in het kerkelijk leven – zelfs tijdens het hoogfeest van Kerstmis.

Geloof en veerkracht ondanks geweld

Toch weigert de Kerk zich te laten verlammen door angst. “Het bloed van de martelaren is het zaad van de Kerk,” zegt bisschop Naré, verwijzend naar Tertullianus. “Het sleutelwoord is veerkracht: volharden in gebed, hoop en het goede blijven doen.”

Een krachtig teken daarvan was de 125e verjaardag van de evangelisatie van Burkina Faso, die in maart werd gevierd in het Mariaheiligdom van Yagma. Ondanks de onveiligheid kwamen daar ongeveer twee miljoen gelovigen samen. Ook het seminarie van Koumi, in het westen van het land, zit vol – een opvallende paradox in een context waarin priesters doelwit zijn van aanslagen.

Pastorale zorg, zelfs achter tralies

De levende Kerk toont zich ook in het pastorale werk in gevangenissen. Bisschop Justin Kientega viert regelmatig de Mis in de civiele gevangenis van Ouahigouya. Katholieken, moslims en protestanten nemen hier samen deel aan vieringen en bezoeken aan gevangenen. Dankzij de steun van Kerk in Nood (ACN) is recent een project goedgekeurd om het gevangenispastoraat verder uit te bouwen. “Deze pastorale aanwezigheid leidt tot veel bekeringen,” zegt bisschop Kientega.

De bisdommen Kaya, Dori en Ouahigouya zijn rijk aan stille heldenverhalen. In Pibaoré vormden vrouwen van een parochie afgelopen zomer een menselijk schild rond hun priester toen hij tijdens de Mis werd aangevallen. “Deze heldendaad haalde de media niet,” zegt bisschop Naré, “maar blijft een krachtig symbool van geloof en solidariteit.” De parochie zelf moest kort daarna worden verlaten: de bevolking sloeg op de vlucht en de priester woont sindsdien in Kaya.

Ontheemding en een groeiende nood

Het noorden van Burkina Faso behoort tot de zwaarst getroffen regio’s van het land. In het bisdom Dori zijn nog slechts twee parochies open, die alleen met militaire escorte of per helikopter bereikbaar zijn. In Ouahigouya is de parochie van Thiou, nabij de grens met Mali, gesloten. Christelijke gemeenschappen zijn massaal verdreven naar steden, die daardoor explosief groeien. In Kaya en Kougoussi is de bevolking in tien jaar tijd verdrievoudigd. Ontheemden komen vaak aan met verwondingen, ziekten en diepe trauma’s.

De Kerk probeert te voorzien in de meest elementaire noden: voedsel, onderdak, medische zorg en onderwijs. Met steun van Kerk in Nood worden catechisten en seminaristen geholpen en wordt psychologische begeleiding geboden. Een priester uit Ouahigouya, opgeleid in Kenia, ondersteunt traumapatiënten samen met leken. “ACN houdt rekening met alle dimensies van de mens,” benadrukt bisschop Kientega. “Wij kunnen de weldoeners alleen maar danken en aanmoedigen om door te gaan.”

Onzichtbare crisis

Ondanks de omvang van de crisis blijft internationale aandacht grotendeels uit. “Of men weet het en reageert niet, of men weet het niet,” verzucht bisschop Naré. Om deze stilte te doorbreken zullen, met steun van Kerk in Nood (ACN), twee priesters uit Kaya in het buitenland worden opgeleid in communicatie. Zo hoopt de Kerk haar stem te laten horen – ook met Kerstmis, wanneer de nacht stil blijft, maar het geloof blijft spreken.

Sommige parochies in het noorden van Mozambique kunnen honderden gemeenschappen omvatten, en priesters en religieuzen zijn niet in staat om ze allemaal te bereiken. Catechisten staan vaak in de frontlinie van de Kerk in de moeilijkste regio's en omstandigheden.

Ongeveer 300 gezinnen leven in moeilijke omstandigheden in het hervestigingskamp van Ntele in Mozambique. Ze zijn gevlucht voor het geweld dat delen van de provincie Cabo Delgado teistert. Al meer dan acht jaar lijden zij er onder een jihadistische opstand. Velen zijn getraumatiseerd door het geweld dat ze hebben ondergaan en het verlies van vrienden en familieleden. Omdat geestelijken in het bisdom overbelast zijn, wordt hun geloof levend gehouden door catechisten zoals Adérito Monteiro.

“Dit zijn mensen die hebben gezien hoe hun zonen, moeders, echtgenoten en familieleden werden onthoofd en anderen werden ontvoerd door jihadistische groeperingen. Ze werden gedwongen alles achter te laten, hun huizen, hun boerderijen en al hun bezittingen, en zijn hier hervestigd”, vertelt Adérito aan Kerk in Nood (ACN) over de aanslagen op christelijke dorpen in het land.

Kapel van St. Antonius

Midden in Ntele, tussen de geïmproviseerde huizen en hutten, staat de kapel van Sint-Antonius. Ook deze is gemaakt van natuurlijke en gerecyclede materialen, waaronder oude USAID-zakken die de regen en de zon buiten houden, maar hij is groter en heeft een groot kruis dat bestaat uit twee takken.

Hier komen de catechisten bijeen om hun werk te plannen. Sommigen onderwijzen de basisbeginselen van het geloof, anderen bereiden groepen voor op de doop of het vormsel, maar ze hebben allemaal hetzelfde doel, zegt Adérito Monteiro. “Te midden van de verschrikkingen en het trauma proberen we de vlam van de hoop weer aan te wakkeren, dat Christus leeft, dat Christus bij ons is.”

Veel tekorten

De families in het kamp van Ntele hebben bijna niets. Er is een tekort aan voedsel, water en medische zorg. Hetzelfde geldt voor catechetisch materiaal. “We hebben niet genoeg handboeken voor de catechisten, dus hetzelfde boek wordt door twee of drie van ons gebruikt. De ene gebruikt het 's ochtends, de andere 's middags. Dit is slechts een van de moeilijkheden waarmee we te maken hebben.”

Een ander probleem is het gebrek aan priesters, wat nog meer werk voor de catechisten betekent. “Onze parochie bestaat uit 17 zones. Elk van deze kan meer dan vijf gemeenschappen herbergen. We hebben dus veel gemeenschappen, maar slechts twee priesters. En die kunnen niet overal komen. Daar komen wij in beeld: wij gaan waar zij niet kunnen komen”, vertelt Adérito Monteiro aan Kerk in Nood. Te midden van zoveel leed, trauma’s en geweld zijn de vrijgevigheid en de toewijding van de catechisten tekenen van hoop en genegenheid.

Hartelijk bedankt  

Adério Monteiro deelt namens zijn collega's een boodschap voor de weldoeners van Kerk in Nood: “Hartelijk dank aan iedereen die ons helpt om onze gemeenschappen en onze gelovigen in Cabo Delgado bij te staan. Ik vraag u om voor ons te blijven bidden, om te bidden voor de missie van de catechisten. Bid voor vrede in Cabo Delgado en voor vrede in Mozambique in het algemeen.”

Naast de financiering van de geestelijke zorg voor de slachtoffers en de verwerking van trauma's, helpt uw bijdrage noodhulp en pastorale bijstand te geven aan ontheemden. Ook zijn voertuigen aangeschaft om pastorale werkers te ondersteunen bij hun werk.

Ten minste vier christenen zijn de afgelopen dagen door jihadisten in het noorden van Mozambique vermoord, tijdens de laatste golf van aanvallen van een opstand die in 2017 begon. Volgens schattingen van de VN zijn naar schatting 128.000 mensen uit de getroffen regio gevlucht.

Volgens bisschop Alberto Vera van Nacala, zijn sinds 10 november meerdere nederzettingen aangevallen en honderden huizen in brand gestoken. Er zijn ook berichten over ontvoeringen van mensen, waaronder vrouwen en kinderen, door de terroristen, die trouw hebben gezworen aan Islamitische Staat (IS).

Situatie zeer verwarrend

“Het was een week van terreur en veel leed. Ouders en hun kinderen moesten naar veiliger oorden vluchten. Duizenden gezinnen lijden. Ze proberen aan de terroristen te ontsnappen, maar de situatie is zeer verwarrend. Op sommige plaatsen is het merendeel van de huizen in brand gestoken en zijn mensen gedood”, aldus de bisschop in een bericht aan Kerk in Nood (ACN).

 “Er heerst terreur in het hele district Memba en ook in het noorden en oosten van het district Eráti. Memba is nu een verlaten stad”, zei hij. “In ten minste één van de dorpen zijn vier christenen vermoord. Een van hen is onthoofd. Er zijn ook berichten dat ten minste twee kapellen door de opstandelingen zijn verwoest.

Volksverhuizing door aanvallen

Volgens schattingen van de Verenigde Naties (OCHA) zijn ongeveer 128.000 mensen uit de getroffen regio's gevlucht. De angst voor nieuwe aanvallen en de aanhoudende onveiligheid blijven nieuwe volksverhuizingen veroorzaken. Ook heeft een uitbraak van cholera Memba getroffen.

Bisschop Vera: “De Kerk ondersteunt iedereen die zij kan helpen. We hebben vooral voedsel nodig, basisbenodigdheden voor de meest behoeftigen, vooral vrouwen en kinderen, en ook voor onze priesters. We vragen de regering van Mozambique om de terroristen te bestrijden. Niet alleen met militaire middelen, maar ook door middel van dialoog en internationale bemiddeling.”

Bid vurig

“Bid alstublieft voor ons, want dit is een onbegrijpelijke en ondraaglijke situatie. We vragen God om ons te helpen en ons vrede te schenken. Dank u en moge de Heer u zegenen. Bid alstublieft vurig voor ons, want we hebben het hard nodig”, besluit bisschop Alberto Vera in zijn boodschap aan Kerk in Nood (ACN).

Mozambique werd in het in oktober gepubliceerde Rapport over de godsdienstvrijheid in de wereld 2025 aangemerkt als een land waar vervolging plaatsvindt. De situatie in Cabo Delgado is de belangrijkste bron van zorg in dit land met iets meer dan 32 miljoen inwoners.

Kerk in Nood (ACN) heeft het bisdom Nampula ondersteund met verschillende projecten, waaronder hulp aan ontheemden, psychosociale ondersteuning voor getraumatiseerde gemeenschappen en het aan de kaak stellen van illegale landbezettingen die kerkelijke eigendommen treffen. Met uw hulp kan de katholieke Kerk er zowel geestelijke als praktische hulp te bieden aan gemeenschappen in nood.

Op RedWednesday^© (19 november 2025) kleuren kerken en monumenten bloedrood om aandacht te vragen voor het lot van miljoenen vervolgde, onderdrukte en bedreigde gelovigen in de hele wereld. Ook u kunt meedoen! Laat u raken door hun verhalen, bid en help mee om aandacht te vragen voor hun lot!

Djevanjalie uit Sri Lanka verloor haar moeder bij een bomaanslag op haar kerk in Sri Lanka. Honderden christenen verloren die dag hun geliefden. Toch zinnen zij niet op wraak. Sterker nog: ze vergeven de daders!

Stelt u zich voor: u kunt niet naar de kerk of hardop bidden... uit angst voor geweld of arrestatie. Voor miljoenen gelovigen wereldwijd is dit de dagelijkse realiteit. Op RedWednesday vragen we wereldwijd aandacht voor hun lijden. Door kerken en monumenten rood aan te lichten, door verdieping en door gebed.

Ook u kunt meedoen. Bekijk de film met Djeva’s verhaal: alleen of met anderen, in stilte of met een goed gesprek na afloop. Laat u raken, bid mee en kijk wat u voor haar en miljoenen anderen kunt betekenen!

Zuster Aparecida verleent traumazorg in Mozambique, waar velen dierbaren of ‘slechts’ materiële bezittingen hebben verloren door terroristische aanslagen. Voor hen is het werk van religieuze zusters in het bisdom Pemba, ondersteund door weldoeners van Kerk in Nood, een reddingsboei in stormachtige tijden.

Zuster Aparecida Queiroz, een religieuze zuster van de Congregatie van de Dochters van Jezus is afkomstig uit Brazilië. Ze werkt sinds 2017 in Mozambique. Een deel van haar missie daar is om te helpen hun trauma's als gevolg van geweld te overwinnen. Het gaat om duizenden mensen die door terrorisme ontheemd zijn geraakt in de provincie Cabo Delgado, in het noorden van het land,

Leven opnieuw opbouwen

Met de financiële steun van weldoeners van Kerk in Nood biedt en coördineert de zuster de psychosociale en geestelijke ondersteuning van de verschillende congregaties aan de ontheemden in het bisdom Pemba.“Ze zijn volledig verloren door hun trauma”, vertelt zuster Aparecida. “Dit werk helpt hen om hun leven opnieuw op te bouwen.” 

Het noorden van Mozambique wordt geteisterd door een islamitische opstand die sinds 2017 meer dan 6.000 levens heeft geëist. De aanslagen hebben ertoe geleid dat meer dan een miljoen mensen hun huizen zijn ontvlucht op zoek naar veiligheid. Sommigen zijn alleen gevlucht uit angst om getroffen te worden, anderen zijn direct het slachtoffer geworden van aanvallen. Ongeacht hun persoonlijke verhaal heeft iedereen iets verloren.

Identiteit verloren

“We hebben het over mensen die alles hebben verloren, niet alleen materiële goederen, maar ook hun identiteit. Veel van deze mensen hebben familieleden verloren, op de meest brute wijze.”

Vaak merkt de zuster dat materieel verlies het minste van hun zorgen is. Het diepe psychologische trauma kan echter verlammend werken, doordat mensen elk positief perspectief op het leven verliezen. “Door ons werk helpen we mensen hun leven weer op te bouwen. Hun identiteit weer te vinden, hun pijn te verwerken en weer mens te worden, weer te gaan werken en dromen. Ons werk, individueel of in groepen, helpt mensen om te herstellen.”

Groepssessies

“We houden groepssessies waar mensen hun zelfvertrouwen terugkrijgen. Ze praten en werken met hun handen. Wanneer mensen ontheemd raken, verliezen ze vaak hun referentiepunt. Het werk helpt hen om weer van hun leven te genieten, om zich uit te drukken zoals ze dat vroeger in hun dorpen deden. Ze uiten een vreugde die ze sinds de aanval niet meer hadden gevoeld.”

Door de groepssessies ziet zuster Aparecida het vertrouwen terugkeren in de ogen van haar patiënten. “De groep dient als steun en als een manier om het vertrouwen te herstellen. De aanvallen voeden wantrouwen. Hier leren ze weer vertrouwen te hebben in hun gemeenschap, en dat vieren ze samen.”

De weldoeners van Kerk in Nood ondersteunen de Kerk in Mozambique vooral in de noordelijke provincie Cabo Delgado. Naast ondersteuning voor traumazorg, noodhulp en pastorale ondersteuning aan ontheemden, helpt de organisatie de Kerk er ook met transportmiddelen voor de pastorale werkers. Helpen kan hier.