De bisschoppen van Venezuela roepen het land op om samen te werken aan nationale verzoening. Zij vragen om de vrijlating van politieke gevangenen, eerbiediging van de nationale soevereiniteit en inzet van olie-inkomsten voor armoedebestrijding.
De katholieke hulporganisatie Kerk in Nood (ACN) sluit zich aan bij deze oproep. De bisschoppen benadrukken dat alle sectoren verantwoordelijkheid moeten nemen. Alleen samen kan het land vooruit.
Oproep tot nationale verzoening
De bisschoppen werkten hun visie uit in een pastorale exhortatie. Zij beoordeelden daarin de huidige en toekomstige situatie van het land na de arrestatie van Nicolás Maduro. “Als christenen en herders willen wij een boodschap van hoop brengen,” schrijven zij. Zij verwijzen daarbij naar de sociale, politieke en economische spanningen. Bovendien noemen zij de gebeurtenissen van 3 januari als keerpunt. en hopen met het document richting te geven aan het landelijke debat.
Solidariteit met de meest kwetsbaren
Allereerst spreken de bisschoppen hun nabijheid en solidariteit uit met de zwaarst getroffen groepen, zoals politieke gevangenen en hun families. Ook noemen zij de miljoenen Venezolanen die zijn geëmigreerd. Hierdoor zijn talloze gezinnen uiteengerukt. Ook slachtoffers van misbruik en mensenhandel krijgen bijzondere aandacht.
Verder wijzen zij op mensen die hun basisbehoeften niet kunnen betalen. "Ouderen lijden onder eenzaamheid en verwaarlozing. Zieken krijgen vaak geen medicijnen of noodzakelijke zorg. Jongeren zien hun studie- en carrièrekansen verdwijnen. En professionals in onderwijs en gezondheidszorg ontvangen zeer lage salarissen. En ook inheemse gemeenschappen blijven sterk gemarginaliseerd. Bovendien verloren veel burgers hun eigendommen door willekeurige inbeslagnames. Velen lijden om onrechtvaardige redenen."
Gemeenschappelijk welzijn boven eigen belang
De Kerk bevestigt daarom haar inzet voor het algemeen welzijn en roept alle sectoren op om dit doel voorrang te geven. Persoonlijke, ideologische of economische belangen mogen niet domineren. De bisschoppen vragen om processen van hereniging en wederzijdse erkenning. Ook vergeving en verzoening zijn noodzakelijk. Tegelijkertijd benadrukken zij waarheid en gerechtigheid.
Vredesopbouw vereist geweldloosheid. Toch betekent dit niet dat men moet vergeten. Integendeel, men moet zich herinneren, herstel bieden en broederlijke banden opnieuw opbouwen.
Democratisering en vrijlating politieke gevangenen
Met het oog op democratisering vragen de bisschoppen garanties voor nationale soevereiniteit. Jarenlange buitenlandse inmenging heeft deze ernstig belemmerd. Daarnaast vragen zij om intrekking van wetten die fundamentele vrijheden beperken. Het gaat om vrijheid van meningsuiting, stemrecht en ruimte voor maatschappelijke organisaties.
Zij eisen volledige vrijlating van politieke gevangenen. Ook mensen die onrechtvaardig vastzitten moeten vrijkomen. Een mogelijke amnestiewet kan volgens hen bijdragen aan verzoening. Deze wet moet voortkomen uit brede consultatie. Zo kan zij een belangrijke stap vormen naar democratisch samenleven.
Olie-inkomsten inzetten tegen armoede
De armoede drukt zwaar op de meerderheid van de bevolking. Daarom vragen de bisschoppen om heractivering van de olie-industrie.
De opbrengsten moeten salarissen verbeteren en sociale programma’s ondersteunen. Deze programma’s moeten waardig werk en rechtvaardige beloning garanderen. Zo kan structurele armoede effectief worden bestreden.
Kerk als plaats van ontmoeting en gebed
Tot slot beloven de bisschoppen dat kerkelijke instellingen plaatsen van ontmoeting blijven. Zij willen luisteren, begeleiden en concrete tekenen van verzoening geven. Zij roepen katholieken op tot dagelijks gebed. In gebed zoeken zij licht en kracht om de huidige situatie moedig te dragen.
De bisschoppen vertrouwen zich toe aan de voorspraak van de Maagd Maria van Coromoto. Zij vragen ieder om verantwoordelijkheid te nemen. Alleen zo kan Venezuela groeien in vrijheid, gerechtigheid en vrede.
Steun van Kerk in Nood aan Venezuela
De weldoeners van Kerk in Nood ondersteunen de Kerk in Venezuela al meer dan tien jaar en helpen priesters, religieuzen en pastorale werkers. Ondanks beperkte middelen blijven zij hun missie vervullen. Dankzij geestelijke en materiële steun kan de Kerk aanwezig blijven bij wie lijdt.
