fbpx

Paus ontmoet missionaris die twee jaar gegijzeld werd

dinsdag, 10 november 2020
Nieuws
Paus Franciscus heeft maandag een ontmoeting gehad met pater Pierluigi Maccalli, een Italiaanse katholieke missiepriester die vorige maand in Mali werd bevrijd nadat hij in 2018 uit zijn parochie in Niger was ontvoerd.

In een toespraak in Vaticaanstad zei de 59-jarige priester dat de paus bij de begroeting niet alleen zijn hand schudde, maar ook kuste. “Ik verwachtte [het gebaar] niet,” aldus pater Pierluigi Maccalli. De priester, lid van de Society of African Missions, werd ontvoerd uit zijn geïsoleerde parochie in het zuidwesten van Niger, vlakbij de grens met Burkina Faso, in de nacht van 17 september 2018.

Meer dan twee jaar later werden Maccalli en een andere Italiaan, Nicola Chiaccio, samen met nog twee andere gijzelaars in het noorden van Mali bevrijd uit handen van jihadistische strijders waarvan wordt aangenomen dat ze banden hebben met Al-Qaeda. Maccalli keerde terug naar zijn huis in Crema, Italië, waar zijn zus hem opwachtte. “We leven een immense vreugde en een groot geluk. Na lang wachten kan ik hem eindelijk weer omhelzen”, vertelde Clementina Maccalli aan InBlu Radio bij de vrijlating van haar broer. “Zijn missie is om het Evangelie te brengen waar het nog niet bekend is,” zei ze. Tijdens de ontvoering heeft ze altijd hoop gehouden. “We hebben veel geloof en dit heeft ons geholpen.”

Maccalli beschreef zijn ontmoeting met Paus Franciscus op 9 november als “heel, heel mooi.” “Ik was vooral ontroerd toen ik de paus vertelde over wat ik doormaakte en vervolgens de communiteiten waar ik naartoe ging en die nu al meer dan twee jaar zonder missionaris en priester zijn aan zijn gebed toevertrouwde”, vertelde hij Vaticaans Nieuws. Maccalli zei dat hij Franciscus had gevraagd om de katholieke Kerk in Niger in zijn gebeden te bewaren en dat de paus zeer aandachtig luisterde. De missionaris zei dat hij Franciscus ook had bedankt voor diens gebeden, samen met die van de Kerk, voor zijn bevrijding. Paus Franciscus antwoordde daarop dat niet de Kerk hem had gesteund, maar dat hij de Kerk had gesteund.

Maccalli merkte op dat hij tijdens zijn twee jaar van gevangenschap vele tranen heeft gelaten en beschrijft ze als zijn “brood” en zijn “gebed toen ik niet wist wat ik moest zeggen.” Gevangen in de woestijn, zei hij dat hij zijn tranen offerde in gebed aan de Heer “om dat dorre land van de missie te besproeien, maar ook het dorre land van de harten die haat voelen, waardoor oorlog en geweld worden veroorzaakt.” Het feit dat hij in de woestijn was, herinnerde hem eraan wat essentieel is. “Daar realiseer je je dat het essentieel is om water te drinken, om iets te eten, ook al is het elke dag hetzelfde voedsel; uien, linzen en sardientjes. Maar je ziet dat het geen fijnproeversgerechten zijn die de essentie uitmaken. Zo is het ook in het geestelijk leven: wat telt is sjalom, vergeving en broederschap. En als missionaris voel ik me nog meer gedreven om getuige te zijn van vrede, broederschap en vergeving, vandaag en altijd.”

Bronnen: Vaticaan News, CNA, foto: Vatican Media