In Guatemala laat het kleine dorp Villa Graciela de nederigheid en veerkracht van de Kerk zien. De stille inzet van leken als Mirna Sucely Ramírez en José Flavio Silvestre bracht het pastorale leven tot bloei. Dankzij de steun van weldoeners van Kerk in Nood groeide hun missie uit tot een krachtig symbool van hoop voor dit arme land.
Ook in Villa Graciela zijn de tekenen van sociale en economische kwetsbaarheid overal zichtbaar. Veel mensen leven in extreme armoede. Bovendien zorgen hoge migratie en een gebrek aan basisvoorzieningen voor een versnipperde gemeenschap. Toch blijft de hoop leven, dankzij de volgehouden inzet van toegewijde leken.
Volksmissies
Mirna Sucely Ramírez en José Flavio Silvestre werken als catechisten en buitengewone bedienaars van de Heilige Communie. Ze zijn twintig jaar getrouwd en hebben drie kinderen. Hun dienst begon in 2006, toen de Kerk hen vroeg bij te dragen aan de pastorale zorg voor gezinnen. Hun ‘missie onder het volk’ bestaat uit huisbezoeken. Daar luisteren zij naar mensen, delen zij het Woord en brengen zij hoop.
“We dienen een gemeenschap die spiritueel, materieel en sociaal arm is. We willen bouwen aan een solidaire gemeenschap die het geloof met vreugde beleeft,” legt Mirna uit. José vult aan: “We worden geconfronteerd met grote problemen. Veel jongeren missen levensdoelen en de zelfmoordcijfers zijn hoog. Wij willen hun opnieuw hoop en zin geven.” Dat doen zij door kinderen, jongeren en volwassenen te begeleiden naar het evangelie, de Eucharistie en het gebed.
Evangelisatie nodig
De bisschop van Santa Rosa de Lima, José Cayetano Parra Novo, onderstreept het belang van leken zoals Mirna en José. “Onze Kerk kan niet alleen op traditie steunen. Ze heeft een uitgaande evangelisatie nodig. Ze moet bezoeken, verkondigen en levende gemeenschappen vormen. Infrastructuur is nodig, maar open harten om te dienen zijn minstens zo belangrijk.”
Mirna en José belichamen deze visie. “Deze evangelisatie blijft niet beperkt tot kerken of kerkelijke ruimtes. Ze gaat de diepte in en gaat op bezoek,” zegt de bisschop. “Deze pastorale projecten brengen mensen ertoe van huis tot huis te gaan. Zij verkondigen het evangelie, het goede nieuws van Jezus Christus, ook aan wie aan de rand leeft en vaak wordt vergeten.”
Kerk van martelaren
“De Kerk in Guatemala heeft martelaarschap, lijden en vervolging gekend,” zegt bisschop Parra. “Toch is zij geen verslagen Kerk geworden. Het bloed van de martelaren heeft haar een bijzondere kracht gegeven, net zoals in de eerste eeuwen.”
De afgelopen jaren richtte het bisdom zes nieuwe parochies op. Veel daarvan beschikken nog niet over kerkgebouwen of pastorieën. Bovendien kampen bestaande structuren met een groot tekort aan middelen.
Herbouw kerk
De kerk die Mirna en José bezoeken, is gewijd aan Christus van Esquipulas. Dertig jaar geleden bouwden pionierende leken het gebouw met grote inzet. Inmiddels hebben tijd, klimaat en economische tegenslagen diepe sporen nagelaten. De vloer is verzakt, het dak verkeert in slechte staat en de elektriciteit functioneert gebrekkig. Toiletten ontbreken en de ruimte is te klein voor een gemeenschap van bijna tweeduizend mensen.
Toch geven de inwoners van Villa Graciela niet op. Via loterijen en garageverkopen verzamelden zij geld voor kleine herstellingen. Dat getuigt van hun toewijding en van een levend, actief geloof.
Dankbaar voor weldoeners
Hier begint de solidariteit van de weldoeners van Kerk in Nood de realiteit te veranderen. Dankzij hun steun kan een nieuwe en beslissende fase van het project starten. Het kerkgebouw wordt volledig gerenoveerd. Pastoor José Alejandro García spreekt zijn dankbaarheid openlijk uit: “Misschien ontmoet ik u nooit, maar God weet wie u bent. Hij zal u zegenen. Dank u wel voor uw gulheid, zodat wij Gods volk beter kunnen dienen.”
Het werk van deze gemeenschap is niet het enige dat weldoeners van Kerk in Nood (ACN) steunen in Guatemala. Ook het werk van missionarissen onder verwaarloosde Mayagemeenschappen hielpen zij met gebed en giften. Tot dankbaarheid van de lokale zusters.
