De bisschoppen van Venezuela roepen het land op om samen te werken aan nationale verzoening. Zij vragen om de vrijlating van politieke gevangenen, eerbiediging van de nationale soevereiniteit en inzet van olie-inkomsten voor armoedebestrijding.

De katholieke hulporganisatie Kerk in Nood (ACN) sluit zich aan bij deze oproep. De bisschoppen benadrukken dat alle sectoren verantwoordelijkheid moeten nemen. Alleen samen kan het land vooruit.

Oproep tot nationale verzoening

De bisschoppen werkten hun visie uit in een pastorale exhortatie. Zij beoordeelden daarin de huidige en toekomstige situatie van het land na de arrestatie van Nicolás Maduro. “Als christenen en herders willen wij een boodschap van hoop brengen,” schrijven zij. Zij verwijzen daarbij naar de sociale, politieke en economische spanningen. Bovendien noemen zij de gebeurtenissen van 3 januari als keerpunt. en hopen met het document richting te geven aan het landelijke debat.

Solidariteit met de meest kwetsbaren

Allereerst spreken de bisschoppen hun nabijheid en solidariteit uit met de zwaarst getroffen groepen, zoals politieke gevangenen en hun families. Ook noemen zij de miljoenen Venezolanen die zijn geëmigreerd. Hierdoor zijn talloze gezinnen uiteengerukt. Ook slachtoffers van misbruik en mensenhandel krijgen bijzondere aandacht.

Verder wijzen zij op mensen die hun basisbehoeften niet kunnen betalen. "Ouderen lijden onder eenzaamheid en verwaarlozing. Zieken krijgen vaak geen medicijnen of noodzakelijke zorg. Jongeren zien hun studie- en carrièrekansen verdwijnen. En professionals in onderwijs en gezondheidszorg ontvangen zeer lage salarissen. En ook inheemse gemeenschappen blijven sterk gemarginaliseerd. Bovendien verloren veel burgers hun eigendommen door willekeurige inbeslagnames. Velen lijden om onrechtvaardige redenen."

Gemeenschappelijk welzijn boven eigen belang

De Kerk bevestigt daarom haar inzet voor het algemeen welzijn en roept alle sectoren op om dit doel voorrang te geven. Persoonlijke, ideologische of economische belangen mogen niet domineren. De bisschoppen vragen om processen van hereniging en wederzijdse erkenning. Ook vergeving en verzoening zijn noodzakelijk. Tegelijkertijd benadrukken zij waarheid en gerechtigheid.

Vredesopbouw vereist geweldloosheid. Toch betekent dit niet dat men moet vergeten. Integendeel, men moet zich herinneren, herstel bieden en broederlijke banden opnieuw opbouwen.

Democratisering en vrijlating politieke gevangenen

Met het oog op democratisering vragen de bisschoppen garanties voor nationale soevereiniteit. Jarenlange buitenlandse inmenging heeft deze ernstig belemmerd. Daarnaast vragen zij om intrekking van wetten die fundamentele vrijheden beperken. Het gaat om vrijheid van meningsuiting, stemrecht en ruimte voor maatschappelijke organisaties.

Zij eisen volledige vrijlating van politieke gevangenen. Ook mensen die onrechtvaardig vastzitten moeten vrijkomen. Een mogelijke amnestiewet kan volgens hen bijdragen aan verzoening. Deze wet moet voortkomen uit brede consultatie. Zo kan zij een belangrijke stap vormen naar democratisch samenleven.

Olie-inkomsten inzetten tegen armoede

De armoede drukt zwaar op de meerderheid van de bevolking. Daarom vragen de bisschoppen om heractivering van de olie-industrie.

De opbrengsten moeten salarissen verbeteren en sociale programma’s ondersteunen. Deze programma’s moeten waardig werk en rechtvaardige beloning garanderen. Zo kan structurele armoede effectief worden bestreden.

Kerk als plaats van ontmoeting en gebed

Tot slot beloven de bisschoppen dat kerkelijke instellingen plaatsen van ontmoeting blijven. Zij willen luisteren, begeleiden en concrete tekenen van verzoening geven. Zij roepen katholieken op tot dagelijks gebed. In gebed zoeken zij licht en kracht om de huidige situatie moedig te dragen.

De bisschoppen vertrouwen zich toe aan de voorspraak van de Maagd Maria van Coromoto. Zij vragen ieder om verantwoordelijkheid te nemen. Alleen zo kan Venezuela groeien in vrijheid, gerechtigheid en vrede.

Steun van Kerk in Nood aan Venezuela

De weldoeners van Kerk in Nood ondersteunen de Kerk in Venezuela al meer dan tien jaar en helpen priesters, religieuzen en pastorale werkers. Ondanks beperkte middelen blijven zij hun missie vervullen. Dankzij geestelijke en materiële steun kan de Kerk aanwezig blijven bij wie lijdt.

Paus Leo XIV heeft zich aangesloten bij de dringende waarschuwing van de Cubaanse bisschoppen. Die stellen dat een aangekondigde brandstofblokkade kan leiden tot “sociale chaos en geweld” op het eiland. Tijdens het Angelusgebed op zondag 1 februari riep de paus op tot dialoog, vrede en het voorkomen van verder lijden onder de bevolking.

Verontrustende spanningen rond Cuba

Tijdens zijn toespraak verwees Paus Leo XIV naar “het verontrustende nieuws over de toenemende spanningen tussen Cuba en de Verenigde Staten”. Hij sloot zich expliciet aan bij de boodschap van de Cubaanse bisschoppen. Die waarschuwen voor de ernstige gevolgen van een brandstofblokkade voor het dagelijks leven van miljoenen mensen.

De bisschoppen benadrukken dat Cuba hervormingen nodig heeft. Extra angst, pijn of rouw willen ze voorkomen: “Geen verlies van mensenlevens of rouw binnen Cubaanse families meer.”

Oproep van de bisschoppen: geen geweld, maar dialoog

Afgelopen weekend werd in alle Cubaanse parochies een verklaring van de bisschoppen voorgelezen. Die waarschuwt zonder omwegen voor het “reële risico van sociale chaos en geweld”, vooral onder de armsten, ouderen, zieken en kinderen.

Zij verwijzen daarbij naar de woorden van Johannes Paulus II. Hij veroordeelde tijdens zijn bezoek aan Cuba in 1998 economische sancties als “ethisch onrechtvaardig en onaanvaardbaar” en als een bron van materiële en morele armoede.

Paus Leo XIV: “Voorkom meer lijden”

De paus riep alle verantwoordelijke partijen op tot een “oprechte en effectieve dialoog” om geweld en verdere verergering van het lijden te voorkomen. Hij vertrouwde het Cubaanse volk toe aan de voorspraak van Onze-Lieve-Vrouw van Liefde van El Cobre. “Moge de Virgen de la Caridad del Cobre alle kinderen van dat geliefde land bijstaan en beschermen.”

Kerk in Nood roept op tot gebed en solidariteit

In deze gespannen situatie roept Kerk in Nood (ACN) haar weldoeners en vrienden wereldwijd op om zich in gebed te verenigen met de paus en de Cubaanse bisschoppen.

Kerk in Nood onderhoudt al decennialang een nauwe band met de Kerk in Cuba. Pastorale, opleidings- en noodhulpprojecten stellen de Kerk in staat om kwetsbaren nabij te blijven.

Tijdens een hulpactie in 2024 benadrukte bisschop Emilio Aranguren van Holguín de betekenis van deze steun. Over de weldoeners stelde hij: “Kerk in Nood is een trouwe steunpilaar geweest voor de Kerk in Cuba. Niet alleen materieel, maar ook door nabijheid, gebed en hoop.”

Hoop op vrede en rechtvaardige oplossingen

De bisschoppen spreken de hoop uit dat conflicten tussen landen worden opgelost via diplomatie en dialoog, niet door dwang of sancties. De Kerk heeft zich bereid verklaard om, waar mogelijk, bij te dragen aan verzoening en samenwerking voor het algemeen welzijn.

Bid mee voor Cuba. Voor vrede. Voor vrijlating van gevangenen. Voor verlichting bij armoede. En voor pastorale zorg voor mensen die zware lasten dragen. Of draag bij aan het werk van Kerk in Nood en vermeld 'Cuba' in uw omschrijving. Laat de Kerk een bron van hoop blijven voor hen die het meest lijden.

In Guatemala laat het kleine dorp Villa Graciela de nederigheid en veerkracht van de Kerk zien. De stille inzet van leken als Mirna Sucely Ramírez en José Flavio Silvestre bracht het pastorale leven tot bloei. Dankzij de steun van weldoeners van Kerk in Nood groeide hun missie uit tot een krachtig symbool van hoop voor dit arme land.

Ook in Villa Graciela zijn de tekenen van sociale en economische kwetsbaarheid overal zichtbaar. Veel mensen leven in extreme armoede. Bovendien zorgen hoge migratie en een gebrek aan basisvoorzieningen voor een versnipperde gemeenschap. Toch blijft de hoop leven, dankzij de volgehouden inzet van toegewijde leken.

Volksmissies

Mirna Sucely Ramírez en José Flavio Silvestre werken als catechisten en buitengewone bedienaars van de Heilige Communie. Ze zijn twintig jaar getrouwd en hebben drie kinderen. Hun dienst begon in 2006, toen de Kerk hen vroeg bij te dragen aan de pastorale zorg voor gezinnen. Hun ‘missie onder het volk’ bestaat uit huisbezoeken. Daar luisteren zij naar mensen, delen zij het Woord en brengen zij hoop.

“We dienen een gemeenschap die spiritueel, materieel en sociaal arm is. We willen bouwen aan een solidaire gemeenschap die het geloof met vreugde beleeft,” legt Mirna uit. José vult aan: “We worden geconfronteerd met grote problemen. Veel jongeren missen levensdoelen en de zelfmoordcijfers zijn hoog. Wij willen hun opnieuw hoop en zin geven.” Dat doen zij door kinderen, jongeren en volwassenen te begeleiden naar het evangelie, de Eucharistie en het gebed.

Evangelisatie nodig

De bisschop van Santa Rosa de Lima, José Cayetano Parra Novo, onderstreept het belang van leken zoals Mirna en José. “Onze Kerk kan niet alleen op traditie steunen. Ze heeft een uitgaande evangelisatie nodig. Ze moet bezoeken, verkondigen en levende gemeenschappen vormen. Infrastructuur is nodig, maar open harten om te dienen zijn minstens zo belangrijk.”

Mirna en José belichamen deze visie. “Deze evangelisatie blijft niet beperkt tot kerken of kerkelijke ruimtes. Ze gaat de diepte in en gaat op bezoek,” zegt de bisschop. “Deze pastorale projecten brengen mensen ertoe van huis tot huis te gaan. Zij verkondigen het evangelie, het goede nieuws van Jezus Christus, ook aan wie aan de rand leeft en vaak wordt vergeten.”

Kerk van martelaren

“De Kerk in Guatemala heeft martelaarschap, lijden en vervolging gekend,” zegt bisschop Parra. “Toch is zij geen verslagen Kerk geworden. Het bloed van de martelaren heeft haar een bijzondere kracht gegeven, net zoals in de eerste eeuwen.”

De afgelopen jaren richtte het bisdom zes nieuwe parochies op. Veel daarvan beschikken nog niet over kerkgebouwen of pastorieën. Bovendien kampen bestaande structuren met een groot tekort aan middelen.

Herbouw kerk

De kerk die Mirna en José bezoeken, is gewijd aan Christus van Esquipulas. Dertig jaar geleden bouwden pionierende leken het gebouw met grote inzet. Inmiddels hebben tijd, klimaat en economische tegenslagen diepe sporen nagelaten. De vloer is verzakt, het dak verkeert in slechte staat en de elektriciteit functioneert gebrekkig. Toiletten ontbreken en de ruimte is te klein voor een gemeenschap van bijna tweeduizend mensen.

Toch geven de inwoners van Villa Graciela niet op. Via loterijen en garageverkopen verzamelden zij geld voor kleine herstellingen. Dat getuigt van hun toewijding en van een levend, actief geloof.

Dankbaar voor weldoeners

Hier begint de solidariteit van de weldoeners van Kerk in Nood de realiteit te veranderen. Dankzij hun steun kan een nieuwe en beslissende fase van het project starten. Het kerkgebouw wordt volledig gerenoveerd. Pastoor José Alejandro García spreekt zijn dankbaarheid openlijk uit: “Misschien ontmoet ik u nooit, maar God weet wie u bent. Hij zal u zegenen. Dank u wel voor uw gulheid, zodat wij Gods volk beter kunnen dienen.”

Het werk van deze gemeenschap is niet het enige dat weldoeners van Kerk in Nood (ACN) steunen in Guatemala. Ook het werk van missionarissen onder verwaarloosde Mayagemeenschappen hielpen zij met gebed en giften. Tot dankbaarheid van de lokale zusters.

De katholieke hulporganisatie Kerk in Nood (ACN) betuigt haar diepe medeleven en verbondenheid met het Cubaanse volk. De passage van de krachtige orkaan die het oosten van het land heeft getroffen en een catastrofe van enorme omvang heeft achtergelaten.

Volgens de Conferentie van Katholieke Bisschoppen van Cuba (COCC) zijn honderdduizenden mensen ernstig getroffen. Talrijke huizen en kerken zijn beschadigd en veel gezinnen hebben alles verloren. De situatie wordt nog verergerd door het tekort aan basisgoederen en langdurige stroomuitval. Dit alles komt bovenop de bestaande economische crisis. Ook zijn er ziekten die worden overgedragen door muggen, die zich tijdens het regenseizoen vermenigvuldigen.

“Vooral de situatie in het oosten is zeer kritiek. Er zijn plaatsen die volledig zijn verwoest. In de komende 72 uur zullen de directe gevolgen van de orkaan nog steeds voelbaar zijn", meldde Mgr. Arturo, voorzitter van de Bisschoppenconferentie van Cuba, in een bericht aan Kerk in Nood. “Ook het heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van El Cobre is getroffen. De deuren, ramen, glas-in-loodramen en de omgeving zijn beschadigd.”

Dank voor solidariteit en gebed

De prelaat bedankt Kerk in Nood voor haar solidariteit: “Dank u voor uw bezorgdheid. Hartelijk dank voor uw gebeden. Tot nu toe hebben we geen menselijke slachtoffers te betreuren, God zij dank. Blijf alstublieft bidden. We blijven in contact. God zegene u”, voegde hij eraan toe.

Kerk in Nood (ACN) nodigt alle weldoeners uit om te bidden voor het Cubaanse volk, voor de families die lijden en voor de Kerk die de meest behoeftigen met hoop blijft begeleiden. Moge in deze tijd van verdriet de bescherming van Onze-Lieve-Vrouw van Liefdadigheid van El Cobre, patrones van Cuba, de hoop van het Cubaanse volk versterken.

Al tientallen jaren ondersteunen weldoeners van Kerk in Nood (ACN) de bisschoppen, priesters, religieuzen en leken op Cuba. Vanwege de lastige situatie qua godsdienstvrijheid moeten zij hun werk in een lastige situatie doen. Kerk in Nood verzekert dat het hulp en bijstand zal blijven bieden aan de lokale Kerk, zoals het dat ook in eerdere moeilijke tijden heeft gedaan.

Guerrero is een van de meest gewelddadige staten van Mexico. Het geloof is er het laatste toevluchtsoord voor een volk dat leeft onder het juk van de georganiseerde misdaad. Bisschop José de Jesus González van het bisdom Chilpancingo-Chilapa voert zijn pastorale missie uit met een toewijding die hem letterlijk in de vuurlinie heeft gebracht.

Bisschop Gonzalez kwam drie jaar geleden in het bisdom aan, na twaalf jaar in het prelatuur van Nayar. Ook daar was hij al aan ernstige gevaren blootgesteld tijdens zijn pastoraat onder inheemse gemeenschappen.

Mikten op onze hoofden

Elf maanden na zijn bisschoppelijk ambt in Nayar werd hij het slachtoffer van een gewapende aanval. “We zaten met z’n drieën in een busje en ze schoten op ons. Ze mikten op onze hoofden, niet op de banden. Maar toen ze zagen dat we priesters waren, verontschuldigden ze zich. Ze boden aan om de kapotte ruiten te vergoeden. Maar het belangrijkste is dat ze ons niet naar het hemelse koor hebben gestuurd”, herinnert hij zich glimlachend, ondanks de ernst van het moment, tijdens een gesprek met Kerk in Nood (ACN).

Kinderen op verkeerde pad

Toen de criminelen zich realiseerden dat hij een bisschop was, vroegen ze zelfs om zijn zegen. Deze episode was een belangrijke mijlpaal in het ambt van de bisschop: op dat moment begreep hij dat het niet alleen zijn missie was om op te komen voor zijn gelovigen, maar ook om met mededogen te kijken naar degenen die in geweld leven. “Zij zijn ook mijn kinderen, ook al zijn ze op het verkeerde pad”, zegt hij.

Het was een moeilijke episode, vertelt de bisschop aan Kerk in Nood (ACN). Het was echter essentieel om hem te helpen begrijpen wat Jezus verwacht van een herder in een van de gevaarlijkste landen ter wereld om priester te zijn. “Als Hij voor mij is gestorven uit liefde, dan moet ik bereid zijn om voor anderen te sterven uit liefde. En die ‘anderen’ omvatten iedereen, zelfs de beulen.”

Een bisdom in een “gekaapte staat”

Bisschop Gonzalez beschrijft de situatie in Guerrero als die van een staat die “gekaapt” is door de georganiseerde misdaad. Gewapende groeperingen voeren hun eigen rechtspraak, verdienen hun eigen geld en heersen over grote regio’s volgens hun eigen wetten. Geweld is geïnstitutionaliseerd. Wegen staan onder controle van bendes; afpersing, verdwijningen en moord maken deel uit van het dagelijks leven. “De Kerk wordt gezien als de enige stem die voor het volk kan spreken”, vertelt de bisschop aan Kerk in Nood.

Maar het gebruik van deze stem heeft een prijs. Priesters en gemeenschapsleiders zijn vermoord omdat ze opkwamen voor gerechtigheid en menselijke waardigheid. Niettemin benadrukt de bisschop: “Als wij niet moedig zijn, huilt het volk... en huilt God.”

Centra voor moeders vermiste kinderen

De inzet van de Kerk is meer dan alleen spiritueel. Samen met andere bisschoppen en priesters heeft bisschop Gonzalez centra geopend voor moeders die op zoek zijn naar hun vermiste kinderen. Daar biedt hij menselijke compassie, juridische ondersteuning en vooral een warme omhelzing aan iedereen die zich alleen voelt. “Ze willen zich deel voelen van de Kerk, beschermd. We kunnen ze niet aan hun lot overlaten tussen de wolven die hen verslinden”, legt hij uit.

Vooruitgaan: geloof als schild en motor

Bisschop González gaat de risico's van het geweld niet uit de weg. Hij heeft priesters zien sterven omdat ze zich inzetten voor vrede. En hij weet dat hij zelf de volgende kan zijn. Maar hij blijft onder zijn schapen wandelen, heilige Missen vieren, gezinnen bezoeken en, indien nodig, het gevaar trotseren. “Het gebed maakt ons moedig om de strijd aan te gaan”, zegt hij, terwijl hij iedereen, binnen en buiten Mexico, vraagt om voor hem en zijn bisdom te bidden. “Bid voor ons. God laat ons niet in de steek, maar we hebben het gevoel nodig dat u dichtbij bent om verder te kunnen gaan.”

De afgelopen jaren hebben weldoeners van Kerk in Nood het bisdom Chilpancingo-Chilapa ondersteund met een aantal projecten. Zo hielpen ze priesters met misstipendia, religieuze zusters met reparaties aan hun klooster en ondersteunden ze de vorming van geestelijken.