Featured Image

Priesters en religieuzen tegen Corona

De coronavirus-pandemie raakt arme mensen extra hard. Zonder sociaal vangnet moeten veel mensen wereldwijd kiezen tussen honger en het risico op besmetting. Een duivels dilemma. Daarnaast maken de omstandigheden waarin zij leven en werken het risico op besmetting groter. Zo werken in Pakistan veel mensen zonder beschermingsmiddelen als sanitair werkers en leven veel mensen in sloppenwijken met meerdere gezinnen in een huis.

Dankzij uw steun kunnen priesters en religieuzen hun parochianen en anderen steunen in deze uitzonderlijke tijd waarin het coronavirus levens eist. Met voedsel, voorlichting over het virus en medische zorg. Maar ook geestelijke weerbaarheid is belangrijk, vooral voor mensen die eenzaam zijn. Priester, religieuzen en leken zoeken de mensen op om hen van veilige afstand te troosten, te bemoedigen en weer hoop te geven. Met uw hulp kan Kerk in Nood priesters en religieuzen steunen zodat zij hun werk kunnen blijven doen.

Helpt u hen mee? Doneer dan veilig online via deze website of maak uw gift over onder vermelding van ‘Corona.’ Uw gift gaat naar de vele priesters en religieuzen die Kerk in Nood om hulp hebben gevraagd in deze moeilijke omstandigheden. 

Featured Image

Burkina Faso: “Lockdown door terrorisme”

De terroristische dreiging, die met name vijf regio’s in het noorden en oosten van Burkina Faso treft, wordt overschaduwd door de Corona-pandemie. Volgens een aantal lokale bronnen van Kerk in Nood geldt het virus voor direct getroffen door de terroristische aanslagen als een ramp binnen een ramp. Het land telt bijna een miljoen ontheemden en er is sprake van een volledig uitblijven van een effectieve respons door nationale en internationale autoriteiten.

Afgesloten door terroristen
In het departement Bourzanga en Djibo gaan de aanvallen door terroristen dagelijks door. Hele regio’s zijn afgesneden, niet vanwege de lockdown als gevolg van de pandemie, maar vanwege de onveilige situatie waarin bewoners gedwongen worden te leven. De weinige bewoonde steden en dorpen bieden onderdak aan duizenden vluchtelingen. Tegelijkertijd zijn deze vluchtplaatsen steeds meer afgesneden van de rest van het land. Dit geldt met name voor de provinciale hoofdstad Djibo, die sinds medio januari van dit jaar door de terroristen is afgesneden. Volgens de bronnen van Kerk in Nood “is er geen transport, geen voedselvoorziening, geen mogelijkheid om de stad binnen te komen of te verlaten. Er is een tekort aan water, brandstof en voedsel. Ook zijn er voortdurend stroomonderbrekingen. Volgens de Burkinese overheid leven er bijna 150.000 binnenlandse ontheemden in Djibo. Ook de stad Arbinda, die op dezelfde manier is geblokkeerd, herbergt ongeveer 60.000 binnenlandse ontheemden. Deze twee steden zijn de laatste overgebleven enclaves in de provincie waar mensen schuilen tegen het geweld door de terroristische bezetting.

Water halen risico
Een ontheemde priester, die gedwongen werd zijn parochie in het bisdom Kaya in het centraal-noordelijke gebied te verlaten, vertelt Kerk in Nood over zijn situatie. “De dorpen zijn bijna volledig verlaten. Het hele levensritme is verstoord, hoewel er nog steeds tekenen van hoop zijn. Ook in mijn parochie, waar veel mensen hun toevlucht hebben gezocht, zijn er problemen met het verkrijgen van de eerste levensbehoeften. Het cruciale probleem is altijd water. Het is erg moeilijk om hieraan te komen. Dit betekent dat de vrouwen terug moeten keren naar hun verlaten dorpen, met alle risico’s van dien.”

Ook in de regio Kaya zijn belangrijke dorpen, zoals Namisgma en Dablo, afgesneden van de steden vanwaar ze tot nu toe bevoorraad werden. En na herhaalde aanvallen hebben de terroristen zich nu gevestigd in Pensa, waardoor dit kleine stadje feitelijk afgesneden is van de rest van het land.

Pleidooi voor krachtige respons
Burkina Faso worstelt al bijna 5 jaar met een ongekende golf van terrorisme. In februari 2020 bezocht een delegatie van Kerk in Nood het land om met eigen ogen de problemen te zien waarmee Christenen in het noorden van het land worden geconfronteerd. De betrokkenen erkennen dat de lokale en nationale autoriteiten zich bewust zijn van de crisis waaronder de bevolking te lijden heeft. Maar hun inspanningen worden tenietgedaan door een gebrek aan adequate middelen. Veel mensen zijn teleurgesteld dat de omvang van de tragedie buiten het land zelf niet wordt begrepen. “Van de 75 dorpen in mijn parochie zijn er nog maar 10 bewoond. Van alle anderen zijn de inwoners gevlucht. Omdat belangrijke dorpen zijn verlaten, is een groot deel van het grondgebied nu in handen van terroristen. De staat heeft er geen controle over”, aldus een andere priester uit het bisdom Kaya die ook moest vluchten vanwege de bedreigingen die tegen hem en zijn parochie zijn geuit.

Buitenlandse troepen
Hoewel er buitenlandse troepen aanwezig zijn, voornamelijk Fransen, zijn veel mensen in Burkina sceptisch over hun daadkracht. Velen zijn van mening dat het eigen nationale leger effectiever zou kunnen reageren als het hetzelfde niveau van uitrusting en wapens had als de buitenlandse troepen. “De machteloos tegenover dit kwaad wordt verergerd nu in deze tijd alle nadruk ligt op de pandemie van het coronavirus, waarbij ze vergeten dat het terrorisme evenveel en zelfs meer slachtoffers maakt dan het coronavirus”, legt de priester uit. De autoriteiten lijken volgens sommigen meer vastberaden in de strijd tegen de pandemie dan in de strijd tegen terrorisme. “Beide gevaren zijn reëel. En we zitten in het midden gevangen. Het is moeilijk om te bepalen wat erger is. De gevolgen zijn in ieder geval hetzelfde; beide situaties leiden tot de dood”, aldus een projectpartner in de Fada N’Gourma regio, waar Kerk in Nood financiële steun bood bij de bouw van een veiligheidsmuur rond een parochiecentrum na een aantal gewelddadige aanvallen. Ook steunt Kerk in Nood steunt de opvang van interne vluchtelingen in het land.

 

Featured Image

Zusters in frontlinie bij strijd tegen Corona

De organisatie heeft noodhulp ter beschikking gesteld zodat priesters en religieuzen hun pastorale en sociale werk onder de meest kwetsbare mensen kunnen blijven uitvoeren. Zelf gaan ze voorop in de strijd tegen het coronavirus in Oekraïne.

Blijf voor ons bidden
Zuster Daniela Pukhalska is verpleegkundige in Odessa aan de Zwarte Zee. Ze werkt op de afdeling besmettelijke ziekten en heeft daardoor ervaring uit de eerste hand met het lijden. “Op dit moment komen veel patiënten naar ons toe waarvan we vermoeden dat ze besmet zijn”, vertelt ze aan Kerk in Nood. “Een paar dagen geleden kregen we te horen dat we vanaf nu alleen nog maar patiënten moeten accepteren die al positief getest zijn. Er is zoveel werk aan de winkel dat ik me aan het eind van de dag absoluut uitgeput voel.” Sommige artsen zijn in paniek geraakt en enkelen zijn zelfs vertrokken. Van haar kant blijft ze echter relatief ontspannen. “Zoals onze baas ons altijd vertelt, wisten we wat voor een afdeling we werkten en wat we konden verwachten.”

Ze is zelf niet bang voor een infectie. Als religieuze zuster van het Onbevlekt Hart van Maria verzekert ze dat dit vertrouwen te danken is aan de genade van God en aan het feit dat veel mensen voor haar en voor de zieken bidden. Ze zegt: “Ik weet dat veel mensen voor ons bidden, voor de artsen en alle medewerkers, en we zijn daar heel dankbaar voor. Blijf alsjeblieft voor ons bidden, zodat we onze kracht niet verliezen.”

Proberen patiënten te beschermen
Ook de religieuze zusters die voor de zwakkeren en de ouderen zorgen, zijn zwaar getroffen door de pandemie. Zoals zuster Justiniana, die werkt in het bejaardentehuis van Maria de Moeder van Barmhartigheid in Lviv in West-Oekraïne. De zusters van Sint Jozef zorgen hier voor 25 bedlegerige mensen die 24 uur per dag medische zorg en toezicht nodig hebben. Als gevolg van de corona-pandemie hebben ze hun veiligheidsmaatregelen aangescherpt. “Het is nu verboden om patiënten te bezoeken”, vertelt zuster Justiniana. “En het personeel moet maskers en beschermende kleding dragen. Alles moet diepgaand worden gereinigd met een ontsmettingsmiddel. We zijn bang dat we binnenkort zonder de benodigde apparatuur en medicijnen komen te zitten, omdat het moeilijk is om aan nieuwe voorraden te komen. Maar ondanks alles proberen we niet in paniek te raken, maar onze patiënten te kalmeren en te beschermen.”

Ook zij vindt nieuwe kracht en moed in haar geloof voor de dagelijkse strijd. “Begin april herdachten we de 15e verjaardag van het overlijden van de heilige Johannes Paulus II. We herinnerden ons zijn woorden ‘Wees niet bang! Open de deuren naar Christus!’ Als we ons hart openen voor Christus en Hem verwelkomen, dan staan we onder Zijn speciale bescherming. En dus vertrouwen we onze huizen en de hele wereld aan Hem toe.”

Zuster Jana Lypivska van de Zusters Benedictinessen werkt al twee jaar in de parochie van de Heilige Aloysius, in Zhmerynka in het centrum van het land. Tot voor kort was haar voornaamste taak de catechese aan kinderen en volwassenen ter voorbereiding op de sacramenten. Maar zuster Jana heeft ook altijd gezorgd voor de ouderen en behoeftigen in de parochie. Nu is dit haar belangrijkste taak geworden, legt ze uit. “In deze moeilijke tijd van opsluiting hebben deze mensen vooral onze hulp en het getuigenis van ons leven nodig. Velen van hen vragen ons om onze gebeden. We openen onze kapellen zodat één persoon tegelijk kan bidden en we doen boodschappen of proberen er gewoon te zijn voor deze mensen in deze moeilijke tijden.”

Armoede nijpend
Al voor de pandemie was de economische situatie in Oekraïne nijpend, vanwege de oorlog die sinds 2014 het land verscheurt. Weinig mensen hebben spaargeld en het verlies van werkgelegenheid als gevolg van de pandemie heeft velen op de rand van de overlevingskansen gebracht. Dit is ook iets wat de zusters in Ivano-Frankivsk in West-Oekraïne voelen. Zuster Elena Gnadziuk behoort tot de congregatie van de Myrrh-dragende Zusters (de Myronositsi). Hun klooster wordt dagelijks bezocht door een tiental mensen die in armoede leven. De zusters delen hun voedsel en andere benodigdheden met hen. Elke dag zijn er meer en meer. “Elke keer als ik de deurbel hoor en de deur van ons klooster open doe, zie ik mensen in nood. Onder hen bevinden zich ook daklozen en mensen die hun baan hebben verloren en nu in financiële moeilijkheden verkeren. Gisteren kwam een vrouw naar ons toe en vroeg om voedsel voor haar drie kinderen. Na haar kwam een man die vroeg om voedsel voor zijn moeder. Onder de behoeftigen zijn er veel mensen die op zichzelf wonen”, legt zuster Elena uit.

Kerk in Nood ondersteunt al deze gemeenschappen al jaren, waardoor de zusters hun specifieke charisma van zorg en dienstbaarheid aan de allerarmsten kunnen vervullen. Dankzij uw steun bij de vorming van nieuwe roepingen, het ondersteunen van hun eigen zieke en oudere zusters, kunnen de congregaties op hun beurt hulp bieden aan anderen.

Featured Image

Steun gaarkeuken nabij Syrische grens

Johannes de Barmhartige was een heilige uit de 6e-7e eeuw, bekend om zijn vrijgevigheid tegenover de armen. Overal waar hij noden zag, gaf hij al wat hij had om te helpen. Tegen de tijd dat hij patriarch van Alexandrië werd, voedde hij elke dag zo’n 7900 arme mensen. Hij stierf in het jaar 619 en wordt vandaag als heilige geëerd door zowel katholieke als orthodoxe Christenen.

Het voedselprogramma van de Melkitisch-katholieke Kerk in Zahle is naar hem vernoemd. Het centrum is sinds december 2015 in gebruik en dient als een welkome plek voor iedereen die niet elke dag een warme maaltijd kan betalen. Onder hen veel Syrische vluchtelingen, maar ook een groeiend aantal Libanezen.

Dagelijks krijgen hier zo’n duizend mensen een warme maaltijd. Zo’n 800 van hen komen zelf naar het centrum, terwijl nog eens ongeveer 200, die gehandicapt, kwetsbaar, bejaard of ziek zijn, thuis worden bezocht door vrijwilligers uit het centrum. Naast een warme maaltijd bieden zij ook woorden van troost en menselijke warmte. Het idee is om niet alleen het lichaam maar ook de ziel van voeding te voorzien en geestelijke en psychologische steun te bieden aan degenen die het nodig hebben.

Helpt u mee, zodat de vluchtelingen die zo dicht bij huis worden opgevangen, een menswaardig bestaan kunnen leven? Doneer dan via deze website of maak uw gift over onder vermelding van code: 326-09-59.

Featured Image

Katholiek gelyncht door ‘koe-burgerwacht’

“De moord op een katholieke man in Jharkhand door Hindoe-nationalistische koe-burgerwachten is door iedereen genegeerd,” aldus John Dayal, algemeen secretaris van de All India Christian Council en president van de All India Catholic Union. Ramesh Minj woonde in “Tingaru, een dorp in de Indiase deelstaat Jharkhand. Hij trouwde er tien jaar geleden met Anita Minj. Het echtpaar woonde in het overwegend christelijke dorp Oraon. Ramesh reed tractor in het oogsteizoen en was daarbuiten taxichauffeur. “Twee jaar geleden mishandelde een menigte van 120 mensen hem voor het slachten van een stier.” Ramesh werd uiteindelijk gearresteerd en naar het politiebureau in Bhandaria gebracht. Zijn vrouw slaagde erin hem te zien voordat hij stierf in de gevangenis. Ze zei dat hij ernstige beenwonden had en dat zijn lichaam was bedekt met blauwe plekken. De politie beschuldigde 17 mensen in verband met zijn dood, maar niemand werd gearresteerd.

Het incident is niet nieuw. De Indiase publieke opinie werd onlangs nog opgeschrikt door de brute moord op Tabrez Ansari uit Jharkhand. Foto’s van de 24-jarige Moslim die gehurkt om genade smeekt, zijn online viraal verspreid. De kwestie van de ‘heilige koeien’ en het lynchen van Moslims door leden van Hindu Sangh Parivar-groepen hebben inmiddels geleid tot een nationale crisissituatie. In het hindoeïsme zijn koeien heilige dieren. Het doden ervan wordt beschouwd als een schande voor de goden. Sommige Indiase staten hebben wetten aangenomen die het kopen en verkopen van rundvee en het eten van rundvlees verbieden. Voor veel Christenen en Moslims is rundvlees echter een belangrijke bron van voedsel en inkomen. Dayal geeft de politie de schuld voor de dood van Ramesh vanwege ongevoeligheid, inefficiëntie het niet arresteren van politieke oproerkraaiers van de menigte. “Dit is een wake-up call voor de Kerk en de gemeenschap over de gevolgen voor Moslims en uiteindelijk voor Christenen en andere religieuze minderheden. Dat is de aard van het gewelddadige beest van het politieke Hindutva, dat het afgelopen decennium is losgelaten.”

Bron: AsiaNews

Featured Image

Sri Lanka: “Christenen nog steeds in shock”

Zo vatte Veronique Vogel, hoofd van de projecten in Azië van Kerk in Nood (ACN), de situatie in Sri Lanka samen. Ze bezocht het land om de balans op te maken van de situatie, precies vier weken na de terroristische aanvallen op Paaszondag waarbij honderden mensen de dood vonden of gewond raakten.

“De veiligheidsmaatregelen in heel Sri Lanka waren strikt tijdens ons bezoek; veiligheidstroepen en het leger waren overal. Maar de angst blijft bestaan, vooral onder de christelijke bevolking. Iedereen is zich terdege bewust van het feit dat er meer moordenaars betrokken waren op Paaszondag dan werden geïdentificeerd en gearresteerd. Men weet daarom dat ergens extreem gevaarlijke mensen rondlopen die op ieder moment opnieuw kunnen aanvallen.”

De aartsbisschop van het bisdom Colombo, kardinaal Albert Malcolm Ranjith, doet nu een beroep op het publiek om kalm te blijven en zich te onthouden van wraakacties. Veronique Vogel: “Tijdens ons bezoek kreeg ik herhaaldelijk het gevoel dat de Christenen dankbaar zijn voor deze woorden van hun aartsbisschop en ze ter harte nemen.” Over een periode van slechts enkele dagen bezocht de kleine delegatie van ACN voornamelijk de regio’s rond de hoofdstad Colombo en Negombo, waar de meeste aanvallen op kerken en hotels plaats hadden. “Deze reis was zo geregeld dat we de staat van de Katholieke parochies konden bezoeken en hen konden verzekeren van onze solidariteit. De terroristische aanslagen waren immers specifiek gericht op Christenen.”

Hoewel de kerken sinds 21 mei weer geopend zijn voor gelovigen, precies een maand nadat de aanvallen werden uitgevoerd, zijn veel christenen nog zwaar getraumatiseerd. “Velen vertelden me dat ze om op het moment bang zijn om een kerk binnen te gaan of angst voelen als ze de klokken horen luiden. Het is een droevig getuigenis van hoe stressvol de herinneringen aan Paaszondag voor hen moeten zijn.”

Ze ontdekte echter ook dat velen die slachtoffer waren geworden of familieleden hadden verloren, het gevoel hadden dat hun ervaringen hun geloof hadden versterkt. “Aangezien de situatie in het land de afgelopen jaren betrekkelijk rustig was, hebben veel mensen moeite om te begrijpen waarom ze opnieuw zoveel leed in Sri Lanka te verduren hebben. Maar hun wil om te leven en hun geloof blijft sterk. De christenen en de mensen in Sri Lanka willen geen burgeroorlog, maar werken actief aan het handhaven van duurzame vrede.”

Vogel was vooral onder de indruk van haar bezoek aan een Franciscaans klooster in Negombo, recht tegenover de katholieke kerk van St. Sebastian. Tijdens de aanslagen werden alleen al op deze locatie minstens 100 mensen gedood. Ze vertelde hoe de Franciscanen hun video’s van vreselijke scènes lieten zien van de aanslagen op die dag. Zelf waren ze onmiddellijk na de explosies naar het toneel gegaan om voor de gewonden en de doden te zorgen. “Ondanks deze traumatische ervaringen zijn zij modellen van naastenliefde. Terrorisme en geweld hebben geen afbreuk gedaan aan hun geloof en hun bereidheid om anderen te helpen.”

Het eiland Sri Lanka bevindt zich in de Indische Oceaan en heeft ongeveer 22 miljoen inwoners. Ruim 70 procent van hen is Boeddhist, 12,5 procent Hindoe, 9,5 procent Moslim en 8 procent Christen. Een groot aantal mensen werd gedood of raakte zwaar gewond tijdens de reeks aanvallen op Paaszondag 21 april 2019, die vooral gericht waren op drie christelijke kerken en drie hotels in de hoofdstad Colombo, in de naburige stad Negombo en in stad Batticaloa. Volgens de laatste schattingen zijn 253 mensen gedood en ongeveer 500 gewond geraakt. De autoriteiten stellen een lokale, radicaal-islamitische groep en jihadisten verantwoordelijk voor de aanslagen.

De afgelopen vijftien jaar heeft Kerk in Nood meer dan 8 miljoen euro geïnvesteerd in projecten in Sri Lanka voor de bouw van christelijke faciliteiten, misintenties voor het levensonderhoud van priesters, theologische vorming en christelijke literatuur. In de nasleep van de recente terroristische aanslagen zet de organisatie zich nog meer in om de pastorale zorg op lange termijn in het land te versterken en om wonden te helen.

Video: Rome Reports –  Kerk in Nood