fbpx

Zuster Arikkat: de Leeuwin van India

woensdag, 19 juli 2017
Persoonlijk verhaal
In 2005 bracht een ongewone commotie buiten haar school Zuster Celine Arikkat uit haar directeurskantoor. Wat de zuster van de congreatie van de Franciscanessen van Ciara daar zag, ontzette haar. Enkele mensen gaven een riksja chauffeur een pak slaag, terwijl een menigte, met inbegrip van vrienden van de man, alles in de gaten hield. Niemand durfde in te grijpen of de hevig bloedende man te helpen. Zijn enige fout was dat hij vroeg om de vergoeding voor zijn rit.

Door Rita Joseph 

De katholieke zuster besloot toen iets te doen voor de ongelukkige mensen. Het waren voornamelijk Hindoes en een paar Moslims die als bestuurders van riksja’s werkten, die in het Westen bekendstaan als fietstaxi’s.

Twaalf jaar later kunnen de taxichauffeurs hun beroep in hetzelfde gebied – Noida, een satellietstad van de hoofdstad van India, New Delhi- met waardigheid en trots uitoefenen. Niemand, zelfs niet de politieagenten, durven hen lastig te vallen of hun rechtmatige vergoeding te weigeren.

Broeder Joson Tharakan John van de Indian Mission Society, die de laatste 10 jaar met zuster Arikkat en de riksjabestuurders heeft gewerkt, zegt dat anderen nu proberen om haar "zeer indrukwekkende" werk te kopiëren.

Zuster Arikkat, die nu 73 is, herinnert zich nog hoe het allemaal begon met die commotie buiten de Assisi School in Noida, die beheerd wordt door haar congregatie. "Ik wilde hen macht geven, een vakbond vormen, omdat ze individueel niet konden opkomen voor hun rechten", vertelt ze. "Maar het was niet gemakkelijk om hen samen te brengen, omdat ze uit verschillende Indiase deelstaten en achtergronden kwamen."

Omdat ze niet gemakkelijk opgeeft, bleef de zuster werken aan een beter leven voor de riksjabestuurders. De meeste mannen zaten gevangen in een web van schulden, omdat de huur van hun voertuigen het grootste deel van hun inkomsten opslokte. Eén dag werken kan 150 tot 350 roepies (€ 2-5) opbrengen, afhankelijk van het seizoen, maar een riksja huren kost een derde of meer van dat bedrag. "Om het maximum te verdienen, moeten ze van 6.00 tot 22.00 uur werken en dat zonder pauze", zegt Ashok Kumar, een van de riskjabestuurders. Een andere werknemer, Juleh Lal Rajasthani, zegt dat aan het eind van de dag "onze knieën pijn doen en onze rug en spieren protesteren want we zitten uren in een ongemakkelijke houding op een harde stoel." Het is een van de oorzaken van het hoge alcoholmisbruik onder riskjabestuurders.

Zuster Arikkat besloot om riksja’s voor hen te kopen om hen zo uit hun schulden te helpen en de kans te bieden te sparen voor de toekomst. Ze vroeg een man die boeken levert aan haar school om een ​​riksja te sponseren. In 2005 kostte een riksja 4600 rupees, ongeveer € 100. Op 4 oktober van dat jaar werd de eerste riksja overhandigd op het feest van de heilige Franciscus van Assisi, de patroonheilige van de Clarissen. Alle riskjabestuurders in de buurt werden uitgenodigd maken. "Slechts 18 kwamen opdagen voor de eerste bijeenkomst. Anderen bleven weg, uit schrik dat het om een verkapte bekering ging," vertelde Zuster Arikkat aan Global Sisters Report.

Bij de volgende bijeenkomst waren er 11 uitgevers van schoolboeken aanwezig. Ieder gaf haar 5.000 roepies (zo’n € 110) om meer riksja’s kopen. "Sindsdien is er geen gebrek aan sponsoren en het aantal riskjabestuurders groeide ook aan," aldus de zuster.

Ze geeft de riksja’s op één voorwaarde: de bestuurders moeten het geld in maandelijkse termijnen terugbetalen. Met het geld dat zo terugkomt, worden nieuwe riksja’s gekocht. Er zijn ook genoeg nieuwe donateurs zodat ze nu elke maand riksja’s kan kopen. "God houdt van je" is geschreven op de achterkant van alle door de zuster geleverde voertuigen.

Een sociale agenda
"Zuster Arikkat staat aan de oorsprong van een sociale revolutie onder de riskjabestuurders", zegt John. "Ze zijn ruw, ongemanierd en moeilijk in de omgang." Zuster Arikkat geeft toe dat ze de riskjabestuurders in eerste instantie eigenzinnige mannen vond die logen, bedrogen, dronken en gokten: "Ze gingen zich te buiten aan alles wat verkeerd was. Het was een uitdagende taak om hen te leren zich correct te gedragen."

Kumar, een geholpen riskjabestuurder van zo’n 50 jaar oud, is afkomstig uit de oostelijke Indiase deelstaat Bihar. Hij zegt dat hij zich niet langer zorgen maakt over de opvoeding van zijn kinderen omdat hij een paar jaar geleden een riksja heeft ontvangen van de zuster. Hij spaart nu minstens 1.000 roepies (€ 15) per maand. "Ik zal het gebruiken om mijn drie kinderen op te voeden", aldus Kumar. Eerder reed hij met een gehuurd voertuig en kon hij nauwelijks zijn familie voeden. Hij verdiende ongeveer 350 roepies per dag, maar de huur was 100 roepies. Gefrustreerd, begon hij te drinken. Ook zijn vriend, Abdul Jabbar, een Moslim, werkte 20 jaar lang met een gehuurde riksja en betaalde vele malen de prijs van de riksja aan huur. Zuster Arikkat hielp Jabbar ontsnappen aan de maffia van riksjabestuurders én van zijn gewoonte om pruimtabak te gebruiken.

Zuster Arikkat zegt dat ze de mensen helpt hun chaotische leven beter te organiseren. "Er worden regelmatig bijeenkomsten gehouden met peptalks, waar ze leren om zo eerlijk mogelijk en als goede burgers te leven."

Naar schatting 2 miljoen fietsriksja’s bevolken de wegen in India. In Delhi en zijn satellietsteden werken meer dan 1 miljoen migranten als riksjabestuurders. De meeste hebben geen onderdak en slapen op de stoep en in parken of kruipen in hun riksja om de nacht door te brengen. De zuster legt uit dat als gevolg van waterschaarste de landbouw geen toekomst biedt en dat door een toenemende schuldenlast dorpelingen uitwijken naar de steden, waar ze geen identiteitskaart noch adres hebben. "De best mogelijke manier voor hen om te overleven is dus om riksjabestuurder te worden."

De leeuwin
Kumar geeft toe dat hij "weinig begrip had van de dingen" voordat hij de zuster ontmoette. "Onze aanwezigheid op de bijeenkomsten bood ons inzicht en kennis. Nu zijn we bezorgd over onze families en beseffen we het belang van een opleiding voor onze kinderen."
Jabbar zegt dat ze niet meer verslaafd zijn aan drinken of gokken, omdat ze opletten in de buurt van zuster Arikkat, dat kleine vrouwtje. "Waarom praten over ons? Zelfs politieagenten zijn bang voor de zuster," zei Jabbar. "Eerder sloegen ze ons zonder aanwijsbare reden en persten ze ons geld af. Nu durven ze niet eens in de buurt komen als ze zien dat ‘God houdt van je’ op onze riksja staat." De riksjabestuurders noemen Zuster Arikkat "Sherni", wat leeuwin betekent, omdat ze hen goed in de gaten houdt.

"Ik kan op elk moment bij hen binnen komen, dus zijn ze op hun hoede voor mij," zegt zuster Arikkat, die net haar 50 jaar als non vierde.
De bijeenkomsten voor de mannen houdt ze altijd op de eerste dinsdag van elke maand. "We geven ze thee en hapjes en soms T-shirts of dekens, afhankelijk van onze weldoeners," zei ze. Bij elkaar heeft ze nu 432 riksja’s geleverd. Toch gaat haar opdracht verder dan de riksja’s. Eens hoorde ze een riksjabestuurder en zijn vrouw ruziën omdat ze kinderloos waren. Ze vertelde hen om te geloven in Gods tussenkomst. Een paar dagen later ontmoette ze een andere vrouw die naar een kliniek was gekomen om zich te laten aborteren. "Ik vroeg haar om te bevallen van het kind. Ik zei dat ik alle kosten zou dragen. Ze stemde toe. Toen de jongen werd geboren, wilde ze niet eens naar het kind kijken. Maar het kinderloos echtpaar was maar al te blij de bundel van vreugde mee naar huis te kunnen nemen." De jongen is op dit moment een tweedejaars in de school van de zuster.

De lijst van haar werken is eindeloos. Zo overtuigt ze de riksjabestuurders om hun kinderen naar school te sturen en is ze vrijwilliger bij het gevangenispastoraat. Ze heeft tot nu toe voor 52 gevangenen borgtocht geregeld, een meerderheid van hen werd opgesloten op niet-substantiële gronden. Ze praat met de opzichters en krijgt de boetes verlaagd, dan overtuigt ze haar overste de borg te betalen voor de armere gevangenen. De zuter kreeg hiervoor diverse prijzen, waar ze naar eigen zeggen weinig om geeft. "Toen ik besloot om het klooster in te gaan, zei mijn vader dat geen kloostermuur sterk genoeg was om me tegen te houden. Dus liet hij mij twee hectare land na, zodat ik kon worden uitgehuwelijkt als ik terug zou komen, "grapte ze. De non die directrice was in veel scholen, zegt dat niet iedereen charitatief werk kan doen. "Je hebt een medelevend hart en de genade van God nodig."

Kerk in Nood steunt priesters en religieuzen in India via misintenties, bestaanshulp en bijdragen voor hun vorming.