fbpx

Zelfvoorzieningsproject met rijst- en maïsvelden voor 20 parochies (Ivoorkust)

Project
Jarenlang hebben de 60 verschillende etnische groeperingen die in Ivoorkust leven, redelijk vreedzaam schouder aan schouder geleefd. Tegen het einde van de jaren '90 verslechterde de situatie en in 2002 brak een burgeroorlog uit die tot 2007 duurde. Maar

Jarenlang hebben de 60 verschillende etnische groeperingen die in Ivoorkust leven, redelijk vreedzaam schouder aan schouder geleefd. Tegen het einde van de jaren ’90 verslechterde de situatie en in 2002 brak een burgeroorlog uit die tot 2007 duurde. Maar zelfs na het formele einde van de burgeroorlog, blijft dit West-Afrikaanse land – dat zijn naam ontleende aan de winstgevende ivoorhandel, waarbij jarenlang in de regio op olifanten werd gejaagd – de krantenkoppen halen omdat er steeds weer nieuwe geweldhaarden opvlamden.
Wat we nu zien is dat de gewone mensen een gevecht moeten leveren om hun leven weer op te bouwen. Want terwijl het land nu enerzijds economisch gezien het sterkste lid is van de West-Afrikaanse Economische en Monetaire Unie (UEMOA), leeft anderzijds 43% van de bevolking nog steeds in armoede; in sommige regio’s is dat zelfs meer dan 50%.
De bevolking van Ivoorkust is heel jong; de gemiddelde leeftijd is maar 20 jaar. Bijna 40% van de bevolking, in totaal 22 miljoen mensen, zijn kinderen of jongeren van 15 jaar en jonger. Ongeveer 16,8% van de bevolking is katholiek. Een derde van de totale bevolking zijn christenen van alle denominaties, terwijl de moslims minder dan een derde uitmaken. Ongeveer 35% – de grootste groep, een kleine meerderheid – hangt nog steeds de verschillende traditionele Afrikaanse godsdiensten aan. De Katholieke Kerk is opgedeeld in 15 bisdommen.
Het bisdom Odienné, in het Noordwesten van het land, is nog jong. Dit jaar zal het zijn 10de verjaardag vieren. Het ligt in het gebied dat tijdens de burgeroorlog het bolwerk vormde van de politieke oppositie, en dat dus heftige gevechten heeft gekend. Gedurende enige tijd, toen het land in tweeën was gedeeld, lag het midden in het gebied dat werd gecontroleerd door de rebellen van de Forces Nouvelles de Côte d’Ivoire.
Tegenwoordig is bisschop Antoine Kone bezorgd over zijn volk want er heerst hier grote armoede. Hij schrijft: "De meeste mensen hier zijn kleine keuterboeren. Zij zijn afhankelijk van de zeer zeldzame regenval en de onvruchtbare ijzerhoudende grond. De enigen die erin slagen een goede oogst te krijgen, zijn degenen die zich een tractor, ossen voor het ploegen, kwalitatief goede zaden, kunstmest en pesticiden kunnen veroorloven. Maar dat is allemaal te duur voor de meerderheid van onze Christenen."
Het gevolg is dan ook dat de parochies ook heel arm zijn, want de gelovigen kunnen niet veel bijdragen. En dus zou de bisschop graag willen dat de dorpen hun eigen bronnen van inkomsten kunnen verwerven en minder afhankelijk worden van financiële ondersteuning. Zijn idee is rijst- en maïsvelden te planten die door de parochianen moeten worden onderhouden. Tegelijkertijd kunnen dan ook de armen worden geholpen. Monseigneur Antoine denkt daarbij aan de woorden van Jezus als Hij de 5000 te eten geeft: "Jullie moeten hun te eten geven!" (Mt 14:16). En hij vraagt ons, "Kunnen wij het Evangelie van het leven prediken aan mannen en vrouwen die lege magen hebben en ondervoed zijn?"
Voor 15.000 euro kunnen wij 20 parochies helpen om hun eigen velden te beplanten. Zoals het oude spreekwoord zegt, "geef een man een vis en je voedt hem voor een dag; leer hem vissen en je geeft hem voedsel voor zijn hele leven."
Met de ondersteuning van dit project helpen we de Kerk in Odienné om in de toekomst minder afhankelijk te zijn van externe hulp.
Projectcode: 116-01-39
Dit project is een voorbeeld van ons werk. Uw gift zal aan dit of een soortgelijk project ten goede komen en het pastorale werk van KIN mogelijk maken.