fbpx

Uitbreiding van het afkickcentrum voor drugsverslaafden (Rusland)

Project
Het is allemaal begonnen met een paar individuele gevallen. Jonge mensen met drugsproblemen kwamen, de een na de ander, in de biechtsstoel praten met Vader Sergij Belkov. Drugsverslaving was niets nieuws voor de voormalige politierechercheur. Maar nu, al


Het is allemaal begonnen met een paar individuele gevallen. Jonge mensen met drugsproblemen kwamen, de een na de ander, in de biechtsstoel praten met Vader Sergij Belkov. Drugsverslaving was niets nieuws voor de voormalige politierechercheur. Maar nu, als Orthodoxe priester was het hem ook duidleijk dat dit niet in eerste instantie en vooral een medisch of sociologisch probleem was, maar vooral een ziekte van de ziel. De meeste mensen realiseren zich heel snel dat de weg van drugsgebruik geen goede weg is. Het is alsof je "leeft in het graf", zegt een van hen tegen hem; alsof je "je niet meer menselijk voelt", zegt een ander. Beide beschrijvingen geven hetzelfde verschijnsel weer. De weg uit de vicieuze cirkel van de drugsverslaving moet beginnen met deze erkenning en met de wil tot bekering.

Verandering met liefde en Gods hulp
Vader Sergij leidt sinds 1996 een afkickcentrum voor drugsverslaafden in Sapjornoje, ongeveer 100 km van Sint-Petersburg, in de bijna onaangetaste natuur van het Finse-Karelische grensgebied. Hij neemt elk van deze jonge mensen bij zich in huis, zoals de vader zijn verloren zoon ontvangt. Enkele van zijn parochieleden ondersteunen hem zeer bij zijn werk. Een vrouw die hem helpt, beschrijft hoe zij keer op keer weer verbaasd is over de verandering die zich voordoet in deze jonge mannen van tussen de 18 en 28 jaar. "De eerste paar dagen zijn ze altijd agressief en dwars en kijken ze je niet eens recht aan. Maar al heel gauw treedt er een "verandering" op van binnen uit – met Gods hulp en door de liefde en de gezinswarmte die Vader Sergij uitstraalt, zijn matushka en alle helpers en bewoners van het centrum."

Gebed en werk
Qua structuur lijkt het centrum op een normaal, gezond gezin, met Vader Sergij als het liefhebbende maar strenge hoofd van het gezin en zijn vrouw als moeder en voorbeeld. De meer oudere al herstellende bewoners vertegenwoordigen de ‘oudere broers en zussen’, die de jongere leden van het gezin helpen bij de training en vorming. Er wordt slechts eenmaal per maand een nieuw lid toegelaten, om het evenwicht niet in gevaar te brengen. Het leven in het centrum wordt gekenmerkt door gebed en werk, gehoorzaamheid en het naleven van de vastenregels van de Orthodoxe Kerk – en het is ook geen toeval dat het is ingedeeld volgens de regels van het monnikenleven. Meteen al in het begin krijgt elke persoon zijn indivuduele taken opgelegd. Er is landbouwarbeid (vee, varkens- en kippenteelt en werk in de moestuin) en er is ook werk in de bouw. Je kunt er een ambacht leren – timmerman / schrijnwerker, dakbedekker, metselaar… Aanvankelijk werken ze met een meester ambachtsman, daarna steeds meer zelfstandig.

Grondslagen van het geloof
Tientallen jongeren werden in dit centrum al geholpen, met een maximale bezetting van 18 personen. Zij kunnen tot maximaal een jaar blijven, in sommige gevallen zelfs langer. In de week-enden maken zij deel uit van het parochieleven en proberen zij vat te krijgen op geloofskwesties. Zij leren – vaak voor het eerst van hun leven – iets van de grondslagen van hun geloof, en tegelijkertijd leren ze verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen leven. Zo zijn zij, zowel lichamelijk als geestelijk gesterkt, in staat om terug te keren naar hun eigen families, en vaak zelfs een eigen gezin te stichten.

Gestage groei
Sapjornoje was het eerste Orthodoxe centrum van deze aard in Rusland. De successcore van ongeveer 75% van de voormalige verslaafden die permanent hersteld zijn, heeft de benadering van Vader Sergij volledig van alle blaam gezuiverd en heeft hem wijdverspreide erkenning gebracht en navolging in het hele land. Tegelijkertijd blijft het centrum in Sapjornoje gestaag groeien. Het is de bedoeling dat het centrum zichelf bedruipt, en daar slaagt het heel goed in. Desalniettemin is er steeds weer behoefte aan nieuwe investeringen, die het centrum nog niet zelf kan opbrengen. Dus heeft Kerk in Nood de laatste jaren geholpen bij de aanschaf van een keuken en meubilair voor de uitbouw van het centrum en voor de bouw van een schrijnwerkerswerkplaats, voor een badhuis en een wasserij; voor de bouw van een onderkomen voor de trainers en helpers van het centrum, en voor de renovatie van de houten kerk die deels verwoest was door brand, en die oorsponkelijk, in 1990, eigenhandig door de bewoners met grote liefde en aandacht voor het detail, was gebouwd.

Uitbouw en reparatie
Nu vraagt Vader Sergij opnieuw om onze steun. Deze keer voor de uitbouw van het bestaande complex in Sapjornoje. De bedoeling is een opslagruimte te bouwen, een kleine kliniek/ziekenhuisvleugel en ook wat veestallen. Verder moet er reparatiewerk worden verricht aan de bestaand gebouwen. Medewerkers van Kerk in Nood zijn al eens ter plaatse geweest en hebben met eigen ogen gezien wat voor geweldig werk dit centrum doet – en wij stellen dan ook voor 50.000 euro bij te dragen in de kosten van dit werk.

Projectcode: 427-19-19

Dit project is een voorbeeld van ons werk. Uw gift zal aan dit of een soortgelijk project ten goede komen en het pastorale werk van KIN mogelijk maken.