fbpx

Uitbreiding van de kloosterkerk van de Karmelietessen in Sofia (Bulgarije)

Project
Bulgarije mag dan wel lid zijn van de Europese Unie, toch bestaat er nog grote armoede in dit Zuid-Europese land. De armoede van de meerderheid van de bevolking wordt weerspiegeld in de armoede van de Katholieke Kerk. De meeste priesters en religieuzen

 

 

Bidden met een rozenkrans uit broodkruimels

 

Bulgarije mag dan wel lid zijn van de Europese Unie, toch bestaat er nog grote armoede in dit Zuid-Europese land. De armoede van de meerderheid van de bevolking wordt weerspiegeld in de armoede van de katholieke Kerk. De meeste priesters en religieuzen kunnen maar met moeite de eindjes aan elkaar knopen. Toch proberen de 2% Katholieken in het land, een kleine minderheid, zoveel als mogelijk bij te dragen. De mensen voelen zich wel betrokken, maar ze beschikken over weinig geld. Om te kunnen overleven heeft de katholieke Kerk steun van buitenaf nodig.

 

Ondanks deze problemen is de Katholieke Kerk erg levendig en dat alleen al is een wonder, gezien de jarenlange vervolging door het communisme. "De communisten wilden ons uitroeien en ze waren overtuigd dat ze daarin gingen slagen", vertelde een zuster ons. Maar daarin vergiste het atheïstisch regime zich. Ze werd hard vervolgd gedurende de communistische periode maar ze heeft het toch overleefd.

 

Zuster Beate, van het karmelietessenklooster in Sofia, vertelt ons hoe ze gearresteerd en ondervraagd werd. Ze doorstond de ondervragingen met behulp van een rozenkrans en een beeldje van Maria die ze uit broodkruimels had gemaakt. Toen ze toch werd vrijgelaten, moest ze haar habijt afleggen en mocht ze huiswaarts keren met de boodschap de katholieke Kerk te vergeten. Maar die goede raad volgde ze niet en vandaag is ze nog steeds karmelietes. In 1957 claimde de overheid alle gebouwen van de Kerk zoals pastorieën, kloosters, ziekenhuizen enz. Ook het klooster van zuster Beate onderging dit lot. Alleen de kerkgebouwen zelf met een straal van 2 meter mocht de Kerk behouden. De karmelietessen zochten een oplossing door zich samen met de Zusters van de Heilige Eucharistie terug te trekken en te gaan wonen in de ruimte van het orgel van de kloosterkerk. Ze hielden het daar 40 jaar lang vol. De meeste jonge vrouwen die zich bij de zusters aansloten waren ervan overtuigd dat ze daar voor eeuwig zouden wonen, want niemand had de val van het communisme zien aankomen. Een zuster merkt op: "Soms was ik zo wanhopig, maar ik vertrouwde op God. Allen dachten er zo over." Een andere zuster voegt eraan toe: "In onze armoede voelde we ons zeer nauw met Jezus Christus verbonden." Dank zij het inkomen van zusters die vreemde talen onderwezen en giften van mensen die heel verbonden bleven met de zustergemeenschap, konden ze overleven. Na het communisme konden ze hun roeping weer in volle vrijheid beleven. Vandaag verwerven ze een inkomen uit het schilderen van iconen. In 1995 begonnen ze met de bouw van een nieuw klooster en een nieuwe kerk. Kerk in Nood heeft daarbij verschillende keren geholpen. Ondertussen zijn zelfs die gebouwen te klein geworden omdat het klooster tot een spiritueel centrum is uitgegroeid. Er komen steeds meer gelovigen naar de eucharistievieringen en retraites. De kerk dient uitgebreid te worden Ook het klooster moet groter worden zodat de afgesloten ruimte voor de zusters apart gehouden kan worden. Kerk in Nood zoekt weldoeners die de €50.000 kunnen samen brengen.

 

Projectcode: 433-01-19

 

Elke gift die wij ontvangen zal aan de beschreven of gelijksoortige projecten besteed worden om de pastorale activiteiten van Kerk in Nood mogelijk te maken.