fbpx

Syrische Patriarch bekritiseert eenzijdige berichtgeving in het Westen

dinsdag, 14 juli 2015
Nieuws
In een verhelderende boodschap roept de Patriarch van de Melkitische Grieks Katholieke Kerk in Syrië de mensen in Europa op om aan echte vrede te werken in Syrië. In deze, vierentwintig punten tellende, boodschap stelt hij...

Beeld in media over Syrische Christenen klopt niet

In een verhelderende boodschap roept de Patriarch van de Melkitische Grieks Katholieke Kerk in Syrië de mensen in Europa op om aan echte vrede te werken in Syrië. In deze, vierentwintig punten tellende, boodschap stelt hij duidelijk dat de Kerken in Syrië onafhankelijk zijn en altijd tot geweldloosheid en vrede hebben opgeroepen. Tevens bekritiseert hij de eenzijdige berichtgeving in het Westen over dit conflict en corrigeert hij het beeld dat in de westerse media over de Christenen in Syrië wordt geschetst. Deze boodschap is op de website van het Melkitische Grieks Katholieke Patriarchaat gepubliceerd en hieronder volgt een volledige vertaling.

Overdenkingen en kanttekeningen bij de huidige situatie in Syrië

Zijne Zaligheid, patriarch Gegorios III Laham van de Melkitisch Grieks Katholieke Kerk in Syrië geeft hieronder zijn overwegingen en observaties bij de positie van de plaatselijke Kerk tegenover de dramatische gebeurtenissen in Syrië. Hij doet dit in de vorm van een vademecum en gaat tevens in op sommige onjuiste voorstellingen van zaken.

Beste vrienden,

  1. De grootste bedreiging voor Syrië is op dit moment anarchie, gebrek aan veiligheid en een massaal gebruik van wapens aan alle kanten. Geweld is, helaas, de taal die alles overstemt. En geweld leidt tot geweld. In Syrië worden alle burgers aan alle kanten met dit gevaar geconfronteerd, ongeacht hun ras, geloof of politieke overtuiging.
  2. Ook Christenen ontkomen niet aan dit gevaar. Maar zij zijn een zwakke groep. Weerloos staan zij het meest bloot aan uitbuiting, afpersing, ontvoeringen, mishandelingen en zelfs aan fysieke eliminering. Maar zij zijn tegelijkertijd ook de partij van de vrede, zonder wapens, die oproept tot dialoog, verzoening, vrede en nationale eenheid van alle zonen en dochters van hetzelfde vaderland. Zij spreken een taal die steeds ijler klinkt en die bijna niet meer wordt gehoord. Wij Christenen, aan wie het Evangelie van de Vrede werd toevertrouwd, wij voelen ons geroepen dit uit te dragen.
  3. Het conflict gaat niet tussen de Islam en het Christendom. Christenen worden niet bedreigd omdat zij Christenen zijn, maar zij behoren wel tot de diepst getroffenen van de chaos en het gebrek aan veiligheid.
  4. Het grootste gevaar komt van de buitenlandse inmenging, van Arabische of westelijke kant. Deze inmenging vertaalt zich in wapens, geld en eenzijdige, geprogrammeerde en opruiende berichtgeving.
  5. Deze inmenging is schadelijk, ook voor de oppositie. Zij is schadelijk voor gerechtvaardigde verlangens die op veel plaatsen weerklinken. De inmenging is schadelijk voor de nationale eenheid en schept verwarring.
  6. Deze inmenging verzwakt ook de stem van de rede die juist de stem is van de Christenen en in het bijzonder van de Assembly of Catholic Hierarchs in Syrië. De plaatselijke Kerk heeft bij herhaling haar stem laten horen. De verklaringen van de leiders van de Christelijke Kerken kenmerken zich door redelijkheid. Zij roepen op tot hervorming, vrijheid en democratie, keren zich tegen corruptie, steunen vooruitgang, spreken zich uit voor vrijheid van meningsuiting en bepleiten wederzijds begrip.
  7. Nergens in deze verklaringen maken we toespelingen op vervolging van Christenen, die, zoals we al opmerkten, niet als zodanig worden aangevallen. Evenmin hebben we het over "Moslims", ‘salafisten", "fundamentalisten", "opstandelingen", "angst", "regime" of "Partij". Onze verklaringen roepen op tot meer dialoog, meer hervormingen, openstelling van partijen en tot parlementaire verkiezingen.
  8. De taal van de verklaringen is steeds positief en vredelievend geweest, gekenmerkt door liefde, wens tot dialoog en afwijzing van het gebruik van geweld. We roepen op tot bescherming van weerloze burgers en dringen er op aan burgers niet in conflicten te betrekken. De verklaringen staan, kortom, ver verwijderd van iedere vorm van extremisme van welke aard dan ook. Ofschoon betrokken bij de samenleving, zijn zij tegen geen enkele partij gericht, noch in het binnenland, noch in het buitenland.
  9. Ik weet niet waarom er campagne wordt gevoerd tegen de leiders van de Kerken in Syrië en tegen de standpunten die zij innemen. Ik vraag me af waar die aantijgingen vandaan komen, die beschuldigingen van collaboratie, winstbejag en samenspanning met het regime, van gedraai, hielenlikkerei of laksheid.
  10. Men moet weten dat de Staat en zijn regering aan de Kerkleiders nooit aanwijzingen hebben gegeven en hen evenmin hebben gevraagd een bepaalde positie in te nemen. De vrijheid van de Kerkleiders is overal gegarandeerd en dat is tot op de dag van vandaag het geval, of het nu gaat om hun gedrag of hun persoonlijke of publieke verklaringen. In maart van dit jaar heb ik een reis langs Europese hoofdsteden gemaakt. Ik heb aan niemand toestemming of advies gevraagd en niemand heeft mij gevraagd een bepaalde positie in te nemen. Ik heb in een document neergelegd hoe ik sta tegenover de toestand die nu in Syrië heerst.
  11. Iedereen kan de documenten inzien waarin ik steeds weer heb opgeroepen tot vasten, gebed, dialoog, verzoening en afwijzing van geweld en het gebruik van wapens€¦ Verder kan ik verwijzen naar de verklaringen van de Assembly of Catholic Hierarchs in Syrië en van de drie patriarchen die hun zetel in Syrië hebben, te weten de Grieks Orthodoxe, de Syriaaks Orthodoxe en de Grieks Katholieke patriarchen.
  12. Deze Kerkleiders en de verklaringen die zij uitgeven, zijn de officiële stem van de Kerk in Syrië. In mijn hoedanigheid van Patriarch en Voorzitter van de Assembly of Catholic Hierarchs in Syrië, doe ik op iedereen een beroep om deze stem te beschouwen als de officiële stem van de Kerk in Syrië. Wij staan niemand toe in onze naam of uit naam van de Christenen in Syrië te spreken, onze verklaringen te misvormen of ons beschuldigingen van welke aard dan ook in de schoenen te schuiven.
  13. Zo is het ook ondermijnend te twijfelen aan de geloofwaardigheid van de Kerkleiders evenals aan hun duidelijkheid, trouw, objectiviteit, waarde van informatiebronnen en nieuws dat zij uitdragen. De Kerkleiders baseren zich niet uitsluitend op de media, maar staan in voortdurend contact met hun priesters, monniken, kloosterzusters, gelovigen en alle andere burgers. Zij zijn betrokken bij de zorgen van hun gelovigen en staan ook in contact met burgers van alle gezindten en met bekende politieke leiders in het land. In al deze omstandigheden zijn zij vrij in hun gedragingen, bewegingen en hun verklaringen. Zij roepen steeds op tot wederzijdse inspiratie, dialoog en algemene solidariteit.
  14. Daarentegen zijn wij van mening dat de houding van bepaalde politici, stellingnamen van sommige organisaties en campagnes in de pers, de Christenen in Syrië schade berokkenen en hen aan gevaar blootstellen. Deze houding overlaadt de Christenen met beschuldigingen, zaait twijfel in hun hart en wakkert angst en isolement aan. Daarmee dragen zij ook bij aan de uitocht zowel binnen als buiten het land.
  15. Juist deze lieden die op het verkeerde moment beweren zich voor de zaak van de Christenen te interesseren, kunnen juist het radicalisme van bepaalde gewapende groeperingen tegen Christenen aanwakkeren. Zij scherpen de tegenstellingen tussen burgers aan, vooral tussen Christenen en Moslims, zoals het geval was in Homs, in Qusayr, in Yabrud, in Dmeineh Sharquieh enz..
  16. Daarom nodigen wij deze organisaties en politici uit zich meer voor de vrede in Syrië in te zetten, om steun te geven aan de oproep tot dialoog en verzoening, om van geweld af te zien. Wij vragen hen op te komen voor de veiligheid van weerloze burgers in het huidige conflict, om hen niet nodeloos in gevaar te brengen, te voorkomen dat ze het mikpunt worden van aanslagen van de ene of van de andere partij€¦ en zo ten onder te gaan in de anarchie, de onveiligheid, het terrorisme, de uitbuiting, de ontvoeringen en liquidaties waar we het eerder over hadden.
  17. Deze overdenkingen en observaties komen voort uit ons Christelijk geloof, onze patriottische gevoelens en kennis van onze Christelijke geschiedenis en ons Syrisch erfdeel vooral met betrekking tot het samenleven in openheid en wederzijds respect, ondanks de moeilijke tijden die ons land doormaakt waarbij de betrekkingen tussen de burgers ernstig zijn beschadigd, zowel bij Christenen, bij Moslims als bij anderen.
  18. Onze standpunten en overwegingen komen voort uit onze overtuiging dat, ondanks het bloed dat in stromen heeft gevloeid, ondanks de haat die zich met zulk een hardheid en wrok heeft ontladen, de Syriërs juist vanwege hun lange geschiedenis, heel wel in staat zijn vreedzaam naast elkaar te leven en deze gevaarlijke crisis zonder weerga in hun geschiedenis, op te lossen, elkaar te hulp te komen, lief te hebben, te vergeven en de handen ineen te slaan bij de bouw van een gemeenschappelijke toekomst.
  19. We stellen daarom veel hoop in de initiatieven van de burgermaatschappij om de samenwerking en eendracht tussen de Syriërs die door het conflict vernietigd dreigen te worden, weer een nieuwe kans te geven. We bidden voor het succes van de Mussalaha-beweging (verzoeningsbeweging) waarin afgevaardigden van alle Kerken samen met leden van andere gezindten actief zijn. Zij biedt een basis voor een effectieve oplossing van de tragische gebeurtenissen.
  20. Zo denken, hopen en verwachten wij dat het ministerie van Verzoening dat speciaal voor de Mussalaha in het leven is geroepen, in zijn opdracht slaagt om de geesten weer rijp te maken voor eenheid en liefde. Dat bereidt de weg voor naar de oplossing van het conflict. Wij hebben veel vertrouwen in dit nieuw opgerichte ministerie van Verzoening.
  21. Natuurlijk blijven wij steeds weer oproepen het geweld te beëindigen en een einde te maken aan de dodelijke cyclus van verwoesting en geweld, vooral ten aanzien van de berooide burgers die weerloze slachtoffers zijn, ongeacht of zij Christen of Moslim zijn.
  22. We willen er eerlijk en oprecht voor uitkomen dat onze positie voortkomt uit onze Christelijke identiteit in een seculiere samenleving. De zogenaamde voorrechten die Christenen, naar men denkt, in Syrië hebben, zijn niet meer dan universele rechten die voor alle burgers in Syrië gelden, tot welke geloofsovertuiging zij ook behoren. Zij zijn gebaseerd op de geschiedenis en het confessionele systeem van "millet" dat teruggaat tot de tijd der Ottomanen. De Patriarch was toen het hoofd van zijn Kerk, dat wil zeggen het religieuze en wereldlijke referentiepunt. Het geestelijk privaatrecht is in de tijd van het Franse protectoraat en daarna onder de opeenvolgende Syrische regeringen tot en met de huidige regering toe verder uitgewerkt. De bewering dat de Christenen hun statuut te danken hebben aan hun steun aan het regime en daaraan hun lot verbonden hebben, is volstrekt onjuist!
  23. De wereld van de Islam heeft de aanwezigheid van de Christenen nodig, naast, met en voor zich, als contact naar buiten en als wederzijdse inspiratie zoals dit in de geschiedenis ook steeds het geval is geweest. Deze aanwezigheid zal blijven en moet blijven. Ik wil duidelijk stellen dat de Islam het Christendom nodig heeft en dat Moslims Christenen nodig hebben en dat we met hen en voor hen zullen blijven zoals we dat in het verleden hebben gedaan en in de 1433 Islamitische jaren van gemeenschappelijke geschiedenis.

 

Oproep

 

  1. Bij wijze van slot: Als Christenen doen wij een dringend beroep op de Arabische wereld om tot eenheid te komen: de verdeeldheid van de Arabische wereld is, zowel in de eigen wereld als daarbuiten, steeds het voornaamste struikelblok geweest. Deze verdeeldheid ligt ten grondslag aan de gevaren die onze regio bedreigen en zijn de oorzaak van het uitblijven van een rechtvaardige en alles omvattende oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict. Dit conflict is de voedingsbodem en de alles overschaduwende oorzaak van de meeste ontsporingen, crises en oorlogen in de Arabische wereld. Dit conflict is in de woorden van Zijne Heiligheid de Paus, van vele Kerkleiders, Apostolische Nuntii en zelfs Joodse en Joods Israëlische politici, de belangrijkste oorzaak van de Christelijke exodus. Inderdaad, de verdeeldheid van de Arabische wereld staat, getuige de bovenaangehaalde personen, een oplossing van dit conflict nu al 64 jaar in de weg! (zie de mening van Tzipi Livni in de Financial Times van 3/7/2012).

 

Vrede ligt besloten in de eenheid van de Arabische wereld en de veiligheid van Christenen kan alleen worden verzekerd door eenheid in de Arabische wereld die een voorwaarde vooraf is voor een vreedzaam naast elkaar leven en voor een dialoog tussen Moslims en Christenen evenals een dialoog binnen de eigen Moslim gemeenschap. Het grootste gevaar op dit gebied raakt de Islam zelf die verdeeld is langs de breuklijnen van de Arabische wereld, waarvan het conflict tussen Soennieten en Sjië¯eten het meest duidelijke voorbeeld is. Deze ontwikkeling is veel ernstiger dan het gevaar dat Christenen of leden van andere geloofsgemeenschappen in Syrië en de regio bedreigt. Crises en oorlogen zijn de oorzaak van de exodus van Christenen en de oorzaak van de verslechtering in de betrekkingen tussen Moslims en Christenen.

Broeders in Europa: zet u in voor eenheid binnen de Arabische wereld. Zo helpt u de Christenen.

Broeders in Europa; bewerk een oplossing van het Israëlisch-Palestijns conflict, als u de Christenen wilt helpen.

Broeders in Europa: werk aan vrede in het Midden-Oosten. Zo helpt u de Christenen.

De toekomst van ons allen, Christenen en Arabische Moslims is dezelfde. Snijdt ons niet af van de banden die ons verenigen met de gemeenschap van onze Arabische omgeving.

Help ons onze rol te spelen en onze missie in de Arabische wereld te vervullen zodat we aanwezig kunnen blijven in, met en voor deze Arabische wereld €¦ en er licht, zout en desem voor mogen zijn.

Bekommert u zich om ons in de omgeving waarin we leven en vanwege deze omgeving. Maak in uw beschouwingen van ons geen indringers in onze Arabische en Islamitische-Christelijke wereld en maak van ons ook geen agenten, "dhimmis" die werkzaam zijn namens u of onder bescherming van u of anderen dan u.

Broeders in Europa, stel uw eigenbelang niet boven uw ijver voor Christenen!

Wij doen een beroep op onze broeders en zusters in de Arabische Oriënt, in Europa en overal elders evenals op staten, religieuze of humanitaire instellingen om ons te helpen in ons streven naar nationale eenheid en wij verklaren: "een gemeenschappelijke stem van alle Arabieren en een gemeenschappelijke stem van het westen kunnen een ongestoorde veiligheid in Syrië en in het gehele Midden Oosten weer doen terugkeren, terwijl we samen optrekken naar een betere toekomst." Bij voorbaat spreken wij onze dank uit aan al degenen die zich voor deze oproep willen open stellen.

De rol van de Paus is hierbij van unieke waarde en wij hopen dat het bezoek van de Paus aan Libanon in september a.s. kan putten uit de overdenkingen die ik heb neergelegd over de situatie in de Arabische wereld en meer in het bijzonder in Syrië.

Moge de Heer van alle tijden ons Zijn Heilige Geest zenden om ons te geleiden op de weg naar het Heil.

+ Gregorios III (Laham)

Melkitisch Gieks Katholieke Patriarch

Van Antiochië en het Gehele Oosten

Alexandrië en Jeruzalem