fbpx

Steun aan jonge missionarissen in Amazonegebied (Brazilië)

Project
Het bisdom van Sao Gabriel da Cachoeira bestrijkt een gebied van ongeveer 287.000 km² - niet veel minder dan de totale oppervlakte van Italië. Maar het is veel dunner bevolkt, met maar 95.000 inwoners...

Het bisdom van Sao Gabriel da Cachoeira bestrijkt een gebied van ongeveer 287.000 km² – niet veel minder dan de totale oppervlakte van Italië. Maar het is veel dunner bevolkt, met maar 95.000 inwoners – niet meer dus dan de bevolking van een middelgrote stad. De grote meerderheid van de bevolking is katholiek, toch zijn er maar zes priesters om het hele gebied te bedienen. Het bisdom is opgedeeld in 10 verschillende parochies, waarvan de grootste – de parochie van de Onbevlekte Ontvangenis in de stad Barcelos – een gebied bestrijkt van ongeveer 123.000 km². Daarbij ingesloten zijn een aantal kleine dorpen op de oevers van de Rio Negro, een zijrivier van de Amazone.

De parochie kampt met talrijke problemen. In de stad Barcelos zijn veel jongelui ten prooi gevallen aan alcoholisme en sekstoerisme. Bisschop Edson Taschetto Damian is hier ernstig bezorgd over en wil het pastoraat voor de jongeren verbeteren. Een extra moeilijkheid is dat veel dorpen langs de rivier bijna ontoegankelijk zijn.

Iemand die zich heel erg bekommert om de mensen in deze regio is Peter Shekelton (pr). Eigenlijk werkt deze Engelse priester in de beruchte "Favelas", de sloppenwijken van Ṣo Paulo, waar jonge mensen zonder hoop leven en vaak wegzakken in een moeras van misdaad, prostitutie en drugsverslaving. Maar eens per jaar maakt hij een lange reis naar het Amazonegebied om de sacramenten te brengen aan de gelovigen van de ver verwijderde dorpen aan de oever van de rivier, die vaak alleen maar bereikbaar zijn na een urenlange bootreis. Op deze reizen wordt hij begeleid door jonge lekenmissionarissen, die hem overal waar hij gaat volgen en helpen. Zij geven catechismusles aan de kinderen, pubers en volwassenen, bereiden de H. Mis voor en registreren de dopen en huwelijken. Maar zij helpen vooral de mensen Рdie diep in het regenwoud leven en bijna volledig zijn afgesneden van de buitenwereld Рdoor hun het gevoel te geven dat zij niet alleen worden gelaten en vergeten. Voordat Peter Shekelton hen bezocht, hadden velen van hen vaak in jaren geen priester gezien. Voor hen was de mogelijkheid om eens per jaar een priester te zien, de H. Mis te kunnen vieren en de sacramenten te kunnen ontvangen meer droom dan werkelijkheid. Maar nu komt Peter Shekelton elk jaar naar hen toe. Hij vertelt: "Als ik een jaar later weer in de dorpen terugkom, hoor ik vaak dat gelovigen aan wie ik een jaar eerder de sacramenten heb toegediend, ondertussen overleden zijn. Sommigen zijn letterlijk de dag na mijn bezoek gestorven. Het lijkt wel of ze nog even hier waren gebleven omdat ze niet wilden sterven zonder de sacramenten te hebben ontvangen."

Peter Shekelton ontdekte zijn roeping in 1991, toen hij de stichter van "Kerk in Nood", Pater Werenfried van Straaten, in Londen in de kathedraal van Westminster had horen spreken. De kathedraal zat stampvol en Pater Werenfried hield een van zijn inspirerende preken, waarin hij de gelovigen opriep om helden en heldinnen te worden van de liefdadigheid en zichzelf te overstijgen. Natuurlijk werd er ook die dag gecollecteerd, zoals altijd. Maar Pater Werenfried zei, "Ik zou graag al het collectegeld afgeven als één jongeman onder u zijn leven in dienst zou willen stellen van de Heer om het Koninkrijk Gods te verkondigen als Zijn priester!" Spontaan dacht Peter bij zichzelf, "Ik ben die jonge man!" Later, in zijn eerste brief aan "Kerk in Nood" met een verzoek om steun, schreef hij ons, "Toen durfde ik Pater Werenfried niet om de collecte te vragen, maar vandaag vraag ik u een beetje geld van de collecte van destijds."

Nu is het Bisschop Edson Taschetto Damian die ons om hulp vraagt. Hij hoopt dat Peter Shekelton en zijn jonge team van missionarissen naar de enorme parochie van Barcelos kunnen komen. Hij heeft hoge verwachtingen van hun apostolaat, vooral op het gebied van het jongerenwerk. Maar er is een probleem. São Paulo is 3000 km ver en de missionarissen moeten eerst naar Manaus vliegen. En die vliegtickets moeten natuurlijk worden betaald. Voor een groep van 30 mensen zou de prijs daarvan uitkomen op ongeveer 9000 euro, of ongeveer 300 euro per persoon. Wij hebben beloofd dat wij deze vliegtickets zullen betalen.

"Dit project is een voorbeeld van wat ons werk inhoudt. Uw donatie zal hieraan of aan een ander soortgelijk project worden toegekend dat in overeenstemming is met de pastorale prioriteiten van Kerk in Nood".

Projectcode: 212-07-29