fbpx

Renovatie van de Sint-Pauluskerk in Mosul (Irak)

Project
De Christenen in Irak leven in een constante sfeer van angst. Elke dag ligt een bomaanslag of ontvoering op de loer. Een Irakese terreurbeweging, die banden heeft met Al Qaida, riep elk Christen in het Midden-Oosten uit tot een gewettigd doelwit.

De Christenen in Irak leven in een constante sfeer van angst. Elke dag ligt een bomaanslag of ontvoering op de loer. Een Irakese terreurbeweging, die banden heeft met Al Qaida, riep elk christen in het Midden-Oosten uit tot een gewettigd doelwit. Het is voor Christenen haast onmogelijk geworden om nog normaal aan het werk te gaan, want elke dag worden ze met de dood bedreigd. De aanvallen blijven ook niet langer beperkt tot kerkgebouwen. En die kon je nog enigszins beschermen. Neen, nu richten de aanvallers zich ook op de huizen van Christenen. "Gewapende bendes dringen binnen in christelijke wijken en doden iedereen die ze op hun weg tegenkomen, zonder enig onderscheid te maken", zegt ons Mgr. Philip Najim, de vertegenwoordiger van de Chaldeeuwse Katholieke Kerk bij de Heilige Stoel. "Het zijn gewetenloze moordenaars die moedwillig optreden op klaarlichte dag voor de ogen van de aanwezigen, al willen ze daarmee aantonen dat ze onaantastbaar zijn en de stad controleren". Het zijn slechts de "belangrijke" aanslagen met een groot aantal slachtoffers, die de international media halen, maar de lijst met het lijden dat de Christenen in Irak ondergaan is veel langer.

 

Vooral de noordelijke stad Mosul is recent het slachtoffer geweest van veel aanslagen. De stad wordt gedomineerd door soennitische moslims en ook het leven van de Christenen wordt bepaald door de islamitische wetgeving. Zo moeten ook christelijke vrouwen een hoofddoek dragen en worden mannen en vrouwen op het openbaar vervoer van elkaar gescheiden. Regelmatig worden op Christenen aanslagen gepleegd. De Syrische Katholieke patriarch Ignace Jozef III Younan lanceerde onlangs oproep in een brief aan eerste minister Noury al-Maliki. Hij schreef: "Geen enkel zinnig mens kan het gebrek aan veiligheid in Mosul, waar het de gewoonste zaak van de wereld is om onschuldige en weerloze mensen te vermoorden, aanvaarden. We zijn geschokt door de passiviteit van regeringsfunctionarissen die zelfs proberen de bestaande toestand te rechtvaardigen. Moeten we dan daaruit besluiten dat ze het proces, om Mosul te ontdoen van haar christelijke inwoners die daar al eeuwenlang leven, aanmoedigen?"

 

Zo werd begin januari een christelijk meisje door gewapende mannen ontvoerd en een dag eerder een christelijke arts doodgeschoten voor de kliniek waar hij werkte. Maar het is al langer dat experts waarschuwen dat Irak aankijkt tegen een van gruwelijkste vervolgingen van christenen in recente tijden. Velen hebben ondertussen het land verlaten en nog meer Christenen willen weggaan. Mosul is het laatste toevluchtsoord, want diep in hun hart willen ze niet vluchten. Daarom roepen de Irakese bisschoppen het Westen op om de Christenen in het land te blijven steunen, zodat ze in het land kunnen blijven, daar waar hun wortels liggen. Christenen maken deel uit van de Irakese samenleving, zo blijven ze ons constant herinneren.

 

Het spreekt vanzelf dat we alles moeten doen dat in onze macht ligt om de christelijke Kerken in Irak te houden zodat ze het Evangelie kunnen blijven verkondigen zoals ze dat al eeuwen doen. Het Christendom was hier al aanwezig, lang voor de islam in de 7de eeuw met geweld werd geïntroduceerd. En het Tweestromenland, het huidige Irak, is de bakermat van het Oude Testament, en was het decor van het boek Genesis en de zondvloed ten tijde van Noach. Ook onze aartsvader Abraham stamt uit deze regio. Hij is afkomstig uit het Chaldeeuwse Oer.

 

Toch zijn er nog Christenen die weigeren zich te laten intimideren en die niet ontmoedigd geraken. Ze wonen in levendige parochies met veel jongeren, waar catechese gegeven wordt aan zowel volwassenen en jonge mensen. In die parochies groeit het geloof en is het kerkbezoek hoog. Een treffend voorbeeld daarvan is ‘Mar Bolus’, de Sint-Paulusparochie in Mosul. Het is een bloeiende parochie met een kerk die gemakkelijk bereikbaar en bovenal veilig is. De parochie telt 1.200 actieve gezinnen. Maar de Kerk en de parochiezaal zijn toe aan een grondige renovatiebeurt en daarom kregen we een brief van Amel Shamaon Nona, de Chaldeeuwe bisschop van Mosul, met een vraag om steun. Hij schrijft ons: "We willen u en uw weldoeners danken voor uw vrijgevigheid en onophoudelijk gebed, die ons helpen om het Woord van God bij de mensen te brengen, zodat onze lijdende bevolking er zich kan aan voeden." Kerk in Nood beloofde een bijdrage van €25.000 zodat deze levendige parochie een plek van hoop en vreugde mag blijven voor de Christen in Mosul en een plek waar ze God kunnen blijven ontmoeten.

 

Projectcode: 319-01-19

 

Elke gift die wij ontvangen zal aan de beschreven of gelijksoortige projecten besteed worden om de pastorale activiteiten van Kerk in Nood mogelijk te maken.