fbpx

Renovatie slaapzaal klooster in het aartsbisdom Trivandrum (India)

Project
De zusters "Rosarianen" zijn een inheemse congregatie. Zij leiden een streng leven van gebed en boete. Zij bidden vooral om het uur de rozenkrans voor het Allerheiligste. Hun stichter, Bastiampillai Anthonipillai, leidde niet alleen een leven in strenge

De zusters "Rosarianen" zijn een inheemse congregatie. Zij leiden een streng leven van gebed en boete. Zij bidden vooral om het uur de rozenkrans voor het Allerheiligste. Hun stichter, Bastiampillai Anthonipillai, leidde niet alleen een leven in strenge ascese en sliep ‘s nachts maar twee of drie uur, maar hij plaatste het kastensysteem buiten werking door in zijn orde leden van alle kasten op te nemen. Voor Pater Thomas, zoals hij heette als religieus, was het enige dat telde de liefde van een persoon voor Jezus Christus. En hoewel deze gang van zaken in de jaren 30 van de 20ste eeuw nog op grote tegenstand stuitte en voor "krankzinnig" werd gehouden, mocht in zijn gemeenschap het woord "kaste" niet eens worden genoemd. Als "gekke monnik" werd Pater Thomas beroemd, zowel onder de katholieken als onder de Hindoes in zijn vaderland Sri Lanka. Om te beginnen stichtte hij de eerste contemplatieve orde voor mannen in Azië, maar spoedig ontstond ook een vrouwelijke tak. In India zijn ondertussen 16 kloosters van de zusters Rosarianen.

De zusters Rosarianen in het klooster St. Teresa in Koithoorkonam in Kerala (Zuid-India) zijn blij: dankzij de steun van onze weldoeners kunnen zij weer slapen. Eindelijk loopt er geen water meer door de vele gaten in het plafond. Het water had de slaapzaal al zo ernstig beschadigd dat de muren dreigden in te storten. De zusters waren bang om in deze ruimte te slapen, maar zij hadden geen keus. De Orde kon wegens de ongezonde en gevaarlijke woonsituatie zelfs geen nieuwe roepingen meer aannemen, hoewel vele jonge zusters aan de poort van het St. Teresa klooster aankloppen en graag opgenomen willen worden. Bovendien waren er te weinig sanitaire voorzieningen. Daarbij kwam ook nog eens dat vele zusters oud en bedlegerig zijn, want in het St. Teresaklooster worden de oude zusters uit verschillende Indiase kloosters van de zusters Rosarianen verpleegd.
Toen de zusters onze hulp inriepen, schreven zij ons: "Voor ons betekent Kerk in Nood een zekere hoop. Wij hebben ons leven aan CHRISTUS en Zijn rijk gewijd. Door ons gebed en ons leven in boetedoening brengen wij mensen nader tot Zijn rijk. Het is een dienstwerk waarvoor wij geen ondersteuning ontvangen. Wij doen dit ter ere van God en voor het heil van de mensheid. Wij werken hard voor ons levensonderhoud. De oude en zieke zusters kunnen niet meer hard werken. Het beste en het belangrijkste dat zij doen is hun gebed en de aanbidding van de Heer in de Eucharistie, iets wat zij dag en nacht in toerbuurt doen. Ik hoop dat u begrijpt in welke situatie wij ons bevinden. Met zekere hoop en met pijn in het hart bevelen wij u dit project aan."
Voor deze woorden stonden de harten van onze weldoeners wijd open. Zij hebben met 8.000 euro geholpen.
Projectcode: 317-06-19
Dit project is een voorbeeld van ons werk. Uw gift zal aan dit of een soortgelijk project ten goede komen en het pastorale werk van KIN mogelijk maken.