fbpx

Priesteropleiding in het bisdom van Khartoem en El Obeid (Soedan)

Project
De priesters in Soedan zijn niet onbekend met het lijden. Het is niet alleen iets waarover ze in de krant gelezen hebben of wat ze op televisie hebben gezien, maar ze kennen het uit eigen ervaring tijdens de bloedige kruisweg die de Kerk in Soedan heeft m

De priesters in Soedan zijn niet onbekend met het lijden. Het is niet alleen iets waarover ze in de krant gelezen hebben of wat ze op televisie hebben gezien, maar ze kennen het uit eigen ervaring tijdens de bloedige kruisweg die de Kerk in Soedan heeft moeten gaan. Vele jonge priesters kennen hun land alleen als een land dat al hun hele leven in oorlog is, en velen van hen hebben hun priesteropleiding gevolgd in de meest verschrikkelijke omstandigheden. Een hele generatie heeft niets anders gekend dan oorlog, geweld, verstoting en armoede. Na bijna 25 jaar burgeroorlog, miljoenen doden en gewonden, miljoenen vluchtelingen, en zelfs na het referendum en de stichting van een nieuw land in het Zuiden, zijn in vele harten de wonden nog steeds vers, en het gevaar voor nieuwe vijandelijkheden is nooit ver weg.
De priesters zijn er voor de gewone gelovigen en zij steunen hen op alle mogelijke gebieden – pastoraal, materieel, en met onderwijs. En zij doen dit ondanks het feit dat zij met veel te weinig zijn om deze zee van behoeften aan te kunnen. In hun eigen ziel lijden zij ook onder hetzelfde trauma als de rest van de katholieke gelovigen, en daarbij komt ook nog eens dat zij zich hulpeloos voelen alsof ze daar met legen handen staan, omdat zij niets te geven hebben dan zichzelf. Maar toch heeft God hen geroepen om de herders te zijn van deze gekwelde kudde.
Bovendien is de regering in Khartoem sinds de afscheiding van Zuid-Soedan een nog agressievere islamiseringspolitiek gaan voeren, zodat de islamitische sharia steeds meer wordt ingevoerd, die zowel op christenen als moslims wordt toegepast. De sharia is nu van toepassing zowel in het staatsrecht als in het privaatrecht en wordt ook toegepast op het onderwijs. Het doel van de volledige islamisering van de Soedanese samenleving is nu een van de belangrijkste politieke thema’s. De leefruimte voor de Kerk wordt steeds beperkter.
Het is dan ook niet verbazingwekkend dat het uithoudingsvermogen van veel priesters is uitgeput en dat sommigen van hen in deze moeilijke tijden een ernstige crisis doormaken met betrekking tot hun roeping. De prefect van de Vaticaanse Congregatie van de clerus, Aartsbisschop Mauro Piacenza, heeft in dit verband de kleurrijke opmerking gemaakt dat een priester "de hartspieren van een Rambo moet bezitten" om alle liefde en geestelijke kracht te verzamelen die hij nodig heeft om aan zijn roeping te voldoen. Des te meer is dat nodig in landen als Soedan, waar zij dagelijks een Golgotha ondergaan. De aartsbisschop van Khartoem, Kardinaal Gabriel Zubeir Wako, schrijft: "Zij die voor deze priesters verantwoordelijk zijn, zijn ernstig bezorgd over hun geestelijk welzijn in deze tijd van grote veranderingen, en wij willen een sfeer voor hen scheppen waar ze tijd hebben om te lezen, te bidden en hun geloof te verdiepen, zodat zij op hun beurt hun kuddes kunnen hoeden."
Deze priesters hebben onze steun nodig om hen te beschermen tegen het risico van een zenuwinstorting. De bedoeling van de kardinaal is de 68 priesters van het aartsbisdom Khartoem en de 22 priesters van het bisdom El Obeid samen te brengen voor een programma van continue vorming en geestelijke vernieuwing. Zo zullen zij worden gesterkt in hun roeping en kunnen zij de uitdagingen waarmee zij worden geconfronteerd, met elkaar delen en gezamenlijk aangaan, en elkaar daarbij wederzijds in woord en daad ondersteunen en troosten. De priesters van de beide bisdommen zullen in het Jaar van het geloof viermaal bij elkaar komen. En Kerk in Nood zal hen steunen met een bijdrage van 8.300 euro voor de reiskosten en de algemene organisatie van het programma.
Projectcode: 150-04-79
Dit project is een voorbeeld van ons werk. Uw gift zal aan dit of een soortgelijk project ten goede komen en het pastorale werk van KIN mogelijk maken.