fbpx

Plaatsvervanger vermoorde bisschop Anatolië helpt armen "kruis te dragen"

maandag, 11 januari 2016
Persoonlijk verhaal
Het Apostolisch Vicariaat Anatolië, in Turkije, heeft een nieuwe bisschop: Mgr. Paolo Bizzeti.

Groeten van de Paus
Het Apostolisch Vicariaat Anatolië, in Turkije, heeft een nieuwe bisschop: Mgr. Paolo Bizzeti. De gemeenschap van het Apostolisch Vicariaat Anatolië is vijf jaar lang zonder bisschop geweest nadat bisschop Luigi Padovese werd vermoord. “Ik kom allereerst om te luisteren, om met jullie verheugd te zijn en met jullie te lijden, om jullie leven te delen, om jullie geschiedenis en jullie tradities te leren kennen", aldus Mgr. Paolo tijdens zijn aantreden in de Kathedraal van de Annunciatie in Iskenderun. In zijn eerste woorden drukte de bisschop zijn vreugde uit over het feit dat hij de “dienst van Herder” in Anatolië is begonnen. Ook bracht hij de groeten van de Paus over aan zijn nieuwe volk.

Contra-exodus
"Ik heb ermee ingestemd om vreemdeling te worden, omdat dit voor mij de weg is om Jezus na te volgen, die zijn rijk achterliet om naar een vreemd land te gaan”, zei de bisschop. De Jezuïet komt uit Italië komt. Hij wees erop dat we allemaal pelgrims zijn in het land dat de Heer ons heeft gegeven. “Ik ben graag gekomen om onder jullie te zijn, omdat ik het idee van de “contra-exodus” mooi vind: velen hier willen naar Europa komen en denken misschien dat de Eureopese Unie vol mogelijkheden is, rijk en christelijk”, zo verwees de bisschop naar de huidige migratiecrisis. Ik roep jullie als Turkse christenen op om eerst de mogelijkheden in eigen land te onderzoeken en opnieuw een weg te bedenken voor economische ontwikkeling en om het Evangelie te volgen. Turkije heeft vele mogelijkheden en Christenen zouden in de voorhoede moeten werken om een democratisch land, zonder armoede, te creëren, verenigd in de verschillen tussen de vele etnische groepen en religies." 

Persoonlijke noot
In zijn toespraak legde de bisschop veel nadruk op de eenheid van een Kerk die “mensen uitwisselt.” Hij zei dat zijn aanwezigheid het geschenk is van een Westerse Kerk die “zich bewust is van de vele bisschoppen, priesters en leken van grote waarde die Turkije aan de Kerk van het Westen heeft gegeven. Het aantreden van de bisschop had ook een persoonlijke noot. Zo keek hij terug naar zijn eigen relaties met Turkije en hoe hij altijd warm was ontvangen door dit volk. “Door jullie heeft de Heer me mijn wortels doen vinden, heeft hij mijn horizon verbreed, en leerde Hij me dat de Kerk pluralistisch en niet monolitisch is.” Hij vertelde ook over de droom die hij sinds 1991 had: om een huis in Antiochië te hebben voor zichzelf en zijn Vereniging van Vrienden van het Midden-Oosten: “Vandaag geeft de Heer me het cadeau om onder jullie te mogen leven. Lof en eer aan Hem!” Aan het einde van zijn toespraak riep hij verschillende groepen op om op eigen wijze te getuigen van hun christen zijn. De jongeren van de hoop voor de ontwikkeling van de lokale Kerk in Turkije. Christelijke families als getuigen van de “liefde tussen man en vrouw op gelijke basis, die geluk geeft. En alleenstaanden en weduwen om hun leven ten dienste te stellen van de armen. Terwijl hij zijn zegen gaf aan de mensen vroeg hij hen om voor hem te bidden.