fbpx

Paus: "Vervolging niet tegenstrijdig aan het Evangelie"

vrijdag, 30 juni 2017
Nieuws
"Hoop, de kracht van de martelaren" is het onderwerp waarover de Paus woensdag sprak tegen de 30.000 mensen die aanwezig waren op in het publiek op het Sint Pieterplein.

"Wanneer Jezus in het evangelie Zijn discipelen naar de missie stuurt, leidt Hij hen niet naar gemak, maar waarschuwt Hij hen dat de prediking van het Koninkrijk van God altijd overwint. Hij drukt zich extreem uit:’Je zult gehaat worden – gehaat – voor alles, om Mijn naam'(Mattheüs 10,22). Christenen hebben lief, maar ze zijn zelf niet altijd geliefd. Jezus pleit voor deze realiteit: in meer of mindere mate komt de belijdenis van het geloof voor in een vijandelijke atmosfeer."

"Christenen zijn ‘tegenstroom’ mannen en vrouwen. Dat is normaal, omdat de wereld zich door zijn zintuigen manifesteert, in verschillende vormen van egoïsme en onrecht. Iemand die Christus volgt, gaat in tegengestelde richting. Niet vanuit een controversiële geest, maar vanuit loyaliteit aan de logica van het Koninkrijk Gods, de logica van hoop. Dit vertaalt zich in een levensstijl gebaseerd op Jezus ‘aanwijzingen."

‘De eerste aanwijzing is armoede. Wanneer Jezus zijn eigen missie stuurt, lijkt hij er meer aandacht voor te hebben hen ‘te strippen’ dan om hen te kleden! In feite is een Christen die niet nederig en arm is en los van rijkdom en macht, niet zoals Jezus Een Christen gaat op weg in deze wereld met benodigdheden voor de weg, maar met zijn hart vol liefde. De ware nederlaag voor hem is verleid worden om te vallen. Jezus zegt tegen ons, "Ik stuur je als schapen temidden van wolven" (Mattheüs 10,16) – dus zonder klauwen zonder wapens. In plaats daarvan moet een Christen voorzichtig zijn, soms zelfs slim. Dit zijn deugden die door de evangelische logica worden geaccepteerd, maar geweld nooit. Slechte methodes kunnen niet gedeeld worden om het kwaad te verslaan. "

"Het Evangelie is de enige kracht van een Christen. In moeilijke tijden moeten we geloven dat Jezus voor ons is en dat Hij niet ophoudt Zijn discipelen te begeleiden. Vervolging is niet tegenstrijdig aan het Evangelie, maar een deel ervan: als ze onze Meester vervolgen, hoe kunnen wij dan hopen het gevecht gespaard te blijven? Hoewel, in het midden van een windhoos moeten we niet wanhopen en denken dat we verlaten zijn. Jezus stelt ons gerust door te zeggen dat "zelfs de haren van ons hoofd geteld zijn (Mathheüs 10,30). Als om te zeggen dat het kleinste en verborgen leed zichtbaar zijn voor God’s ogen. God ziet, Hij beschermt, en Hij redt. In ons midden is iemand die sterker is dan het kwaad, sterker dan de maffia’s, dan duistere complotten, dan iemand die profiteert van wanhoop, of die iemand verplettert met arrogantie. Iemand die altijd luistert naar de stem van het bloed van Abel, dat roept vanuit de aarde."

"Daarom moeten christenen altijd gevonden worden aan de ‘andere kant’ van de wereld, bij de door God verkorenen: niet de vervolgers, maar de vervolgden; niet arrogant maar zacht; niet leveranciers van rook, maar onderworpen aan de waarheid; geen bedriegers, maar eerlijk. Deze getrouwheid aan de stijl van Jezus – stijl van hoop – tot de dood, zou door de eerste christenen met een mooi woord martelaarschap, dat betekent ‘getuige, worden genoemd. Er waren veel andere mogelijkheden in het woordenboek: Het zou heldhaftigheid, zelfopoffering kunnen worden genoemd. Maar in plaats daarvan gaven de Christenen van het eerste uur het een naam die het parfum van discipelen is. Martelaars leven niet voor zichzelf, ze vechten niet om hun eigen ideeën te bevestigen, en ze accepteren dat ze alleen uit getrouwheid aan het Evangelie moeten sterven.

Martelaarschap is zelfs niet het hoogste ideaal van het christelijke leven, omdat liefdadigheid erboven staat, namelijk de liefde voor God en naaste. De apostel Paulus zegt: "Als ik alles wat ik heb weggeef, als ik mijn lichaam geef om verbrand te worden, maar geen liefde heb, krijg ik niets" (1 Korintiërs 13,3). Voor Christenen is het idee weerzinwekkend dat zelfmoordenaars "martelaren" kunnen worden genoemd: er is niets voor hen dat dichtbij de houding van kinderen van God komt."

"Soms, als we de geschiedenis van de vele martelaren van gisteren en vandaag lezen – zien we dat deze talrijker zijn dan de martelaren van de vroege tijden. We blijven ons verbazen over de kracht waarmee ze hun beproevingen hebben gedragen. Deze sterkte is een teken van de grote hoop die hen heeft geanimeerd: de zekere hoop dat niets en niemand hen kan scheiden van de liefde van God die ons in Jezus Christus is gegeven (Rom. 8: 38-39). Moge God ons altijd de kracht geven om Zijn getuigen te zijn. Moge Hij ons de kracht geven om christelijke hoop te leven, vooral in het verborgen martelaarschap om goed en met liefde onze plichten van elke dag te vervullen."