fbpx

Parochiehuis paters Claretijnen in Kimara (Tanzania)

Project
De orde van de Claretijnen werd in 1849 door de H. Antonius Maria Claret gesticht. Tegenwoordig telt de orde in de hele wereld 19 bisschoppen, meer dan 2000 priesters en 3000 broeders in 63 landen. Sinds 2003 werken de Claretijnen ook in het aartsbisdom D

De orde van de Claretijnen wird in 1849 door de H. Antonius Maria Claret gesticht. Tegenwoordig telt de orde in de hele wereld 19 bisschoppen, meer dan 2000 priesters en 3000 broeders in 63 landen. Sinds 2003 werken de Claretijnen ook in het aartsbisdom Dar es Salaam in Tanzania. Ze zijn daar ondertussen al op acht verschillende plaatsen vertegenwoordigd. Op scholen houden zij zich bezig met het onderwijs aan en de opvoeding van kinderen; zij bieden medische basisverzorging, bekommeren zich om de benadeelden, in het bijzonder om de etnische minderheden; zij ondersteunen alleenstaande moeders en zetten zelfhulpgroepen op. Zij bekijken "de wereld door de ogen van de armen" en zetten zich er voor in de nood van lichaam en ziel te lenigen.
Zo werken zij ook in de parochie H. Maria in Kimara, ongeveer 290 km. van de hoofdstad gelegen. Daar leiden de leden van de orde een zeer actieve parochie met bijna 11.000 katholieken, maar zij hebben nu alleen nog maar een provisorisch onderdak. Er is niet eens stromend water.
Om het werk van de Claretijnen in Kimara wat te verlichten zou kardinaal Pengo, de aartsbisschop van Dar-Es-Salaam, een parochiehuis willen bouwen, en hij vraagt daarom om onze hulp. Hij schrijft: "Uw steun zal de broeders zeker bemoedigen om hun missiewerk voort te zetten. Het ontbreken van een parochiehuis in een gebied waar ziekten zoals malaria voorkomen, leidt ertoe dat de missionarissen zelf vaak ziek zijn en hun verantwoordelijke en zware taak niet zo regelmatig kunnen uitvoeren als zij zouden willen. Het gebrek aan geschikte ruimten en schoon drinkwater voert tot ongezonde levensomstandigheden. De catechese en cursussen worden in het kerkgebouw gegeven. Er kan maar één enkele gast worden ontvangen. Daarbij komt dat het huidige onderkomen in het geheel niet voldoet aan de veiligheidsvoorschriften, terwijl in de regio het aantal roofovervallen toeneemt. Dit alles maakt het leven zwaar en moeilijk."
De gelovigen houden van hun parochie, en zij komen graag naar de Eucharistievieringen, naar het gezamenlijke gebed en naar samenkomsten. Het worden er steeds meer. In Kimara wordt dagelijks een Eucharistieviering gehouden, in de drie externe locaties drie maal per week. De Claretijnen hebben zich onvervangbaar gemaakt, waar het hun inzet betreft voor de sociale en maatschappelijke ontwikkeling en voor het heil der zielen. Veel bewoners zijn arme boeren, zij leven van de verkoop van hun oogsten. Meestal is hun inkomen net genoeg om te kunnen overleven. Maar toch doneren zij een deel van hun kleine inkomen voor de bouw van het parochiehuis. Zij willen de broeders graag iets teruggeven. De jongeren van de parochie willen bij de bouw van het parochiehuis helpen. Zij hebben veel waardering voor het werk van de broeders. Vele van hen zijn opgegroeid bij slechts één van hun ouders. Kinderen werken al om hun familie te helpen. Er zijn er ook die op straat leven. Er zijn veel problemen: voor meisjes is de vruchtbaarheid heel belangrijk en daarom baren zij al heel vroeg kinderen, ook zonder getrouwd te zijn. Het traditionele systeem van de bruidsschat is daarbij een heel groot probleem. Omdat veel families de bruidsschat, die zij bij een bruiloft moeten betalen, niet kunnen opbrengen, leven heel veel jonge paren gewoon samen. Zo valt de gezinsstructuur weg. Vroege seksuele contacten, tienerzwangerschappen, abortussen en criminaliteit zijn aan de orde van de dag. Het werk van de Claretijnen is een zegen voor de bevolking. Het klooster zal hen in staat stellen om constant hun energie te wijden aan de mensen die het nodig hebben. Kerk in Nood zou met €15.000,- willen bijdragen aan de bouw van het parochiehuis.

Projectcode: 154-01-19
Dit project is een voorbeeld van ons werk. Uw gift zal aan dit of een soortgelijk project ten goede komen en het pastorale werk van KIN mogelijk maken.