fbpx

Ondersteuning van een centrum voor jonge aanstaande moeders (Burkina Faso)

Project
In Burkina Faso heeft de vrouw een zeer lage positie op de maatschappelijke ladder. Slechts 14% van hen kan lezen en schrijven. Het aantal jonge meisjes dat alleen een of meer kinderen opvoedt, stijgt. De invloed van de media leidt tot een toename van de

In Burkina Faso heeft de vrouw een zeer lage positie op de maatschappelijke ladder. Slechts 14% van hen kan lezen en schrijven. Het aantal jonge meisjes dat alleen een of meer kinderen opvoedt, stijgt. De invloed van de media leidt tot een toename van de seksuele vrijheid. Als er dan echter een zwangerschap op volgt, is de jonge vader meestal niet bereid om zijn verantwoording te nemen. Ook de ouders van het meisje bekommeren zich in de regel niet om haar. De meeste zetten hun zwangere dochter het huis uit – vaak onder het voorwendsel dat het volgens de traditionele opvatting de familie ongeluk brengt, als een dochter in het huis van haar ouders bevalt. Een aantal meisjes probeert ergens te aborteren, waarbij zij hun leven riskeren. Anderen brengen het kind wel ter wereld, maar laten het dan ergens op de hoek van een straat achter. Weer anderen proberen zich met hun kind er doorheen te slaan. Vaak komen ze dan in de prostitutie terecht om zich zeker te stellen van hun dagelijkse levensonderhoud. Maar dan komen zij in een vicieuze cirkel terecht, want velen van hen raken HIV-geïnfecteerd en komen in een nog grotere ellende terecht. Vaak worden deze jonge vrouwen ook weer snel zwanger, zodat hun leven nog moeilijker wordt.
In Dedougou heeft de katholieke Kerk een centrum opgericht voor zwangere meisjes en jonge moeders, waar zij worden opgenomen en waar in alle opzichten voor hen wordt gezorgd: zij krijgen materiële, praktische en geestelijke steun en kunnen ook een beroepsopleiding volgen.
Elodie is een van de jonge moeders, van wie het verhaal goed afloopt. Toen zij zeventien jaar was, werd zij door haar strenge moslimfamilie uitgehuwelijkt aan een veel oudere man, die zij niet kende en die al meerdere vrouwen had. Ze had geen andere keus, anders zou ze door haar familie worden verstoten. De twee maanden na haar huwelijk waren een hel voor haar. Zij besloot te vluchten. Zij slaagde er in de hoofdstad te bereiken die 150 km. verderop lag. Daar kende ze echter niemand. Spontaan kwam het in haar op om haar toevlucht te zoeken bij de katholieke zusters, die haar inderdaad liefdevol opnamen. De zusters hadden al snel in de gaten dat Elodie zwanger was, en brachten haar in contact met het centrum "Carmen Kisito" in Dedougou. "In mijn hart koesterde ik een grote haat tegen mijn familie en tegen de man aan wie ik gedwongen was uitgehuwelijkt. Ik wilde hen nooit meer terugzien. Ik kreeg het ook niet voor elkaar om mijn dochter Djami te accepteren, omdat zij in mijn ogen verantwoordelijk was voor mijn ongelukkige omstandigheden. Maar hoe meer ik Jezus leerde kennen, des te meer begreep ik dat ik alles vergeven moest. Na een lange weg van drie jaar zou ik met Pasen het Doopsel ontvangen. Ik was heel gelukkig bij de gedachte dat God mij alle zonden vergeven had en mij nieuw wilde maken. Toen begreep ik dat ik ook iedereen die mij leed had aangedaan moest vergeven. Voor haat en wraak was geen plaats meer in mijn leven. In mijn hart vergaf ik ze dus. De doop was voor mij een groot moment van geluk. Ik werd ondergedompeld in een vriend, die ik tevoren nooit had gekend. Er heerste grote vrede in mijn hart". Nadat zij was gedoopt, ging Elodie naar haar familie om zich met hen te verzoenen. "Het was niet gemakkelijk voor mij, maar het was een innerlijke strijd. Dankzij de genade van God kon ik ze ontmoeten. Mijn vader was tegelijkertijd verrast en heel gelukkig om zijn dochter na bijna vijf jaar weer terug te zien, en de verzoening met mijn familie verliep in grote vreugde." De man aan zie zij gedwongen was uitgehuwelijkt, heeft zij niet meer teruggezien, maar ook hem heeft zij in haar hart vergeven. Tegenwoordig staat Elodie op eigen benen: zij heeft een opleiding als kapster gevolgd en voorziet in haar eigen levensonderhoud en dat van haar dochtertje.
Kerk in Nood ondersteunt het werk van het centrum ook dit jaar met 20.000 euro.
Projectcode: 125-00-59
Dit project is een voorbeeld van ons werk. Uw gift zal aan dit of een soortgelijk project ten goede komen en het pastorale werk van KIN mogelijk maken.