fbpx

Nigeria: de droom van Sa’a

donderdag, 07 juli 2016
Persoonlijk verhaal
“Ik heb een droom van een veilig Nigeria.” Dit is de hoop die wordt verwoord door een van de Nigeriaans schoolmeisjes die uit de gevangenschap van de Nigeriaanse terreurgroep Boko Haram ontsnapte tijdens haar toespraak voor leden van het Amerikaanse Congres.

“Ik heb een droom van een veilig Nigeria.” Dit is de hoop die wordt verwoord door een van de Nigeriaans schoolmeisjes die uit de gevangenschap van de Nigeriaanse terreurgroep Boko Haram ontsnapte tijdens haar toespraak voor leden van het Amerikaanse Congres. Sa’a was een van de honderden Chibok meisjes die ontvoerd werden door Boko Haram op 14 april, 2014.

Ze zei in haar getuigenis dat ze droomde van “een Nigeria waar meisjes als ik niet worden veranderd in zelfmoordaanslagplegers en kleine jongens niet routinematig worden ontvoerd en tot terroristen worden gemaakt. Een Nigeria waar, zelfs als het ergste gebeurt en kinderen worden ontvoerd, al het mogelijke wordt gedaan voor hun snelle redding, waar eenieder die kan helpen ook daadwerkelijk een hand toesteekt, en waar diegenen die in staat zijn te helpen, opkomen voor diegenen die niet voor zichzelf kunnen opkomen.

De Nigeriaanse Islamistische militante groep Boko Haram is een van de meest dodelijke terreurgroepen ter wereld. De groep is verantwoordelijk voor aanvallen op dorpen, scholen en kerken in Noord-Nigeria en is verantwoordelijk voor de moord op duizenden Christenen en andere Moslims. Sinds het een groot deel van het eerder gecontroleerde gebied heeft verloren, zendt Boko Haram meer kinderen en meisjes uit om zelfmoordaanslagen te plegen.

De groep veroorzaakte grote internationale verontwaardiging in 2014 toen het een school in Chibok aanviel en 276 meisjes ontvoerde. Zo’n 57 van de meisjes zijn uit de groep ontsnapt, maar van 219 van hen wordt verondersteld dat ze nog steeds worden gevangen gehouden. Vorige maand verschenen 15 van de meisjes levend op een video waarop ze zichzelf identificeerden. CNN wist de hand te leggen op deze video die volgens zeggen in december werd gefilmd.

De Amerikaanse gedeputeerde Chris Smith beklaagt het lot van de meisjes. “We geloven dat veel van deze meisjes zich gedwongen tot de Islam moeten bekeren en uitgehuwelijkt zijn aan Boko Haram-strijders of door hen zijn geprostitueerd,” zei hij. “We krijgen nu berichten dat sommigen van hen gebruikt zouden kunnen worden voor bomaanslagen als zelfmoord terrorist.”

Sa’a deed haar relaas over de aanval van Boko Haram op de Chibok school, ruim twee jaar geleden. “Ze schoten met hun geweren en schreeuwde ‘Allahu akbar.’ Ze staken de school in brand en dwongen de gevangen genomen meisjes in de vrachtwagens.” Sa’a en een vriendin ontsnapten door uit de vrachtwagen te springen en zich in de bossen te verbergen. Haar vriendin liep daarbij verwondingen op aan haar benen en beval haar om alleen door te lopen. “Als we moeten sterven, zullen we samen sterven. Ik laat je niet hier achter,” was haar weerwoord. Met behulp van een Fulani-herder lukte het tenslotte om terug thuis te komen. Nu gaat zij naar school in de Verenigde Staten.

In het begin zag ze er erg tegenop terug naar school te gaan, zelfs in een ander land. “Ik durf niet naar school door wat er is gebeurd.” De aanval was de tweede die Sa’a moest verduren en de ontvoerders hadden de meisjes dreigend toegesnauwd dat zij getrouwd moesten zijn in plaats van op school. “Ik heb het gevoel dat ze ons zullen kidnappen waar we ook naar school gaan,” dacht ze toentertijd. 

Sa’a zei dat ze gedurende haar tijd in de VS de nationale archieven in Washington DC had bezocht en er de Onafhankelijkheidsverklaring, de Grondwet en een kopie van de Magna Carta had gezien. “Ik leerde dat de mensen die die documenten hadden opgesteld door de jaren heen moeilijke tijden hadden doorgemaakt, maar ze gaven niet op. Hoop en vrijheid overwonnen,” zei ze. Toen ze Patrick Henry’s beroemde speech uit 1775 vernam “Geef me vrijheid of de dood” was ze geïnspireerd: “Ik realiseerde me dat dat precies was hoe ik mij voelde toen ik moest beslissen of ik van de vrachtwagen zou springen om te ontsnappen aan Boko Haram.”

Toen de video van haar vermiste schoolvriendinnen werd gepubliceerd, huilde ze tranen van blijdschap. “Ik dankte God dat ze nog in leven waren. Het heeft me de moed gegeven om de wereld te vertellen dat we de hoop niet moeten verliezen.” Ze houdt nog altijd contact met familie in haar thuisland Nigeria en met sommige schoolvriendinnen die aan Boko Haram zijn ontsnapt. “Ik droom en bid dat vrijheid, veiligheid en vrede het mogen winnen in Nigeria.”