fbpx

Missieweek in Kaunas (Litouwen)

Project
Het was een waarlijk geloofsfeest op grote schaal. Er kwamen maar liefst 110 priesters uit heel Litouwen naar de priesterretraite in juni 2010. Na afloop waren er ongeveer 500 mensen aanwezig bij de plechtige H. Mis, terwijl nog eens 1500 bezoekers het au

Het was een waarlijk geloofsfeest op grote schaal. Er kwamen maar liefst 110 priesters uit heel Litouwen naar de priesterretraite in juni 2010. Na afloop waren er ongeveer 500 mensen aanwezig bij de plechtige H. Mis, terwijl nog eens 1500 bezoekers het auditorium van de Katholieke universiteit van Kaunas binnenstroomden om de wereldberoemde Capucijner pater Raniero Cantalamessa te horen, de predikant van het Vaticaan. Deze Missieweek was georganiseerd door het Centrum voor katholieke Evangelisatie in Kaunas. Tevoren had de directeur van dit centrum, Jeronimas Serebrinskas, zich tot "Kerk in Nood" gewend om financiële steun. In feite, zonder onze steun van 12.000 euro, zou deze ontmoeting niet hebben kunnen plaatsvinden, laat staan dat de liederenbundels, de uitnodigingen, de vertalingen, het onderbrengen van de gasten en de reiskosten, enz. betaald hadden kunnen worden. Na afloop hebben talloze deelnemers in brieven ervan getuigd hoe geweldig gesterkt zij waren door deze week. Veel priesters hebben zich door deze retraite gesterkt en vernieuwd gevoeld in hun priesterlijke opdracht, en voor veel leken was deze dag ook een waarlijke bron van kracht.

Heel vaak staan priesters voor een hele serie grote uitdagingen in hun dagelijks leven en hun priesterschap. De meesten van hen dragen zorg voor twee tot vier parochies tegelijkertijd en zijn gedwongen meer als administrateurs dan als herders op te treden. Er bestaat een reëel gevaar dat zij meer en meer in die rol van administrateur worden gedwongen in plaats van dat zij hun ware, pastorale en priesterlijke roeping beleven. "Eerlijk gezegd zijn we vergeten dat we zo nu en dan eens moeten glimlachen, gewoon omdat de werkdruk, de verantwoordelijkheden en soms de uitputting te groot zijn", zo vertelt Broeder Povilas, die aan de retraite deelnam. "Soms heb ik zoveel zorgen en vragen over de toekomst in mijn hoofd dat ik de persoon met wie ik aan het praten ben, vergeet. En ik vergeet ook dat een glimlach een gesprek zoveel soepeler kan doen verlopen. De retraite heeft me laten zien dat het wel mogelijk is om God door middel van mij te laten glimlachen", zoals hij het uitdrukt. Priesters zoals hij hebben tegenwoordig zo nu en dan behoefte aan ontmoeting en uitwisseling. De tijd die ze samen doorbrengen verrijkt hen niet alleen, maar kan vooral ook hun priesterroeping verdiepen. Pater Egidijus voelt dat deze dagen hem geholpen hebben "om terug te keren tot God, mijn eerste liefde, hernieuwd te worden, tijd te vinden voor gebed en me te herinneren waarom ik priester werd en monnik". Hij voegt eraan toe, "Wij neigen ertoe te vergeten dat de belangrijkste dingen in ons leven het gebed en God zelf zijn. Vaak zetten we deze op de tweede plaats in ons leven. Deze bijeenkomst heeft ons herinnerd aan de meest essentiële dingen in het leven."

De jonge priester Marius vertelt ons, "Ik ben nu twee jaar priester. Vóór deze bijeenkomst had ik me nooit afgevraagd wat eigenlijk het belangrijkste doel van mijn priesterlijke bestaan was." Tijdens de retraite heb ik mezelf de vraag gesteld, "Waarom ben ik priester?" – en ik heb het antwoord op die vraag gevonden: "Het gaat erom onszelf volledig aan anderen te geven. Als ik de woorden van de Consecratie uitspreek, offer ik mezelf op voor het heil van mijn medemensen – mijn tijd, mijn talenten en mijn hele leven. Sindsdien vier ik elke H. Mis met deze gedachte in mijn hoofd."

De laatste dag van de retraite was heel vreugdevol want er kwamen ongeveer 500 mensen om de plechtige H. Mis bij te wonen. Jonge mensen uit verschillende jongeren- en parochiegroepen verzorgden de muzikale begeleiding, en de mensen konden biechten en er was aanbidding. De retraite werd afgesloten met een preek van Pater Cantalamessa in de Katholieke Universiteit. Ongeveer 1500 mensen stroomden het auditorium van de universiteit binnen, dat barstens vol was. Velen zaten op de trappen of hebben staan luisteren. Gebedsgroepen uit heel Litouwen en gasten uit heel Europa waren gekomen om Pater Cantalamessa te horen preken en zij waren verrukt toen hij zei: "Iedereen die zegt dat het christendom dood is, moet maar eens in Kaunas komen kijken! Iedereen die denkt dat het christendom er ellendig aan toe is en alleen maar naar het verleden kijkt, moet maar eens naar Kaunas komen!"

Niet alleen de priesters waren gesterkt door deze retraiteweek. Een jonge man schreef, "Deze gebeurtenis heeft mij het vertrouwen en de hoop teruggegeven dat alles in Gods hand ligt. Ik dank God en de organisatoren daarvoor!" De directeur van de retraite, Jeronimas Serebrinskas, vraagt ons deze dankzeggingen door te geven aan alle weldoeners van "Kerk in Nood".

Dit is een voltooid project. Als u een soortgelijk project zou willen steunen, kunt u bij het overmaken van uw gift de onderstaande referentiecode vermelden. Dank u.

Projectcode: 436-00-00