Persoonlijk verhaal

Met behulp van Kerk in Nood heeft de Braziliaanse pater Peter Shekelton zijn boot Zé Bezerra kunnen laten herstellen. Deze boot is van onschatbare waarde voor zijn werk als missionaris in het Amazonegebied.

“Je moet wennen aan grote afstanden”, vertelt de pater. Dit was een van de eerste lessen die hij te horen kreeg toen hij aankwam in Tefé. De stad, gelegen op meer dan 500 km afstand van Manaus, ligt midden in het Amazonegebied. Daarmee doelde hij niet op het ver weg zijn van zijn familie en de gewoonten en gebruiken die hij 20 jaar eerder in zijn geboorteland Polen achterliet. Hij bedoelde de enorme afstanden die hij voor zijn werk als missionaris in dit gebied moet afleggen; afstanden waarbij hij van de vroege morgen tot de laten avond op zijn boot moet verblijven om van het ene gebied naar het andere te kunnen reizen.

Roeping
Van de 27 jaar dat pater Peter als priester werkzaam is, heeft hij het grootste aantal in Brazilië doorgebracht. Eerst 11 jaar in de staat Goiás en nu alweer 9 jaar in het rivierengebied rond Tefé. Hij wordt nooit moedeloos, ondanks de grote problemen waar hij dikwijls voor komt te staan. Ook twijfelt hij niet aan zijn roeping tot missionaris. Deze roeping heeft hij helemaal aan zijn moeder te danken. Als kleine jongen leerde zij hem al voor missionarissen te bidden. Hij was zich er niet van bewust dat langzaamaan in zijn hart het verlangen groeide om zelf ook missionaris te worden.

Zijn verlangen het Woord van God te verkondigen, kon niet beperkt blijven tot het eigen land. Het was nodig een “sprong in het diepe” te wagen. Zo komt het dat pater Peter nu met veel toewijding zijn missie uitoefent onder de bevolking rond de Amazone. Dankzij de herstelwerkzaamheden aan zijn boot wordt zijn reistijd verkort, zodat hij meer tijd bij de mensen door kan brengen. Door zijn grote godsvrucht en zijn bezoeken is in sommige gemeenschappen nu een indrukwekkende 100% van de mensen katholiek.

Gezamenlijk bezit
Een van de gemeenschappen uit San Antonio, die van de Ipapucu, staat model voor een wijze van gemeenschappelijk samenleven zoals dat door de apostelen werd voorgeleefd. “Niemand mag ook maar iets zijn eigendom noemen; alles is van iedereen.” Bij het werk op de plantages helpt iedereen elkaar ongevraagd, vooral als er iemand ziek is. Daarbuiten hebben ze gezamenlijk een boomgaard. Daarbij verliezen zij het geloof niet uit het oog.

Aangezien de pater zelf gemiddeld maar 10 keer per jaar aanwezig kan zijn, verzorgen catechisten de liturgie van het Woord op de zondagen dat er geen Heilige Mis gelezen kan worden. Raimundo Menezes, die leiding geeft aan het pastorale werk, legt er de nadruk op hoe belangrijk deze liturgische vieringen zijn voor versterking van de gemeenschap. "Om levendig en actief te blijven, moet een Katholieke gemeenschap de liturgie vieren."

Overweldigende natuur
Ondanks de pracht van de overweldigende natuur, is het leven van de bewoners in het gebied verre van idyllisch. Pater Peter kent de problemen en hindernissen waarvoor de bevolking staat. Een grote troost zijn de bezoeken van de priester, die behalve het toedienen van de sacramenten, genegenheid en aandacht geeft op een manier waarop alleen een door God gezondene dat kan. Pater Peter wil alle weldoeners van Kerk in Nood heel hartelijk danken voor hun geloof, interesse en aandacht voor het werk in de missie. En hij is dankbaar dat velen, zoals de H. Thérèse van het Kind Jezus, zichzelf iets ontzeggen om te delen met wie in armoede verkeren.

Doneer