fbpx

Kerk in Eritrea vecht tegen verscherpte controle

woensdag, 12 augustus 2015
Nieuws
Seminaristen worden gedwongen om in militaire dienst te gaan, priesters mogen het land niet verlaten en Christenen worden om hun geloof gevangen genomen. Zo ziet de religieuze vrijheid er in Eritrea uit, aldus een bron van de plaatselijke Kerk.

Zoals nauwkeurig uiteengezet in rapporten van de Verenigde Naties, is de regering van Eritrea schuldig aan grove schending van de mensenrechten. Een groot deel van de bevolking wordt op het ogenblik gevangen gehouden en aan dwangarbeid onderworpen, terwijl de rest wordt onderworpen aan een streng stelsel van toezicht en controle, een stelsel dat de religieuze gemeenschappen ook niet bespaard blijft.

De katholieke gemeenschap in Eritrea is erg actief. Ondanks dat katholieken in de hoofdstad Asmara amper 4% van de lokale bevolking vormen, leidt de Kerk er bijvoorbeeld meer dan 50 scholen en 30 centra voor gezondheid en welzijn. Ook loopt de Kerk voorop met kritiek op misbruik door de regering. Vorig jaar met Pasen schreven de katholieke bisschoppen een oprechte pastorale brief, waarin zij de mensen op de ernst van de situatie in het land wezen die veel bewoners van Eritrea dwingt om te emigreren. “De pastorale brief werd door de gelovigen van allerlei godsdiensten zeer gewaardeerd”, vertelde de bron aan Kerk in Nood. “Velen zeiden dat wij hun enige hoop waren. Het was onmogelijk om te zwijgen over hetgeen er in ons land gebeurt, zelfs al moet de Kerk uiterst voorzichtig zijn, omdat de regering anders misschien onze instellingen sluit.”

Samen met de islam, de orthodoxe kerk van Eritrea en de Lutherse kerk is de Katholieke Kerk één van de vier religieuze gemeenschappen die door de regering officieel zijn erkend. Dit houdt echter niet in dat de Katholieken godsdienstvrijheid hebben. “Op papier zijn we vrij om liturgische vieringen bij te wonen, maar in feite doet de regering er alles aan om ons daarbij te dwarsbomen”, zegt onze bron daarna. Het komt regelmatig voor dat de regering tijdens de zondagseucharistie of op andere christelijke feestdagen politieke bijeenkomsten of sportevenementen organiseert die men verplicht moet bijwonen. “Dit jaar gebeurde dat weer; op Goede Vrijdag,” vertelt onze bron en voegt toe dat ook veel lessen op zondag worden gegeven.

Helaas gaat de verscherpte controle door de regering in Asmara veel verder. Zo zijn er talloze pogingen om katholieke geestelijken tot militaire dienst te dwingen – die voor mannen van onder de 50 en voor vrouwen tot en met 40 verplicht is. De bron stelt tevens dat tientallen seminaristen sinds hun oproep voor militaire dienst zijn verdwenen. “Tegenwoordig staan we dat niet meer toe. Maar de overheid verbiedt degenen die geen militaire dienst hebben gedaan het land te verlaten en dus kunnen onze priesters niet in het buitenland gaan studeren.” Dit heeft een wezenlijke inslag op hun vorming op religieus vlak, omdat het academische personeel er niet op kan vertrouwen dat hun gelederen zullen worden versterkt. “We hebben maar één leraar Heilige Schrift. Als hem iets zou overkomen, zouden we niet weten hoe we hem zouden moeten vervangen.” De verscherpte controle door de regering wordt opgevat als een poging om de Katholieke Kerk tot stilte te dwingen. “Ze zien liever dat we niet goed worden opgeleid, zodat ze meer macht over ons hebben”, concludeert onze bron.

Deze bevestigt tevens het tragische lot van duizenden Eritreeërs die om politieke en godsdienstige redenen worden vastgehouden. “Ze worden in ondergrondse gevangenissen opgesloten, vergeten door iedereen. Zelfs hun familie weet niet waar ze zijn.” Volgens het meest recente rapport van Kerk in Nood over wereldwijde godsdienstvrijheid vermoedt men dat er minstens 1200 Christenen gevangen zitten, vaak om louter religieuze redenen. Veel gevangenen worden onderworpen aan onmiskenbare foltering. Men vermoedt dat velen onder hen christelijke leiders zijn, vooral van de Pinksterbeweging. Sommigen zijn al in de gevangenis overleden. Ook vermoedt men dat de orthodoxe patriarch van Eritrea, die kerkrechtelijk is gekozen, onder huisarrest is geplaatst en dat hij is vervangen door een patriarch die aan het regime is verbonden. De overheid verbood zelfs de publicatie van een aantal documenten van de Katholieke Kerk. Eén ervan is de vertaling van een boek over de sociale leer van de Katholieke Kerk, dat volgens de keuringsdienst politieke thema’s bevat.