fbpx

Kapel voor nieuw christelijk dorp van bevrijde slaven (Pakistan)

Project
De parochie van de H. Paulus, ongeveer 25 km ten Zuidwesten van Faisalabad, ademt een sfeer van vrede uit. De leerlingen van de school hebben de buitenmuren van de binnenplaats waarop een kerk, de pastorie en een school staan, beschilderd met kleurige sch

De parochie van de H. Paulus, ongeveer 25 km ten Zuidwesten van Faisalabad, ademt een sfeer van vrede uit. De leerlingen van de school hebben de buitenmuren van de binnenplaats waarop een kerk, de pastorie en een school staan, beschilderd met kleurige schilderingen van een vreedzame wereld. Op één ervan is een lam geschilderd, dat zich vol vertrouwen tegen een leeuw aanvlijt. De priester heeft bomen geplant en op het binnenplein hoor je kanaries kwetteren en duiven koeren, terwijl de kinderen voetballen.
Vanuit deze parochie, die pas in februari 2010 werd gesticht, worden 30 verschillende dorpen bediend. De parochiepriester, pastoor Emmanuel Parvez, heeft er absoluut zijn handen aan vol. "In veel dorpen weten de mensen wel dat ze katholiek zijn, maar ze hebben nog nooit een priester gezien", zo schrijft hij. "De catecheten zijn een grote steun voor mij. Zij gaan naar de dorpen, nodigen de mensen uit tot gebed en het bijwonen van de H. Mis, bezoeken de zieken en bereiden de gelovigen voor op het ontvangen van de sacramenten. Maar we hebben hier dringend een tweede priester nodig. "Dat is een van de redenen waarom Kerk in Nood al eerder heeft geholpen met de bouw van een nieuwe pastorie, omdat de oude maar een kamer had, die de priester gebruikte als slaapkamer, eetkamer, zitkamer en werkkamer en die te klein was, ook voor maar één priester.
Pastoor Emmanuel heeft heel veel plannen. Allereerst wil hij de levensomstandigheden voor alle lokale mensen verbeteren. Zelfs de kinderen werken in een van de 25 plaatselijke steenfabrieken die je overal langs de weg in dit gebied tegenkomt. Zij maken bakstenen met hun blote handen en laten ze dan drogen in de zon. Als het begint te regenen voordat de stenen zijn gebakken in de ovens, waarvan de hoge schoorstenen het landschap bepalen, dan is al hun werk voor niets geweest. De eigenaar van de fabriek zegt dan simpelweg, "Kan ik het helpen dat het is gaan regenen?" En hij weigert hun te betalen. De mensen zitten vast in omstandigheden die veel weg hebben van slavernij en zij leven met hun gezinnen in onhygiënische en armoedige omstandigheden. Ze kunnen van de ene op de andere dag worden ontslagen, en dan moeten ze gaan dwalen en elders een onderkomen zoeken. Het ergste is echter wanneer ze van de fabriekseigenaar geld moeten lenen, bijvoorbeeld als iemand van de familie ziek wordt en medische zorg nodig heeft. Het gevolg is dat de familie nog meer schulden krijgt en afhankelijk wordt. Het kan generaties duren voordat ze zich uit deze schuldenslavernij kunnen bevrijden, omdat ze er nooit in slagen het oorspronkelijke leenbedrag terug te betalen gezien de afschuwelijk hoge rente die wordt gevraagd.
Pastoor Emmanuel Parvez helpt gezinnen zoals deze om aan de slavernij te ontkomen. Hij wil een nieuw klein dorp bouwen, om te beginnen voor 80 gezinnen. Elk gezin krijgt zijn eigen huisje, en er komt een school, een kleine medische hulppost en een kapel. Hij heeft Kerk en Nood om hulp gevraagd voor de bouw van deze kapel.
Eigenlijk had hij voor deze kapel al een nogal speciaal cadeau ontvangen nl. een halve meter hoog standbeeld van het Kindje Jezus van Praag. Deze kopie van de wonderdadige afbeelding kwam rechtstreeks van het beroemde heiligdom in Praag en zal een bron van zegeningen en troost zijn voor de christenen hier in Pakistan. Wekenlang hebben honderden kinderen op de komst van het Kind Jezus in hun dorp gewacht en zich met gebed erop voorbereid. Toen het beeld eindelijk arriveerde, hebben ze het welkom geheten met zang en dans. Deze kinderen, die sinds hun vroegste jaren in armoede en slavernij hebben geleefd, zijn overgelukkig dat het Kind Jezus zelf naar hen toe is gekomen. Het krijgt een ereplaats in de kapel in het nieuwe dorp, waar deze voormalige schuldenslaven nu voor het eerst in staat worden gesteld een leven te lijden in werkelijke menselijke waardigheid. Het Kind zal vooral worden aangeroepen voor de bescherming van de kinderen, die in Pakistan zo worden bedreigd, en het zal ook een grote aantrekkingskracht hebben voor katholieken van andere parochies. Binnenkort zal er een H. Mis worden opgedragen in Pansara ter ere van het Kind Jezus, en priesters en gelovigen uit het hele bisdom van Faisalabad zullen worden uitgenodigd, als deze kopie van de hernieuwde beeltenis uit Praag in een plechtige processie naar zijn ereplaats in de kapel zal worden gedragen.
Pastoor Emmanuel is erg bezorgd over de kinderen die hier in Pakistan constant worden geconfronteerd met zoveel zaken die hen bedreigen, armoede, kinderarbeid, terrorisme en geweld. Hij zou ze willen helpen een betere toekomst te krijgen en hen willen beschermen. Hij heeft talloze verschillende activiteiten opgezet voor de kinderen, activiteiten die ook voor moslimkinderen openstaan. Hij gelooft dat ze door samen te spelen en samen na te denken tot begrip voor en vrede met elkaar kunnen komen. Hij is bij veel moslims geliefd, omdat hij hen ook helpt.
Maar pastoor Emmanuel is niet alleen onvermoeibaar bezig in zijn eigen parochie, hij geeft ook college aan het seminarie in Faisalabad – want hij is ook een Bijbelgeleerde. Hij schrijft bovendien boeken voor kinderen en jongeren, gebaseerd op de parabels en wonderen van Jezus. De leerlingen kunnen deze verhalen op de planken uitvoeren, bijvoorbeeld als toneelstukken zodat zij ze beter gaan begrijpen. Daarnaast heeft hij ook veel andere boeken geschreven, over de verdieping van het geloof. Hij is 62 jaar oud. Hij is een neef van de minister van minderheden Shahbaz Bhatti, die in maart 2011 door extremisten wreed werd vermoord. Hij werd neergeschoten met machinegeweren omdat hij zich verzette tegen de verwerpelijke blasfemiewetten van Pakistan. Drie weken na zijn dood heeft de Pakistaanse bisschoppenconferentie bij het Vaticaan een officieel verzoek ingediend om zijn naam op te nemen op de lijst van martelaren van de universele Kerk. In zijn laatste interview had de katholieke minister zijn "missie" beschreven als die van een "getuige van Christus". Verschillende familieleden van Shahbaz Bhatti hebben sindsdien Pakistan verlaten want zij vreesden voor hun leven. Pastoor Emmanuel zelf heeft ook bedreigende telefoontjes ontvangen. Maar hij blijft want, zo zegt hij: "Het is beter een martelaar te zijn dan een vluchteling." Er zijn zoveel mensen die zijn dienstwerk als priester, zijn hulp en zijn getuigenis nodig hebben.
En er is nog zoveel dat hij voor de mensen in Pansara wil doen. Pastoor Emmanuel Parvez heeft ons om hulp gevraagd voor de kapel in zijn dorp van voormalige slaven. Wij zouden dit project willen steunen met een bijdrage van 13.000 euro. Wilt u ons helpen?
Projectcode: 328-01-19
Dit project is een voorbeeld van ons werk. Uw gift zal aan dit of een soortgelijk project ten goede komen en het pastorale werk van KIN mogelijk maken.