fbpx

Irakese vluchtelingen rechtenloze ‘gasten’ in Jordanië

dinsdag, 14 juli 2015
Nieuws
Slwan Kehedeer Antoon was zijn eigen baas in Mosul, Irak. Hij bezat een slijterij en een auto-verhuurbedrijf . Vier jaar geleden bombardeerden hardline moslims zijn slijterij. Daarna begon Antoon zijn kinderen naar school te brengen, omdat hij voelde dat

Slwan Kehedeer Antoon was zijn eigen baas in Mosul, Irak. Hij bezat een slijterij en een auto-verhuurbedrijf . Vier jaar geleden bombardeerden hardline moslims zijn slijterij. Daarna begon Antoon zijn kinderen naar school te brengen, omdat hij voelde dat hij hun veiligheid niet aan anderen kon toevertrouwen. Uiteindelijk vluchtte de Chaldeeuwse katholiek Antoon (46) met zijn familie omwille van de veiligheid naar Jordanië. Ze zijn vluchtelingen in de breedste zin van het woord, alleen niet in de definitie van Jordanië.

Palestijnen

Jordanië verleent de status van vluchteling alleen aan Palestijnen in hun midden. Volgens schattingen heeft 60 procent van de Jordaniërs een of andere Palestijnse etnische achtergrond. En de Chaldeeuwse Irakezen? Hoewel er 500.000 zijn, meer dan 8 procent van 6 miljoen inwoners van Jordanië "lijkt het meer een kwestie van niet vragen, niet vertellen. Jordanië beschouwt hen als gasten. De Jordaans-Iraakse grens is open. Maar Antoon kan zijn slijterij en autoverhuurbedrijf niet heropenen in Amman omdat Jordanië degenen die hun thuisland ontvlucht zijn, verbiedt te werken. Als ze toch werken, worden ze opgepakt en gedeporteerd naar Irak. Irakezen in Jordanië krijgen zes maanden de tijd om een ander land te vinden dat hen wil opnemen. Als ze dat niet kunnen vinden, moeten ze een paar dollar per dag betalen voor elke persoon in de familie voor het privilege in Jordanië te verblijven. Maar zonder werk is het een enorm probleem dat geld op te brengen.

Onderwijs

Tot dit najaar werden Irakese kinderen niet toegelaten op Jordaanse scholen. Jordaanse onderwijs-ambtenaren gaan ervan uit dat zij door gebrek aan onderwijs in het chaotische Irak een grote achterstand hebben op hun Jordaanse medeleerlingen. Omdat de Jordaanse regering hen niet erkent als vluchteling, is hun hoop om Jordanië te kunnen verlaten en naar de Verenigde Staten, Australië, Duitsland, of een ander land te gaan afhankelijk van de Organisatie voor Migratie van de Verenigde Naties, die emigratieaanvragen van Irakezen in Jordanië behandelt. Voor Antoon, zijn vrouw en hun drie kinderen, waren de vier jaar in Jordanië pijnlijk. "Dit is een test van God. Dat geloof ik", zei Antoon. Aangezien hij niet kan werken gaat hij met zijn gezin vaak naar de kerk. Na een gesprek met een verslaggever van Catholic News Service, waren ze van plan om een zaterdagavond mis bij te wonen bij een parochie van Jezuïeten in Amman, om de volgende dag naar een andere kerk te gaan.

Amerika

Antoons moeder en broers verlieten allen Irak en wonen in de voorsteden van Detroit, evenals de ouders, broers en zussen van zijn vrouw. Omdat ze niet kunnen werken in Jordanië, zijn ze afhankelijk van financiële giften van de moeder van Antoon, die hun om de paar maanden een bedrag stuurt. Maar er zijn ook andere vormen van hulp beschikbaar. De Franciscanessen Missionarissen van Maria hebben in hun klooster een hulpcentrum ingericht voor Irakese vluchtelingen in Amman. Zij drijven op donaties van de Kerk en particuliere donoren om hulp te kunnen bieden aan de ongeveer 160 Irakezen die elke week bij hen aankloppen. De vijf zusters voorzien in voedsel, advisering, begeleiding, scholing en catechese voor de kinderen van de vluchtelingen. Het klooster is een veilige haven in een veilig land waar de Irakezen kunnen nadenken over hun toekomst. (bron: CNS)