fbpx

Irak verlangt naar betere tijden voor Kerk en volk

woensdag, 03 april 2019
Nieuws
Een interview met aartsbisschop Petros Mouche over de situatie van de Christenen in Irak na de verdrijving van ISIS uit Mosul en de vlakte van Nineveh.

Aartsbisschop Petros Mouche staat aan het hoofd van het Syrisch-katholieke aartsbisdom Mosul. Deze tweede stad van Irak veroverde ISIS in de zomer van 2014. Sinds ISIS uit Mosul en van de Nineveh-vlaktes werd verdreven, komen de christelijke gemeenschappen langzaam maar zeker weer tot leven. Duizenden Iraakse gelovigen, die meer dan drie jaar in ballingschap in Koerdistan hebben doorgebracht, hebben zich weer gevestigd in hun vroegere huizen, dorpen en steden. In een interview met Kerk in Nood maakt aartsbisschop Mouche, die ook toezicht houdt op de Syrisch-Katholieke Kerk in Kirkuk en Koerdistan, de balans op van de situatie.

Aartsbisschop Mouche: “Er heeft een positieve verandering plaatsgevonden in onze regio – niemand kan het ontkennen. Misschien zijn de zaken nog niet op het vereiste niveau, maar er zijn heel duidelijke en concrete tekenen van vooruitgang. Dat is niet dankzij de staat krediet daarvoor behoort toe aan de op geloof gebaseerde en humanitaire organisaties die hun best doen om ons te steunen. We hebben echter nog steeds niet genoeg geld om de reconstructie van alle huizen te voltooien die zeer zwaar beschadigd of volledig verwoest zijn; we wachten en hopen dat regeringen, zoals die van het Verenigd Koninkrijk en Hongarije, ons hierin zullen helpen.”

Banen
“Wat het scheppen van banen betreft, zijn er zeer weinig initiatieven; we hebben verzoeken gedaan aan Amerikaanse, Britse, Franse en zelfs Saoedi-Arabische bedrijven om enkele grote projecten in de regio te starten, zodat onze mensen kunnen overleven en vooral onze jonge mensen werk kunnen vinden, maar we wachten nog steeds. De Iraakse regering heeft veel beloften gedaan, maar er zijn maar weinig projecten uitgevoerd. Ons vertrouwen in de staat is laag. We zijn ervan overtuigd dat veel van onze mensen, wanneer ze de juiste kansen geboden krijgen, naar Qaraqosh terugkeren, mits ze daar in vrede en stabiliteit zouden kunnen leven.”

Veiligheid
“De problemen zullen niet ophouden zolang hebzucht de overhand heeft. Wanneer alleen de sterke overheerst en de rechten van de armen worden verpletterd, dus zolang de staat zwak is en de wet niet wordt toegepast. Maar onze hoop is op God gevestigd en we bidden dat ISIS nooit zal terugkeren. Voor hun veiligheid en algehele welzijn zijn Christenen afhankelijk van de rechtsstaat en de integriteit van de overheid – dat kan de veiligheid voor ons en de Kerk garanderen.”

Respect
“Er is geen specifieke en bekende partij met plannen om Christenen aan te vallen. Wie echter de ambitie heeft om ons land in te nemen, verliest het gevoel van burgerschap en respecteert de rechten van anderen niet. Zulke partijen voelen zich niet op hun gemak bij onze overleving en voortdurende aanwezigheid. Er zijn veel goodwill-bezoeken door officiële delegaties en er worden veel mooie woorden gesproken, maar er gebeurt niets. Goede bedoelingen zijn niet genoeg. Van sommigen is er onvoldoende respect voor onze rechten. Wij Christenen gebruiken geen geweld om onszelf te verdedigen, we doen een beroep op wederzijds respect. Maar als dat niet in de praktijk wordt beantwoord, zullen steeds meer Christenen emigreren. Dit doet ons allemaal pijn. We houden van dit land, onze geschiedenis, onze beschaving en ons erfgoed.”

De Kerk
“De Kerk als geheel – haar bisschoppen, priesters en leken – spaart geen moeite om de rechten van haar volk te claimen en een gebied veilig te stellen waar we waardig en vredig kunnen leven. Kerkleiders doen hun best om vertrouwen en hoop in ons volk te zaaien, maar zonder iemand te dwingen terug te keren, te blijven of te laten verhuizen. Dat besluit moet ieder gezin zelf nemen. Het gaat om een beslissing die waardigheid garandeert en toekomst, vooral de toekomst van de kinderen.”

Boodschap
“Hier is mijn boodschap aan de Christenen die Qaraqosh hebben verlaten, of ze zich nog steeds in Irak bevinden of in het buitenland: ‘Qaraqosh is de moeder die je de liefde van God heeft gegeven, de liefde van de Kerk en de liefde van het land. Ze blijft je moeder ondanks haar verdriet bij jouw afwezigheid. De stad is je hart, dat nog steeds aan je gehecht is. Haar ogen kijken naar al je stappen. Je hart is gelukkig als jij gelukkig bent en maakt zich zorgen om je bestemming als je niet gelukkig bent. De deuren blijven voor je open. Op elk moment staat Qaraqosh klaar om je weer te omhelzen – Qaraqosh vraagt ​​dat je trouw blijft aan de pure melk die je van haar kreeg.’

Sinds 2014 staat hulp van Kerk in Nood vooraan bij de ondersteuning van Iraakse christenen met in totaal meer dan ongeveer € 3,5 miljoen voor projecten, waaronder humanitaire hulp voor gelovigen die zijn gevlucht voor ISIS, het herstel en de wederopbouw van christelijke huizen op de Nineveh-vlaktes en op dit moment de wederopbouw en reparatie van de kerkelijke infrastructuur in Noord-Irak.