fbpx

"Ik, zuster Meena, werd verkracht"

dinsdag, 14 juli 2015
Nieuws
Direct aan het begin van de christenvervolging in de Indiase deelstaat Orissa verkrachtte een menigte hindoes de katholieke religieuze zr. Meena Barwa. Omdat de politie weigerde haar te beschermen en haar zaak nu probeert te verhullen, deed zij vorige we

Direct aan het begin van de christenvervolging in de Indiase deelstaat Orissa verkrachtte een menigte hindoes de katholieke religieuze zr. Meena Barwa. Omdat de politie weigerde haar te beschermen en haar zaak nu probeert te verhullen, deed zij vorige week publiek verslag van wat haar overkwam. De fundamentalisten beweren nu dat de religieuze "instemde" seks met hen te hebben.

"Op 24 augustus om half vijf ‘s middags hoorde ik het geschreeuw van een grote menigte bij de poort van het pastoraal centrum van Divyajyoti. Ik rende door de achterdeur naar buiten en ontsnapte met anderen in het bos. Wij zagen ons huis in vlammen opgaan. Later kregen wij onderdak bij een hindoe.

Op 25 augustus drong de menigte de kamer binnen waar ik verbleef . Een van hen greep mij bij mijn haar en sleurde mij het huis uit. Twee van hen hielden mij vast om mijn hoofd met een bijl af te hakken. (…) Ik zag dat pater Chellan ook naar buiten werd gebracht en werd geslagen. De bende bestond uit veertig tot vijftig mannen met bijlen, schoppen, koevoeten, ijzeren staven en sikkels. (…) Toen namen zij ons mee naar het afgebrande Janavikasgebouw en zeiden dat zij ons in het smeulende vuur zouden werpen. (…) Ze gooiden mij op de veranda die vol lag met as en gebroken glas. Ze scheurden mijn blouse en mijn beha kapot. Pater Chellan protesteerde. Ze sloegen hem en namen hem mee. Ze trokken mijn sari uit enéén stapte op mijn rechterhand en een ander op mijn linker en een derde verkrachtte mij op de veranda.

Toen het voorbij was kon ik overeind komen en mijn sari en onderrok weer aan doen. Toen een ander mij vlakbij het trappenhuis opnieuw probeerde te verkrachten, kwam de bende en kon ik mij verstoppen onder de trap. De menigte schreeuwde: ‘Waar is die zuster? Laten we haar verkrachten, minstens met honderd.’ Ze vonden mij en brachten mij naar de straat. Pater Chellan was geknield en ik zag dat de menigte hem sloeg. Ze dreigden ons samen te verbranden. Toen riep iemand dat wij naakt over straat moesten. Ze lieten ons over de weg lopen tot de Nuagoanmarkt een halve kilometer verderop. Wij moesten met gevouwen handen lopen. Ik had alleen een sari en een onderrok aan omdat ze mijn blouse en beha kapot hadden getrokken. Ze probeerden nog meer uit te trekken. Ik verzette mij en zij gingen door met mij op mijn gezicht en hoofd te slaan en met stokken op mijn rug.

Op het marktplein stond een tiental politieagenten. Ik ging naar hen toe en vroeg hen mij te beschermen. Toen ik tussen twee agenten ging zitten, verroerden zij zich niet. Eén van de menigte trok mij daar vandaan. (…) Eerst wilden ze ons in hun tempel opsluiten, maar toen brachten zij ons naar de politiepost.

Terwijl de bende ging eten, bleef een van mijn aanvallers bij mij in de politiepost. De agenten deden erg amicaal met hem en hielden zich op de achtergrond. Wij bleven er tot de dienstdoende inspecteur van Balliguda en zijn team ons op kwamen halen. Zij waren bang ons rechtstreeks naar het politiebureau te brengen. (…)

De inspecteur en andere overheidsdienaren namen mij apart en vroegen mij wat mij overkomen was. Ik vertelde alles tot in detail. Hoe ik was aangevallen, verkracht en hoe ik half naakt weggesleept was bij politieagenten zonder dat die hadden ingegrepen terwijl ik hen huilend om hulp smeekte. Ik zag de inspecteur schrijven. Toen vroeg hij mij of ik aangifte wilde doen. ‘Weet je wat de consequenties zijn?’

Rond 22.00 uur werd ik voor medisch onderzoek onder begeleiding van een vrouwelijke agent naar het Balliguda Hospitaal gebracht. Ze waren bang ons in het politiebureau te houden en zeiden dat de menigte het zou kunnen aanvallen. (…)

Op de 26e werden wij naar het politiebureau gebracht. Toen ik de aangifte schreef, maande men mij tot spoed en niet in detail te treden. Toen ik over de politie schreef, werd mij gezegd dat dat ‘niet de manier was om aangifte te doen’ en ‘hou het kort’. Dus schreef ik het voor de derde keer op anderhalve pagina. Ik diende de aanklacht in, maar ik kreeg geen kopie." Bron: KN/AsiaNews