fbpx

Het leven in Syrië is een dagelijkse stijd

dinsdag, 14 juli 2015
Nieuws
Dit is een brief van een Syrische religieuze aan de coördinator van Kerk in Nood voor het Midden-Oosten, pater Andrzej Halemba. Het verslag geeft inzicht in de...

Dit is een brief van een Syrische religieuze aan de coördinator van Kerk in Nood voor het Midden-Oosten, pater Andrzej Halemba. Het verslag geeft inzicht in de dagelijkse strijd van de zusters bij het onderbrengen van de gezinnen van Syrische vluchtelingen. Uit veiligheidsoverwegingen kunnen we geen details verstrekken over de verblijfplaats en de identiteit van deze zuster, ook hebben we alles weggelaten dat het mogelijk zou maken haar te identificeren.

Eerwaarde pater Halemba,

Ik was al een tijdje van plan u te schrijven maar omdat we al wekenlang zonder elektriciteit en internet zitten, kwam het er maar niet van. Onze mogelijkheden tot communicatie, waaronder de elektriciteit, worden vaak afgesloten. Er heerst dan duisternis in de stad en het ergste is het gebrek aan water omdat we via de elektriciteit water oppompen. We raken hierdoor uitgeput. U kunt het zich wel voorstellen "we kunnen dan niet koken, de tuin niet sproeien, we kunnen niet wassen en ook de afwas doen is dan onmogelijk.

Het is moeilijk om ons dagelijkse leven in het kort te beschrijven maar ik zal proberen u een indruk te geven door enkele concrete feiten te noemen. In het hart van de stad wordt nog altijd gevochten, rondom het klooster is er afschuwelijk veel lawaai, allerlei voorwerpen en kogels vallen rondom ons neer… soms veroorzaken ze schade en dat maakt ons bang, zelfs meer nog dan de zorgen die we hebben en onrust die we voelen wanneer we de catastrofale gevolgen zien van de oorlog en het lijden van de arme mensen en van onze families en vrienden.

Een Chaldeeuwse priester vertelde me zojuist dat er een bom vë³ë³r de kerk was neergekomen. Er zijn gewonden en doden. De Christelijke buurten liggen precies tussen de zones die aan de ene kant door de overheid en anderzijds door de rebellen beheerst worden. Er is ook een andere manier om mensen te doden nl. door hun voedsel en drinken, waaronder alcoholische dranken, te vergiftigen. We kennen een aantal mensen die op deze manier omgekomen zijn. Dit alles "naast de geplunderde fabrieken, de dichtgetimmerde werkplaatsen, de arbeiders die naar huis gestuurd werden en de torenhoge prijzen "heeft een ernstige humanitaire crisis veroorzaakt. Het lijden van de hele gemeenschap, van alle religieuze gezindten, is enorm. We doen wat we kunnen om de armen en ontheemden te helpen. Onlangs nog hebben we een groot gedeelte van onze olijvenoogst aan de armen gegeven, evenals groenten en hout uit onze tuin en water uit onze bronnen. We willen ook nadrukkelijk de trouw en goedgeefsheid van onze weldoeners, zoals u, noemen, die ons steunen en in staat stellen om, op onze beurt, de armen beter te kunnen helpen.

Onze gemeenschap komt er nog goed vanaf vergeleken bij de rest van de stad. Wij hebben voorraden, onze tuin voorziet ons van groenten, fruit en hout om op te koken en er is zelfs water uit onze bronnen. In deze moeilijke tijden ervaren we werkelijk Gods zegen, die ons vergezelt en de bescherming van de H. maagd en de hulp van St. Joseph. In materieel opzicht zijn we heel veel kwijt geraakt maar spiritueel hebben we veel gewonnen. Alles is zegen. We hopen dat dit bescheiden verslag van ons leven u zal interesseren en aan uw verwachtingen voldoet. Terwijl ik u vraag tot God te bidden voor onze gemeenschap, onze kerk en ons land wil u verzekeren, eerwaarde, van de diepe dankbaarheid van onze gemeenschap die met u verenigd is in gebed.

Zuster……….