fbpx

“Geraakt door de situatie in Nederland”

vrijdag, 11 november 2016
Persoonlijk verhaal

“Geraakt door de situatie in Nederland”

Sinds 2014 werken drie zusters Dominicanessen van Sint Cecilia uit Nashville, Verenigde Staten in Sittard, een van de oudste plaatsen van Nederland en het centrum van de Westelijke Mijnstreek. Prijzen, zegenen en prediken is officieel hun motto. Maar in een gesprek met Kerk in Nood, voorafgaand aan de getuigenis die ze op 26 november in Hilversum geven bij Ontmoet de Wereldkerk, komt ook andere motto naar voren; komen leren. Niet vreemd voor een congregatie die zich naast contemplatie toelegt op onderwijs en opvoeding. Zuster Mary Amata, de overste in Nederland, geeft antwoord op enkele vragen.

Hoe bent u in Sittard terecht gekomen?
“Er zijn meerdere redenen. Allereerst zijn we gevraagd door de bisschop. Ook in VS is dat altijd het geval. Bisschop de Jong heeft onze moeder–overste ontmoet, die in eerste instantie twijfelde of het de juiste tijd was. Maar hij vroeg haar, net als we in de VS gewend waren, om te investeren: ‘stuur een paar zusters!’ Even belangrijk was een groep uit de kerk in Sittard zelf. Zij hebben alles voor ons geregeld om te komen.”

Vanwaar een missie in Nederland?
“Wij zijn leerkrachten en allen gediplomeerd in onderwijs. We zijn naar Nederland gekomen om te helpen, vooral bij de activiteiten van het bisdom. Kapelaan van der Wegen deed hier al veel voor de jeugd. Onze Moeder-overste en de raad zijn eerst naar Nederland gekomen en werden geraakt door de situatie in Nederland. Zij besloten toen zusters te sturen om de cultuur te leren kennen.”

Ziet u grote verschillen tussen de Kerk in de VS en de Kerk in Nederland?
“Ik zie veel verschillen in Nederland zelf. We zijn bijvoorbeeld betrokken bij de gezinsweekenden. De mensen hebben daar een diep geloof, net als op veel plekken in VS, en willen dit doorgeven aan hun kinderen. Maar we hebben ook groepen en activiteiten als christelijk café, waar we de mogelijkheid hebben met mensen te praten die weinig of niets weten van het geloof, maar wel een verlangen hebben. We willen graag met hen werken. Bij mensen in Nederland weet je precies wat ze denken. Ze zeggen bijvoorbeeld precies welke fouten we in het Nederlands maken.”

Is Nederland in uw ogen erg geseculariseerd?
“De VS zijn ook geseculariseerd, maar niet zoveel als in Nederland. Voornaamste verschil is dat in Amerika mensen vragen durven te stellen over ons leven en over de Kerk, gewoon op straat of in supermarkt. In Nederland durven mensen dat in eerste instantie niet. Ik geef Engels en een andere zuster drama op een middelbare school in Sittard en hoor daar zoveel reacties van de leerlingen! Ze lachen of roepen ‘Zuster komt u ons verlossen?’ Of ze zeggen niets. Pas nu ik ze beter ken, is het anders. Bij een evenement in Sittard kwamen meteen iemand met ‘Hé zuster’ op me af.”

Wat zijn jullie voornaamste bezigheden in Nederland?
“We proberen om de jongeren en tieners bereiken en hebben dat op diverse manieren geprobeerd. Sommige manieren lukken wel, anderen niet. Zo probeerden we een zaterdagavondmis, maar de jongeren kwamen niet. Dit jaar beginnen we Mis voor jeugd en met catechese op vrijdagmiddag in het klooster voor drie leeftijdsgroepen. En we gaan naar een school in Susteren voor voorbereiding op de Eerste Communie. Daarnaast helpen we ook een bij een zaterdagclub.”

Is het lastig om hen te bereiken?
“We zijn blij om te helpen en om uit te proberen en zijn niet snel ontmoedigd. Maar het kost tijd om een relatie op te bouwen. Het Christelijk café lukt omdat we hier de mensen leren kennen en hen persoonlijk uitnodigen. Dat maakt het gemakkelijker iets op te bouwen. Dit geldt voor jongeren, kinderen én ouders. Paus Franciscus zegt ook veel over aanwezig zijn en delen met mensen. Ons persoonlijke verhaal raakt de mensen. Wij zijn gelovige mensen en als we hierover vertellen, dan komen mensen wel met hun eigen verhaal. Jezus heeft het ook zo gedaan, één op één.”

Is het niet lastig dat jullie slechts met drie zuster zijn?
“Wehebben wel een gemeenschapsleven, maar dat is inderdaad anders dan in Nashville. We gaan iedere zomer naar Amerika voor retraite. Er zijn vier zusters in Ierland, vier in Schotland, en zes in Italië met wie we contact hebben. Maar ook religieuzen van andere orden, zoals de Karmelietessen in Sittard, zijn echte vriendinnen. Ze helpen ons in Nederland. We bidden natuurlijk voor roepingen. Er is toekomst voor ons hier en voor Nederland.”

Hoe ziet u die toekomst en uw missie hier?
“Twee jaar is natuurlijk geen lange tijd. Onze missie is om te onderwijzen. We willen graag doorgaan met studenten van de universiteit Maastricht. Een andere zuster traint volwassenen om catechist te worden. En we willen graag katholieke scholen helpen en binnen het systeem blijven om het te leren kennen en onze ervaring te delen. We zijn niet gekomen om het te veranderen, maar om te brengen wat nodig is.”

Wilt u de zusters ontmoeten? Kom dan op 26 november naar Ontmoet de Wereldkerk in Hilversum. Kijk hier voor meer informatie en meld u aan!