fbpx

Bouw kerk en pastorie in Sarajevo (Bosnië-Herzegovina)

Project
Na het uiteenvallen van Joegoslavië was het in Bosnië en Herzegovina tussen 1992 en 1995 drie jaar lang oorlog. De treurige balans: 243.000 mensen verloren hun leven, twee miljoen mensen werden ten gevolge van de nieuwe indeling van de Republiek verdreven

Na het uiteenvallen van Joegoslavië was het in Bosnië en Herzegovina tussen 1992 en 1995 drie jaar lang oorlog. De treurige balans: 243.000 mensen verloren hun leven, twee miljoen mensen werden ten gevolge van de nieuwe indeling van de Republiek verdreven, talloze kerken, kloosters, pastorieën en andere kerkelijke gebouwen werden doelgericht verwoest. De wonden van de oorlog zijn nog op vele plaatsen in het land merkbaar, en vooral de katholieken, die Kroaten zijn van afkomst, krijgen heel moeilijk vaste voet aan de grond. De katholieken vormen een minderheid, die in een steeds meer islamitische omgeving strijdt voor het behoud van haar identiteit en ook op het politieke en godsdienstige vlak in haar bestaansrecht moet proberen te volharden.

De wederopbouw van het kerkelijk leven is moeilijk. De bouw van kerken en parochiecentra kost namelijk veel geld, maar vaak werpen ook de autoriteiten met hun voorwaarden hindernissen op. Terwijl er in de stad Sarajevo en zelfs in andere delen van het land met geld uit Saoedi-Arabië meer dan tweehonderd nieuwe moskeeën zijn gebouwd, worden de katholieken door de internationale gemeenschap verwaarloosd en is het voor hen zeer moeilijk om kerken en parochiecentra te bouwen. Omdat er tijdens het communistische regime al nauwelijks kerken werden gebouwd en er ook voor de oorlog al veel te weinig kerken waren, is de situatie nu dramatisch, en deze werd door de verwoesting van kerken nog eens extra aangescherpt.

Voor Sarajevo betekent dat, dat er in nieuwe woonwijken geen kerken zijn en dat Misvieringen en gemeenschapsleven op provisorische wijzen worden ingevuld. In de door Franciscanen geleide parochie van de wijk Dobrinja, die in 1997 werd opgericht omdat daar vele katholieke gezinnen leven, werd in een ondergrondse bunker een kapel ingericht, een gaarkeuken en het kantoor van de pastoor.

 

Onder de beperkte omstandigheden in deze bunker was het voor de parochiegemeenschap lastig zich te ontwikkelen. Enerzijds is er maar plaats voor ongeveer 100 a 150 gelovigen en anderzijds kwamen veel gelovigen niet omdat de mensen die de oorlogsgebeurtenissen nog vers in het geheugen hadden, de onderaardse bunker als bedrukkend en beangstigend ervoeren. Toch groeide en groeit de gemeenschap, want er vestigen zich veel gezinnen in deze wijk, zodat sinds 2008 de gemeenschap van 256 gezinnen uitgegroeid is tot 300 gezinnen (ongeveer 800 gelovigen). Het feit dat sinds de stichting in 1997 al drie jonge priesters uit deze gemeenschap zijn voortgekomen, getuigt ook van de levendigheid van deze parochie.

 

"Kerk in Nood" heeft de bouw van de kerk vanaf het begin gesteund. Wij willen nogmaals met 30.000 euro helpen, zodat de parochiekerk en de pastorie spoedig kunnen worden afgebouwd.

 

Projectcode: 444-01-19

 

Dit project is een voorbeeld van wat "Kerk in Nood" doet. Uw gift zal aan dit of een soortgelijk project worden besteed om het pastorale werk van "Kerk in Nood" mogelijk te maken.