fbpx

"Bidden op de olijfberg waar Jezus bad"

Project

Door Oliver Maksan

“Hartelijk welkom in onze nieuwe ontvangstkamer”, zegt zuster Agathe vriendelijk. De kloosterlinge is econome van het klooster van de Karmelietessen op de Olijfberg in Jeruzalem. Pas recent werd de oude geconstrueerde ingang tot het klooster opnieuw vormgegeven. Ook een nieuwe ontvangstkamer werd ingericht samen met een overdekte toegang. Alles is schoon en licht. “De verbouwing helpt ons gasten beter te ontvangen en tegelijk onze afzondering te beschermen”, aldus de jonge Française. “We verlaten het huis normaal gesproken immers niet. Maar veel mensen komen naar ons toe. Dat we ze nu beter kunnen ontvangen, daarvoor zijn we de weldoeners van Kerk in Nood zeer dankbaar. We kunnen hen het beste door ons gebed danken.”

Bij de in de negentiende eeuw opgerichte Karmel op de Olijfberg gaat het over het oudste klooster in het Heilige Land dat op het terrein van de Pater-Noster-Kerk ligt. Talrijke pelgrims bezoeken dagelijks het heiligdom, waar de plaats vereerd wordt waar Jezus zijn apostelen het Onze Vader geleerd heeft. De tekst van het gebed hangt in vele talen op kunstzinnige platen aan de muren. “Onze Heer Jezus Christus heeft hier op de Olijfberg gebeden. Dit draagt ons gebed”, verklaart zuster Agathe. “We leven volgens de spiritualiteit van de grote Heilige Theresa. Ze legt waarde in de beschouwing van de heilige menselijkheid van Christus. Hier in het Heilige Land, in het bijzonder hier in Jeruzalem, is het makkelijk je dat voor te stellen. Christus heeft zich hier verheugd, maar heeft ook geleden en is uiteindelijk aan het kruis gestorven.”

Hoge muren, maar een open hart
Het klooster ligt in het Arabische, overwegend islamitische oostelijke deel van Jeruzalem. “Ik ben telkens weer opnieuw geroerd hoe heilig Jeruzalem voor zoveel gelovigen. Wij horen hier de muezzin tot gebed oproepen, maar ook de geluiden van de Bar Mitzwa feestelijkheden van de joden. We verlangen er zo naar dat er hier gerechtigheid en vrede heerst.” Met de moslims in de wijk kunnen de zusters goed overweg. “In Frankrijk kijk men ons zusters scheef aan als wij in habijt de straat over gaan. Hier is dat anders. Men respecteert ons. Toen een Libanese medezuster overleed, brachten de islamitische buren zelfs bloemen”, vertelt zuster Agathe. De vaak door geweld en haat bepaalde realiteit van het Heilige Land gaat ondanks de hoge kloostermuren niet ongemerkt aan de zusters voorbij. “Telkens weer komt het hier in de omgeving tot spanningen tussen Israëli’s en Palestijnen. Vlak voor onze deur vliegen de stenen soms in het rond. Dat gaat ons aan het hart. Wij houden uiteindelijk van Jeruzalem en het Heilige Land. Wij willen met ons gebed de vrede in het Heilige Land dienen.”

Toch bidden de zusters niet alleen voor het Heilige Land. “Wij zijn hier in het centrum van de Kerk. Wij bidden daarom voor de grote zorgen van de Kerk en van de Paus.” De zorgen van de pelgrims komen ook niet te kort. “Bezoekers uit de hele wereld laten hun intenties achter op kleine briefjes in de Grot, waar Christus met de Apostelen gebeden heeft. Eén maal per maand draagt een priester daarvoor een mis voor op”, aldus zuster Agathe. Contemplatie bepaalt het leven van de zusters. “Ons dagprogramma ligt vast. Gemeenschappelijke gebedstijden wisselen zich af met de opdracht van elk van de zusters.” Daartoe behoort de ontvangst van de bezoekers, maar ook het borduurwerk van de ornamenten, het kunstzinnige bloemendrogen, het maken van jam en andere specialiteiten, maar ook het werk in huis. Zestien zusters uit de hele wereld leven in het klooster. Dat is een grote hoeveelheid. Wij trekken vooral internationale kandidates aan. Wij zouden echter graag meer lokale zusters willen hebben”, zegt de kloosterlinge. “Wij hopen dat de heiligverklaring van onze Palestijnse medezuster Mariam van Ibellin in het Heilige Land nieuwe bekendheid brengt.