Persoonlijk verhaal

Het jaar 2017 wordt gekenmerkt door grote, maar tegengestelde jubilea: 100 jaar zijn verstreken sinds de Moeder Gods in Fatima verscheen in 1917 en de Oktoberrevolutie uitbrak in Rusland. Deze belangrijke gebeurtenissen in de wereldgeschiedenis vormden ook de context waarin Kerk in Nood werd opgericht in 1947. Het tijdelijke initiatief, in het leven geroepen onmiddellijk na de oorlog om de ontberingen van ontheemden te verlichten, heeft zich in de erop volgende 70 jaar ontwikkeld tot een wereldwijde spirituele beweging die oproept tot een "opstand van het hart".

Het jaar 2017 wordt gekenmerkt door grote, maar tegengestelde jubilea: 100 jaar zijn verstreken sinds de Moeder Gods in Fatima verscheen in 1917 en de Oktoberrevolutie uitbrak in Rusland. Deze belangrijke gebeurtenissen in de wereldgeschiedenis vormden ook de context waarin Kerk in Nood werd opgericht in 1947. Het tijdelijke initiatief, in het leven geroepen onmiddellijk na de oorlog om de ontberingen van ontheemden te verlichten, heeft zich in de erop volgende 70 jaar ontwikkeld tot een wereldwijde spirituele beweging die oproept tot een "opstand van het hart".

Deze "revolutie" is niet gebaseerd op de valse mythen van het goddeloze communisme of van het humanistisch relativisme, maar op de realiteit van het kruis van Jezus Christus en zijn doorboorde Hart. Bij gebrek aan deze realiteit van het kruis, is alles "post-feitelijk" en zijn alleen gevoelens en meningen van belang. Liefde, echter, is altijd concreet. We kunnen duizenden feiten uit de 70-jarige geschiedenis van Kerk in Nood aanhalen, die allemaal een ware bron van hoop werden. Dit is echter alleen het geval door één werkelijkheid: Zozeer immers heeft God de wereld liefgehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat al wie in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben. (zie Johannes 3: 16-17 ). Hoop die niet uit deze bron voorkomt, maar uit het messianisme van een systeem, eindigt uiteindelijk in absurditeit en nihilisme.

Al 70 jaar is het grootste deel van de westerse wereld niet meer geteisterd door oorlog. Toch kunnen we niet zeggen dat vrede heerst. Bij diverse gelegenheden heeft paus Franciscus gesproken over de Derde Wereldoorlog, waarin de wereld al "mondjesmaat" is terechtgekomen. Kunnen we voorkomen dat het vuur van de oorlog zich verspreidt over de hele wereld? We weten het niet. Maar we weten wel - zoals beloofd door Onze Lieve Vrouw van Fatima, Koningin van de Heilige Rozenkrans, dat "haar Onbevlekt Hart in het einde zal zegevieren." Mogen we hopen dat we met dat we met het jubileum van Fatima dichterbij deze overwinning van de liefde komen? Natuurlijk! Maar niet als we op onze handen zitten met onze hoofden naar beneden.

Door geloof te behouden moet 2017 een mijlpaal voor ons zijn. Als pauselijke organisatie willen we onze inspanningen intensiveren zodat de Kerk deze triomf van het hart over de hele wereld kan verspreiden. Het gaat over het toepassen van liefde die meer is dan slechts plicht en welwillendheid, maar vraagt ​​om opoffering en daarmee zijn oorsprong vindt in het Eucharistisch Offer. De zalige Roemeense martelaar Vladimir Ghika beschreef treffend de verbinding tussen de Eucharistische liturgie en de ‘liturgie van de liefdadigheid’: “De arme man ziet Christus komen in de gedaante van wie hem helpt en de weldoener herkent de lijdende Christus in de arme man voor wie hij neerbuigt. Dit is waarom er één ware liturgie is; want als de goede daad, indien goed uitgevoerd, is voltooid, vinden we Christus aan beide zijden. Christus de Verlosser komt naar de lijdende Christus en beiden zijn verenigd in de Verrezen Heer, die wordt verheerlijkt en die ons zegent. Zo wordt de Eucharistische liturgie op het altaar voortgezet in de dienst aan de armen.” Dit is ons programma voor Kerk in Nood voor de komende zeventig jaar.

Pater Martin Barta
Geestelijk Assistent

Doneer